Perfect Imperfect is verhuisd!

Ik ben verhuisd, kom me dus zeker snel opzoeken.

Je vindt me voortaan op www.perfect-imperfect.be!

 

A few of my favorite things #3

Ik was wat uitgekeken op mijn As we speak-posts. Ik had het gevoel dat ik teveel in herhaling viel. Maar ik wist niet echt wat er ik mee moest. Tot ik bij Sarah een rubriek tegenkwam die voor mij eigenlijk gewoon een verbeterde versie was. En dus neem ik de rubriek graag over om toch weer m’n ei kwijt te kunnen.

En dus wil ik elke maand even stilstaan bij mijn favoriete dingen van de afgelopen maand. Los van mijn maandelijkse geluksmomentjes. Eerder ontdekkingen van de maand.

  • Ik had het vorige keer al over een podcast. Dus steek ik er nu gewoon nog een nieuwe in. Nog een van mijn favorietjes: De 10 meest gegoogelde vragen over. Gewoon omdat het een heerlijke, luchtige podcast is. Eentje waar ik naar kan luisteren en terwijl nog andere dingen kan doen. Ik heb nog een hoop podcast in de wachtrij staan dus ik hoop binnenkort nog eens een nieuwe reeks te beginnen.
  • Mijn favoriete ijsjes komen uit eigen stad, van bij Limone. Ik wissel meestal af tussen chocolade, ferrero rocher, kokos en citroen. Maar elke maand hebben ze ook een aantal smaken die enkel in die maand beschikbaar zijn. En zo was er onlangs nog eens Rafaello-ijs. Het kind in mij was ongelooflijk gelukkig.
  • Voor m’n verjaardag gingen we ontbijten in De Posterijen. Toch een van m’n favoriete plekjes om te gaan ontbijten. En sowieso is uitgebreid ontbijten op zich al one of my favorite things. Verse koffiekoeken, eitjes, vers fruitsap en een warme chocomelk. Ik kan daar echt heel gelukkig van worden.

7D2B72D3-69E0-413B-B3E8-9C84DBBE1F92

  • Een leuke quote die ik haalde uit de podcast van Elke Dag Vakantie en die best wel van toepassing kan zijn op mezelf: “Nothing grows from comfort”.
  • Bezoekjes aan de plaatselijke bibliotheek. 5 euro lidgeld voor een schat aan boeken. Goed voor mijn bankrekening. Maar tegelijk ook gewoon heerlijke gestolen momentjes met mezelf. Zelfs al zit ik aan mijn limiet van boeken, toch kan ik nog blijven rondwandelen in de hoop dat ik nog nieuwe boeken ontdek.

Wat waren jouw favoriete dingen de afgelopen weken?

Gelezen: Het grote chocoplot – Chris Callaghan

Ik hou van de dagen waarop ik naar de bib kan gaan en daar gewoon door de rekken kan struinen. Geen lijstje in de hand nemen maar gewoon boeken ontdekken. En af en toe bots ik zo op boeken waar ik nog nooit van gehoord heb maar die me wel op een bepaalde manier triggeren om gelezen te worden. Zo dus ook Het grote chocoplot. Want laat chocolade nu ook gewoon een zwakke plek zijn voor mij. Kan het nog toepasselijker? 😉

Het_grote_chocoplot

Auteur: Chris Callaghan
Uitgeverij: Moon

Minke woont in Brokkelen-aan-de-kust. Het centrum van de chocolade. Haar vader werkte ooit tussen de chocolade maar verloor zijn job, haar mama draait nachtshiften in de plaatselijke supermarkt. Ze hebben het niet zo heel breed. Haar favoriete oma woont in een caravan in hun tuin. Voor iedereen is chocolade de kern van hun bestaan. Het behoort tot hun dagelijkse eetpatroon en er is altijd een voorraadje in huis.

Maar plots wordt een grote chocopocalyps aangekondigd. Binnenkort zal er geen chocolade meer bestaan op de wereld. En iedereen raakt in de ban van het verdwijnen van de chocolade. Een louche lokale handelaar trekt de aandacht van Minke. Er is daar iets niet pluis. Minke is er rotsvast van overtuigd te bewijzen dat chocolade toch nog zal bestaan na de chocopocalyps.

