Gelezen: De Val – Matthias M. R. Declercq

‘Dat boek moet je lezen.’ Ik heb het meermaals moeten horen toen ik De Val kocht. Daar moesten ze me nu echt niet meer van overtuigen, zo ver was ik al wel. Tijd vinden om het boek te lezen was een andere zaak. Maar het was absoluut de moeite. Zelden een boek van dat kaliber gelezen.

Matthias MR Declercq - De Val

Auteur: Matthias M.R. Declercq
Uitgeverij: Manteau

De Val vertelt het verhaal van het Scheldepeloton. Een peloton met Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Kurt Hovelynck en Bert De Backer. In de zijlijn komen ook Frederiek Nolf, Isaac Galvez, Frank Vandenbroucke en Kristof Goddaert aan bod. Een namenlijstje dat wellicht al doet vermoeden waar het verhaal naartoe gaat. De Val is vrij poëtisch geschreven, zeker in het begin. Maar het is een bijzonder sterk verhaal, ook al weet je perfect wat er zal gebeuren.

Het verhaal is bij momenten heel aangrijpend. De beschrijving van de aanrijding tussen Isaac Galvez en Dimitri De Fauw heeft me me even doen slikken. Ik beleefde even alles opnieuw. Die bewuste avond in het Gentse Kuipke staat ook bij mij voor eeuwig gegrift in mijn geheugen. Maar daarnaast is het ook een mooi verhaal. Een verhaal van vriendschap, ook wel van vrienden die komen en gaan en tijden die veranderen door kansen die je krijgt. Een verhaal van vallen en weer opstaan, van karakter en doorzettingsvermogen. Een verhaal van jeugdig enthousiasme dat heel wat tegenslagen te verwerken krijgt.

Zelden heeft een boek waarvan je weet hoe het afloopt, mij zo geboeid. Ik werd meegesleept en ontdekte zelfs verhalen die ik niet kende of al lang vergeten was. Een must-read voor elke wielerliefhebber. De eenvoud en tegelijkertijd diepgang van de cover laten perfect zien hoe het verhaal in elkaar zit. Donker, mistig maar tegelijk toch ruimte voor een stukje blauwe lucht. De eenzame fietser in al zijn facetten. En toch geruggensteund door een peloton. De Val is een verhaal van de strafste soort dat helaas volledig gebaseerd is op waargebeurde feiten. Gelukkig op een zeer respectvolle manier gebracht.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 22,5 euro.

Start 2 Run #2, een mentale strijd

Wauw, hoeveel deugd kan de zon doen voor mijn loopmotivatie. Dat kon je vorige week ook al lezen. Eén zonnestraal en ik trek met dubbel zoveel plezier mijn loopschoenen aan. Mijn Start 2 Run vaart er wel bij! Ik loop intussen lustig verder. Op het programma deze week les 8-9-10.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat mijn favoriete loopmoment van de dag is. De ochtend scoort hoog. De vroege ochtend zelfs nog net iets beter. Vorige week maandag trok ik om 7u ’s morgens mijn loopschoenen aan voor een tochtje. En deugd dat dat deed! Dat ik terwijl ook keihard afzag, verzwijg ik even. Daags nadien koos ik voor een looptochtje na het werk. Niet de beste zet aangezien de temperatuur toch nog rond de 25 graden schommelde, maar het paste nu eenmaal beter in mijn weekplanning. En al bij al ging het nog niet zo heel slecht.

Op het programma vorige week voor het eerst blokjes van 4 minuten. In mijn hoofd een eeuwigheid. En dat zorgt er misschien mee voor dat ik zo afzie. Zuchten en blazen, meer een mentale strijd dan een fysieke denk ik soms. Behalve als het bergaf is, want dan is alles een fluitje van een cent. De 4 minuten gingen trouwens beter dan het blokje van 3 dat er na kwam. Dat mijn huidig loopparcours ook geen meter vlak is, zal er ook wel voor iets tussen zitten. Maar goed, ik heb er mij bij neergelegd dat lopen bij mij wellicht nooit vanzelf zal gaan. Spijtig dat fietsen zoveel tijd vraagt als je het goed wil doen.

De komende week ga ik enkel nog voor blokjes van 3 en 4 minuten. De blokjes van 1 en 2 zijn verleden tijd (helaas). Ik hoop op een stiekem zonnestraaltje hier en daar en niet teveel regen want dat zou mijn planning echt wel in de war sturen. Mijn parcours moet ik ook dringend eens uitbreiden, de 3,5 km loop ik intussen toch al vol.

Vind jij lopen ook meer een mentale strijd dan een fysieke? Hoe los jij dat op?

Mijn 5 favoriete zonnige bezigheden!