Het grote chocoplot is een heerlijk kinder/jeugdverhaal. Al is het al bij al niet zo’n hoogstaand verhaal. Het is een leuke invalshoek maar er zat voor mij wat te weinig avontuur en durf in om het een leuk verhaal te vinden. Er wordt wat teveel uit hetzelfde vaatje getapt, er zit te weinig afwisseling in. Maar toch wist het mij ergens wel te boeien. Je wil wel weten hoe het afloopt. Je wil wel zien of de chocolade nu echt verdwenen is uit de wereld. En Minke is wel een heel leuk meisje dat niet zomaar op haar kop laat zitten. Dat geeft het boek dan weer iets extra.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 21,99 euro.

Start 2 Run #35

Waar ik vroeger al eens moest toegeven dat lopen niet echt een prioriteit was en ik al eens een keer durfde overslaan, lukt het nu voorlopig vrij goed om 2 à 3 keer per week te gaan lopen. Ergens verbaas ik mezelf wel. Maar tegelijk ben ik ook ongelooflijk trots op mezelf dat ik toch eens zo ver geraakt ben. Dat ik terug een schemaatje loop, helpt me daar ook wel bij.

Les 12 van het tweede schema. Daar zit ik intussen. Goed voor een extensieve duurloop van 30 min. Ik heb er al langere gedaan in het schema, ook al kortere en die afwisseling houdt het wel boeiend. Er zitten lessen met sprintjes tussen maar net zo goed duurlopen of hersteltrainingen. Voor mij best wel een goed programma. Ik kan mezelf nog verbazen met die lessen. En ja, de ene training gaat vlotter dan de andere, dat is normaal denk ik. Dus ja, af en toe een dipje maar vooral ook heel trots op mezelf.

Ochtendloopjes blijven nog steeds mijn favoriete loopjes. Omdat ik ongelooflijk hou van de wereld die ontwaakt. Zeker als de mist nog zowat over de Haspengouwse velden hangt en er hier en daar nog een dier weghuppelt. Ik kan daar ongelooflijk van genieten. En toegegeven, als ik vertrek, is het nog wat koud en moet ik heel soms even op m’n tanden bijten. Maar eens ik 5 minuten aan het lopen ben, is dat voorbij en heb ik een zalig warm gevoel.

Ik probeer wel te doseren. Zeker op de loopjes van 30-35 minuten. Als ik te snel start, heb ik de neiging om over m’n toeren te gaan. En dus start ik meestal traag en kom ik daarna op toeren. Als ik dan 25 minuten duurloop ga doen, durf ik al eens wat sneller starten. Omdat ik weet dat het ook niet zo lang duurt. Dat geeft ook een goed gevoel, het motiveert me wel om te blijven verder doen. Omdat ik zo wel kan zien dat ik vooruitgang boek.

Ik geef toe dat het tijdens de werkweek moeilijk blijft om looptochtjes in te plannen. Maar ik doe m’n best om toch één keer door de week te gaan lopen. En dan plak ik er op zaterdag en zondag nog twee loopjes aan vast. Dat de dagen korter en korter worden en het dus sneller donker wordt, helpt me niet echt. Maar de motivatie is er nog steeds en dat helpt me wel om toch te blijven verder doen.

Hoe staat het met jouw sportieve prestaties?

Gelezen: Selfie – Kaat De Kock

De boeken van Kaat De Kock lijken me goed te bevallen. In een paar weken tijd is dit al nummer 4 waar ik aan toe ben. Na twee chickflicks van de hand van Kaat, waag ik me nog eens aan een Young Adult. Eentje van de dunne soort om mijn leestempo op pijl te houden ;).

IMG_7266

Auteur: Kaat De Kock
Uitgeverij: Clavis Young Adult

Linde is tot over haar over verliefd op Simon. Hij heeft een muziekbandje en zit bij Linde op school. Maar helaas ziet hij haar niet staan. Toch blijft ze in het weekend naar zijn optredens gaan en drinkt ze samen met beste vriendin Julie al graag eens een glas, of twee, of drie … Maar ze legt zich neer bij het feit dat hij nooit haar liefje zal zijn. Zeker niet als ze hem ziet kussen met een van haar vriendinnen. Hoofdstuk afgesloten, tijd voor een echt, leuk lief.

Op Facebook krijgt ze een vriendschapsverzoek van Bram. Ze kent hem niet meteen maar blijkbaar hebben ze elkaar gezien in het jeugdhuis. Linde weet daar niet meer zo heel veel van maar Bram is lief en het is alsof ze elkaar al veel langer kennen. Elk vrij moment chatten ze met elkaar. Bram dringt al eens aan op een ontmoeting maar Linde houdt de boot af. Maar hij slaagt erin haar te overtuigen om een gewaagde selfie te nemen. Als ze die uiteindelijk toch maar doorstuurt, hoort ze niks meer van hem. En op het moment dat ze zich er niet meer aan verwacht, duikt de foto online plots overal op. Net als Bram. Bye, bye, leuk, jong leven.

Selfie gaat over de risico’s van sociale media en daaraan gekoppeld, het omgaan met personen die je eigenlijk niet zo goed kent. Woorden kunnen mooi klinken en sommige jongens kunnen zich best wel lief voordoen. Maar vaak zitten er ook wolven in schapenvacht tussen. Als puntje bij paaltje komt, maken ze misbruik van je en proberen ze je af te persen. Zeker als je al wat zwakker in het leven staat of je ergens toch een zwakke plek hebt. Voor jongeren zeker een boek waar ze lessen uit kunnen trekken.

Het is best een dun boekje maar toch vind ik dat de verhaal heel goed is uitgewerkt. Het is zeker geen afgehaspeld verhaal en laat alle elementen goed tot z’n recht komen. Je hebt het in no-time uitgelezen. Goed om op schema te blijven in je challenges dus ;). Het was mijn vierde boek dat ik van Kaat De Kock las. Ik ben misschien nog iets meer fan van haar chickflicks dan van haar Young Adult-verhalen maar beide zijn echt wel de moeite om te lezen. Ik heb er nog een paar in de kast, dus ik ben nog wel even zoet ;).

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 14,95 euro.

Gelezen: Bekent kleur (Geek Girl #5) – Holly Smale

Jeuj, hoera! Harriet Manners is er weer in deel 5 van Geek Girl. Ik moest er heel even op wachten. Want de reeks leek even verdwenen uit de rekken van de bibliotheek. Maar gelukkig had ik een paar weken later meer geluk en stonden ze weer. Niet twijfelen dus en deel 5 mee naar huis nemen. De voorlaatste Geek Girl.

IMG_7482

Auteur: Holly Smale
Uitgeverij: Gottmer

Harriet Manners lijkt eindelijk haar draai gevonden te hebben. Ze heeft nu haar eigen gang. Met Nat, India, Jasper en Toby heeft ze vier toppers aan haar zij. En ze hebben intussen een vaste plaats om samen te komen want de ouders van Jasper hebben een koffiebar. Ze mogen dan wel allemaal andere paden bewandelen, door samen te komen kunnen ze de banden toch aanhalen. En Harriet zou Harriet niet zijn als ze elke bijeenkomst tot in de kleinste details probeert in de hand te houden.

Ook Wilbur is terug van de partij. Hij richt zijn eigen modellenbureau op en vraagt Harriet om voor hem te tekenen. Harriet twijfelt niet en zet een nieuwe stap in haar modellencarrière. Ook al lijkt dat niet helemaal van een leien dakje te lopen. Op z’n Harriets zeg maar. En samen met haar modellencarrière lijkt ook de relatie met haar vrienden niet meer zo goed te zijn. Ze zit in een dipje. Maar gelukkig zijn er haar vader en oma Bunty die haar er doorslepen en haar kansen helpen creëren.

Deel 5 is net zoals de eerste vier delen een typische Geek Girl. Geek Harriet, ontzettend slim, vol met weetjes maar soms zo ontzettend onhandig en een grote controlefreak. Maar je blijft er van smullen. In al haar onschuld leef je zo mee met Harriet. Je wil zelf meespelen in het verhaal en er voor zorgen dat het goed afloopt, haar een duwtje in de juiste richting geven. Uiteraard beleeft Harriet avonturen die je in de echte wereld niet voor mogelijk houdt, maar dat kantje maakt er net een heel goed verhaal van.

Geek Girl is een licht verhaal. Elk boek leest als een trein. Deel 5 had ik in twee dagen uit. Sneltreinvaart dus. Superleuke tussendoortjes, maar de boeken ‘tussendoortjes’ noemen is wat oneerbiedig want het zijn gewoon supertoffe boeken die je zelf zeker eens moet lezen. Deel 6 ligt al op mijn to be read-stapel om gelezen te worden. Al ben ik wel terughoudend, want het is het laatste deel van de reeks met topwijf Harriet Manners. Ik weet alleen niet of ik al klaar ben om afscheid van haar te nemen.