De afgelopen dagen scheen de zon weer lustig in dit kleine Belgenlandje. Het moment waarop iedereen wat op zijn positieven lijkt te komen. Mensen fleuren op en lijken net iets meer te genieten van de wereld rondom hen. Met mij lijkt net hetzelfde te gebeuren. Ik overloop daarom graag mijn 5 favoriete zonnige bezigheden.

1. Lopen bij een winters zonnetje

Niets zaliger dan lopen met een winters (of lente, zo u wil) zonnetje op m’n snoet. Net genoeg zon om er van te kunnen genieten, net niet genoeg zon om hoge temperaturen te halen. Best of both worlds dus. Ik loop er nog net een stapje rapper door. Het motiveert en moedigt aan. Het nodigt uit om naar buiten te trekken. Hup met die luie krent!

2. Lezen in de blakende zon

Tot rust komen? Dat kan ik het best met een goed boek in de blakende zon. Een tube zonnecrème bij de hand. Niemand rond mij, enkel ik, een boek, de zon en een goeie ligzetel. Mijn idee van een perfecte vakantiedag. Een lekker drankje of ijsje is welkom. En dat mag zowel Costa Casa (= thuis) zijn als aan een of ander tropisch strand. Ik kan van beide even hard genieten!

3. Wandelen in het bos bij tropische temperaturen

De perfecte afkoeling voor een hete zomerdag? Die vind ik in het bos. Als de ondergrond gigantisch hard opwarmt en het niet uit te houden is, is het bos de perfecte vluchtplek. Het bladerdek beschermt perfect tegen de hoge temperaturen. Een terrasje achteraf maakt de dag nog net een stukje aangenamer.

4. ‘Den Hof’ in met vrienden

En dat hoeft niet noodzakelijk voor een BBQ te zijn. Gewoon. Gezellig samenzijn, iets drinken en een hapje eten. Wat bijpraten met mensen die je misschien wel te weinig ziet. Een lazy afternoon in de tuin kan dan enorm deugd doen. Ontspannen en genieten tegelijk. Dat is op en top zomer!

5. Voetbadjes nemen

Als de temperaturen zo hoog oplopen dat je met jezelf geen blijf meer weet, dan brengt een fris voetbadje ALTIJD verfrissing. De beste verfrissing ever, op een zwembad misschien na. Zitten en plenzen met de voetjes in een tijltje met koud water. Het was vroeger mijn ultieme tip tijdens de examens. Als ik weer eens moest studeren met blakende zon, was dat badje het lichtpuntje van de dag.

En wat zijn jouw favoriete bezigheden in de zon?

As we speak #8

Op woensdag plan ik standaard een boekreview. Helaas is het boek nog niet uit en zal de review nog even moeten wachten. Het ideale moment om ‘as we speak’ nog eens boven te halen. Korte berichtjes over de afgelopen weken.

Leest: De Val van Matthias M. R. Declercq, het verhaal over het Scheldepeloton. Poëtisch geschreven en best aangrijpend, meer binnenkort in mijn volgende boekreview! Daarna ga ik verder met Leeslijst #12, de stapel magazines en denk ik eens na over Leeslijst #13. Gewoon nood aan meer leestijd. Ik ga die echt voor mezelf moeten creëren. Het zonnige weer van de afgelopen dagen lokt me ook naar buiten met een boek!

Eet: Vooral veel zelfgekookte dingen. En daar ben ik wel blij om. Ook al is het niet noodzakelijk gezonder. Toch ben ik blij dat ik mijn kookkunsten wekelijks kan verfijnen. Af en toe eens iets nieuws proberen met een kookboek in de hand en daarnaast terugvallen op ‘gouwe oudjes’. De afgelopen weken en maanden toch twee topadresjes aan mijn lijstje kunnen toevoegen: Hof ter Herck in Hoepertingen (steppegras, hiphoi!) en Ellis Gourmet Burger in Hasselt (homemade limonade en ice-tea, njam!). Het smaakte!

Sport: Oh ja! Want zoals je hier al kon lezen, ben ik eindelijk terug aan het lopen. Het doet echt wel deugd om terug te bewegen. ’s Morgensvroeg blijkt echt mijn beste moment voor een looptochtje. Heerlijk ontspannen aan de dag beginnen en de conditie blijkt beter dan ik dacht. Toch afgezien die eerste lessen.

Luistert: Naar m’n iPod. Onlangs had ik het geniale idee om AL mijn nummers op mijn iPod op shuffle te zetten. Echt een geniale ingeving. Ik ontdek pareltjes waar ik geen weet meer van had. De ideale soundtrack voor op de trein. En af en toe verrast opkijken als er een vergeten topplaat passeert. Ik ga nog even op shuffle verder. Mijn ouwe iPod mag me nog een tijd verrassen.