Wil je mijn reviews van de vorige delen ook lezen? Dat kan:

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 16,99 euro.

10 tekenen dat je introvert bent en hoe dat bij mij is

Online artikels over introvert zijn, die boeien me mateloos. Ik lees ze om te zien of ik er mezelf in kan herkennen. Want ik moet dat niet onder stoelen of banken steken, introvert is my middlename. Maar toch kom ik af en toe ook eigenschappen tegen die niet meteen bij mij passen. Ik toets het graag af aan 10 tekenen uit een artikel van www.ja.be.

elena-koycheva-gjo0yv_2snu-unsplash.jpg

1. Je praat niet graag over koetjes en kalfjes.

Je spreekt als je echt iets te zeggen hebt. Je apprecieert het ook als andere mensen hetzelfde doen. Je praat graag over diepere onderwerpen van het leven. Kletsen zegt je niets. Je vindt het vaak ook storend om er lang naar te moeten luisteren.

Het klopt dat ik liever diepgaande gesprekken met één persoon heb dan wat getater in groep. Iets met teveel prikkels om te volgen. Iets met me niet willen manifesteren in een grotere groep. Me te snel teruggedrongen te voelen. Maar ook iets met heel geïnteresseerd zijn in mensen, wie ze zijn en wat ze doen maar helemaal niet goed te zijn in small talk en stiltes opvullen.

2. Je vindt het niet erg om alleen te zijn.

Integendeel, je hebt vaak nood om je alleen terug te trekken om op je positieven te komen en je te herladen. Je hoort je collega’s vaak zeggen “Je zit hier maar zo alleen!“, wat als medelijden klinkt. Maar wat ze niet weten, is dat dat exact is wat je wil, alleen zijn.

Ik ben graag alleen. En ik heb mijn momentjes alleen nodig om m’n batterijen op te laden. Een rustig en vooral stil hoekje en een boek. Dat is genoeg om even tot mezelf te komen. Maar het leven bestaat niet alleen uit stiltemomentjes. En ik ben ergens ook wel graag tussen de mensen. Mensen die ik graag heb of waar ik goed mee over weg kan. En hoewel dat wel energie kost, heb ik daar best ook wel veel aan. Een grap, een grol, een verhaal … Oprechte interesse.

3. Je hebt een haat-liefde-verhouding met je gsm.

Introverte mensen bellen niet graag. Als je opgebeld wordt, erger je je vaak aan het feit dat je gestoord wordt in je bezigheden.

Klopt. Laat me mailen, app’en, sms’en … het maakt niet uit. Maar laat me alsjeblieft niet bellen. Of toch zeker niet met vreemden. Of toch wat mijn privé-leven betreft. Want er is één grote uitzondering. Voor m’n job bleek ik dan wel weer bijzonder goed in telefoneren. Ik vond het niet erg om telefoons op te nemen als collega’s te druk bezig waren en soms nam ik spontaan de telefoon om een collega in een andere provincie op te bellen omdat dat nu eenmaal sneller gaat dan mailen.

4. Je wacht met iets terug te sturen.

Zij het een e-mail of een smsje, slechts zelden zul je meteen antwoorden. Je komt er liever later op terug, zodat je een doordacht antwoord kunt leveren.

Dat is er zo eentje die totaal niet overeen komt met mezelf. Zolang ik kan schrijven ben ik op m’n gemak en kan ik dus best wel snel antwoordjes formuleren. Als ik dat maar niet mondeling moet doen heel de tijd. Ik stond bij KSA bekend als een enorm snelle reply’er ;).

5. Drukke menigten bezorgen je stress en maken je moe.

Hoewel het soms een leuk idee lijkt om je naar een winkelcentrum te begeven bijvoorbeeld, eens je er bent, heb je er spijt van. Grote menigten zijn niet aan jou besteed. Als het dan toch moet, haast je je daarna naar huis, waar je in je eentje kan ontspannen.

Ja en nee. Grote menigten en massa-events zijn niet mijn favoriete bezigheid. Maar ik kan er wel mee om. Voor Muse op Rock Werchter heb ik dat wel over bijvoorbeeld. Zolang je mij maar niet vraagt om helemaal vooraan te gaan staan waar je nog amper kan bewegen. Ik moet weg kunnen. Ik mag niet het gevoel hebben dat ik ‘opgesloten’ sta. En ik moet nog redelijk vlot kunnen wandelen als ik me in een massa beweeg. Slenteren haat ik en ‘getaffel’ nog meer. En ja, de dag nadien kan mijn hoofd dan weer wat rust en stilte gebruiken.