Kijkt: Net zoals de vorige keer nog altijd een grote Jani-fan met ‘Jani gaat …’ en ‘Shopping Queens’. Maar daarnaast kijkt ik elke week ook uit naar Perfect met Karen Damen. Wat een ongelooflijk topwijf is me dat toch. Ook nu weer een zalig programma. Op de digicorder wordt ook steevast De Sollicitatie opgenomen. De gesprekken zijn fascinerend om mee te volgen.

Kijkt uit naar: de grote vakantie. Mijn verlof ligt intussen vast, drie weken lang. Ik kijk er naar uit om alles eens aan de kant te schuiven en gewoon te genieten van Costa Casa (= thuis) dus. Gewoon ff op adem komen van een druk jaar.

Het nieuwe culturele seizoen 2017-2018

Elk jaar kijk ik vol spanning uit naar de nieuwe boekjes van de culturele centra. In het bijzonder die van De Bogaard Sint-Truiden en cultuurcentrum Hasselt. Ik ben er intussen al een paar jaar vaste klant. Door de twee te combineren kan ik meestal wel een leuk cultureel programma samenstellen.

En binnenkort is het EINDELIJK weer zover. Dan vallen er twee versgedrukte boekjes in de brievenbus. Zo van die boekjes die nog heerlijk ruiken naar drukinkt en ‘boek’. Zalig vind ik dat. Nauwgezet doorblader ik dan beide boekjes op zoek naar dé optredens voor het komende jaar. De afgelopen jaren verschoof mijn interesse van stand-up-comedy naar muziek en concerten. Ik heb het wel even gehad met comedians van dertien in een dozijn. Voor Wim Helsen maak ik graag een uitzondering.

Van zodra de boekjes op de salontafel liggen ga ik aan de slag met post-its. Elk optreden dat me interesseert duid ik aan met een briefje. Nadien maak ik dan een best-of met de dingen die ik écht wil zien en check ik even met mijn agenda of ik nog niks gepland heb voor die dag (niet onbelangrijk).

Eens de selectie gemaakt, wil ik er als de kippen bijzijn om tickets te bestellen. Goeie optreden zijn vaak als de bliksem uitverkocht. Ik ben gelukkig nog maar zelden met lege handen thuisgekomen omdat ik op vinkenslag zit. Het levert me ook elke keer weer mooie plekjes op in de zaal (win!)!

Ik ben benieuwd wat het nieuwe culturele seizoen zal brengen. Ik volg de nieuwste shows niet echt. Cultuurcentrum Hasselt lichtte al een tipje van de sluier op. Op mijn shortlist met stip Wim Helsen, Pieter Embrechts en misschien ook wel Warhaus. Een paar leuke, vernieuwende muzikale optredens zouden ook welkom zijn. Ik pik graag eens iets minder bekend mee. Hopelijk wordt het programma van De Bogaard even interessant.

Ook benieuwd naar het nieuwe programma? De Bogaard Sint-Truiden komt op 23 en 24 mei met het nieuwe programma. Cultuurcentrum Hasselt op 30 mei. Nog even aftellen dus!

In de sjakosj!

Een tijd geleden zag ik bij Kathleen een blog ‘in de sjakosh’. Over wat er in haar handtas zat. Best wel fascinerend om te zien wat anderen meeslepen in hun handtas. Dus vond ik dat ik mijn handtas(sen) toch ook wel eens aan een onderzoek moest onderwerpen. Dus bij deze.

Het compacte exemplaar

Met dit exemplaar stap ik door het weekend of neem ik mee op daguitstapjes met vriendinnen. Het is het hoogstnoodzakelijk in een praktisch draagbare handtas die ik scheef over m’n schouder kan hangen. Daardoor heb ik ze niet altijd in m’n hand en heb ik de handen vrij om bv. te shoppen.

  • Portefeuille: Daarin zit al een hele collectie op zich. Geld, bankkaarten, vervoersbewijzen van de NMBS (abonnement en RailPass), klantenkaarten, medicatie (ik heb altijd een minikit met vanalles mee voor hoofdpijnen, maag- en darmklachten), klevertjes van het ziekenfonds etc.
  • Portemonnee: Ik heb ook een klein tasje met enkel geld in. Altijd handig als je nog snel een koffiekoek wil kopen ’s morgen. En het verlicht mijn portefeuille wat.
  • Smartphone: Een iPhone 6S. Nog altijd tevreden van de investering en ik koester hem ook redelijk hard. Mijn notitieboekje, agenda, organiser, to do-lijstje … Alles in één! Zonder zou ik me redelijk naakt voelen. Al ben ik er duidelijk minder verslaafd aan dan vroeger. ’s Avonds ligt hij gewoon op tafel en zit ik een stuk verderop in de zetel.
  • Sleutels: Vroeger per ongeluk een paar keer op stap geweest zonder sleutels, sindsdien mijn les wel geleerd. Aan mijn sleutels hangt ook een paar oordoppen, geweldig handig als je onverwachts met veel lawaai geconfronteerd wordt.
  • Muntjes: Ik heb steevast een doosje Frisk op zak. Ik eet ze niet consequent maar bij lange tripjes vind ik dat wel eens leuk.
  • Labello: Hoewel ik hem veel te weinig gebruik en hij pas echt naar boven komt als m’n lippen helemaal om zeep zijn, heb ik toch altijd een Labellolippenstift op zak.
  • Papieren zakdoekjes: En die komen vaak geweldig goed van pas. Hoewel ik ze meestal pas echt nodig heb als ik ze niet bij heb.