6. Je bent “selectief sociaal”.

Waarom je tijd verspillen aan mensen waar je slechts een oppervlakkige connectie mee hebt? Je energie is kostbaar en je steekt het alleen in dingen en mensen die je echt de moeite waard vindt. Je hebt er gewoon niet zoveel om weg te geven, dus ga je er zuinig mee om. Eens je iemand tegenkomt waar je goed mee kunt opschieten, kan je best uitbundig uit de hoek komen. Je kan zo iemand zonder problemen in vertrouwen nemen.

Ik ben er zeker van dat er maar een paar mensen zijn die de echte Katrien kennen. Ik besef dat ik vaak afstandelijk, en misschien zelfs wat ongeïnteresseerd, overkom. Maar eens je mijn vertrouwen gewonnen hebt, denk je daar anders over. Voor mijn echte vrienden probeer ik er ook gewoon te zijn. Al besef ik dat ik er soms misschien te weinig ben voor hen omdat ik met zoveel andere dingen bezig ben. En soms ook omdat ik gewoon effe tijd voor mezelf nodig heb.

7. Je observeert graag.

Juist omdat je vaak in je eentje bent en geen aandacht besteedt aan smalltalk, heb je de tijd om alles nauwlettend in het oog te houden. Je hebt oog voor details, en voor de echte gevoelens van mensen om je heen.

Klopt als een bus. Ik ben vaak degene die de vrouw met het opvallende kapsel spot of details opmerk die niemand anders heeft gezien. Ik observeer graag mensen als ik ergens zit. Ik bestudeer graag hun gedrag, hun kledingstijl, hun kleine kantjes. En ik zit af en toe eens graag een half uur met een boek op een bankje van een station om stiekem ook mensen te kijken. En bij de mensen die me nauw aan het hart liggen, zie ik vaak al van een afstand dat er iets niet in orde is. Ook al geven ze dat vaak niet meteen toe.

8. Je bent creatief.

Verschillende wetenschappelijke studies hebben uitgewezen dat introverte mensen erg creatief zijn. Al die tijd die je alleen doorbrengt in stilte, gebruik je eigenlijk om nieuwe ideeën en concepten te bedenken en uit te werken. Eigenlijk ben je altijd aan het werk in je hoofd.

Ik vond mezelf nooit creatief. Want bij creatief denk ik aan kunstenaars of zotte reclamemakers. Dat ben ik niet. Maar ik heb wel leren beseffen dat ik wel mijn eigen manier van creativiteit heb. Denk maar aan muziek spelen of teksten schrijven.

9. Je kan echt goed luisteren.

Introverte mensen kunnen goed luisteren. Ze voelen ook de echte gevoelens van hun gesprekspartner aan. Omdat ze tijd nemen om na te denken, geven ze vaak echt bruikbaar advies.

Ik kon dat goed. Maar in mijn poging om wat extraverter te zijn, heb ik dat ook wat uit het oog verloren. Mijn drukke agenda hielp me daar ook niet echt mee. En dus probeer ik daar opnieuw werk van te maken. Want ik vind dat eigenlijk wel ontzettend belangrijk. Ik hoop dat ik voor mijn vrienden het luisterende oor kan zijn wat ik zelf zou willen hebben als ik met iets zit.

10. Je neemt weldoordachte beslissingen.

Omdat je veel tijd in je hoofd doorbrengt, heb je veel tijd om alle pro’s en contra’s af te wegen. Dat resulteert vaak in goed doordachte beslissingen waar je helemaal achter staat.

Ik heb niet altijd dat gevoel maar ergens klopt het wel. Ik kan me niet meteen één beslissing voor de geest halen waar ik spijt van heb, echt spijt bedoel ik dan. Als ik over iets moet beslissen, weeg ik inderdaad alles heel goed af. Ik bekijk de voor en tegens en neem m’n beslissing. Maar ik ben zeker geen eeuwige twijfelaar, integendeel, meestal hak ik snel knopen door. En dan smijt ik me daar ook gewoon voor.

Zijn er tekenen waar jij je in herkent?