De grote sjakosj

De grote sjakosj is mijn werktas. De tas die samen met mij telkens naar Brussel reist en terug. Mijn survivalpakket om de werkweek door te komen. Als ze mij ooit droppen op een onbewoond eiland en ik heb mijn grote sjakosj bij, ik geraak sowieso weer thuis denk ik ;). Alles wat hierboven staat, zit uiteraard ook in mijn grote sjakosj (die spullen verhuizen van de ene naar de andere), maar wat zit er dan nog extra in mijn survivalpakket?

  • Tablet + oplader: Een iPad Air 2. Net als m’n smartphone een verlengstuk van mezelf. Ik maak er tijdens vergaderingen verslagen op (écht waar!), ik check mijn agenda, overloop mijn to do-lijstje, maak er drafts van m’n blog op, het is mijn e-reader voor blogs … Kortom, een veelgebruikt iets.
  • Leesvoer: Ik heb altijd wel een boek of magazine in mijn tas zitten. En meestal van beide eentje. Het ene moest maar eens uit zijn en ik zou maar eens niets anders bij moeten hebben. Op elk rustig moment neem ik het boek uit die tas en begin ik te lezen. In de trein, in de wachtkamer bij de dokter, terwijl mijn auto op onderhoud is in de garage … Ik verveel me nooit.
  • Muziek: Mijn iPod Classic is mijn rots in de branding. Ik heb altijd en overal muziek opstaan en mijn iPod speelt daar een heel belangrijke rol in. Mijn volledige CD-collectie staat er op en hij is al 7 jaar mijn trouwe vriend. Ik zou hem niet meer kunnen missen.
  • Verzorgingsproducten: Een deo, een tube handcrème, een compacte mascara. In tijden van nood kunnen die al eens geweldig goed van pas komen. Net als een nagelvijl, een nagelknipper en oogdruppels voor m’n lenzen.
  • Pennenzakje: Hoewel ik nog bijzonder weinig schrijf (de pols kan het ook niet goed aan), heb ik wel nog een pennenzakje bij. Meestal om mijn RailPass in te vullen op de trein of als ik toch eens iets moet invullen of opschrijven.
  • USB-stick: Die zet ik meestal in als ik daags nadien thuiswerk. Zo kan ik op een snelle manier wat documenten van het werk mee naar huis nemen. Hoewel ik mijn computer van thuis uit kan overnemen, werk ik toch nog graag met een USB-stick.
  • Powerbank: Een handigheidje, zeker als ik op externe vergaderingen zit. Dan check ik mijn mails meestal via m’n smartphone en zie ik de batterij er vaak zo doorvliegen. De powerbank durft dan al eens goed van pas komen.
  • Paraplu + plastieken zak: Aangezien het Belgische weer zo onvoorspelbaar is, durft het al een te gebeuren dat ik Brussel sta zonder jas met kap. Ik dank mijn paraplu dan op beide knietjes. De plastieken zak dient om een kletsnatte paraplu in te steken en hem toch handig mee naar huis te krijgen.
  • Zonnebril: Ik heb een goedkope zonnebril in mijn auto liggen, in case of. Maar nu het weer toch weer wat beter wordt, steekt er ook een goeie zonnebril in m’n tas. Vooral om met de auto te rijden bij zonnig weer, dat rijdt net iets aangenamer.

Naast de grote sjakosj neem ik dagelijks ook nog een zakje mee waar ik m’n middageten en tussendoortjes in stop. Structuur is belangrijk ;).

Als ik alles zo bij elkaar bezie, steekt er echt wel veel in mijn handtas. Al ben ik blij dat ik zelden afval tegenkom of  eigenlijk geen dingen meeheb die ik amper gebruik. Dat bespaart me toch best wel wat gewicht.

En wat zit er in jouw handtas?

Gelezen: De Vibe – Mark Verhees

Onlangs ontdekte ik de leesclub van Bol.com dankzij Audrey. Hoewel de leesclub al aardig vol bleek te zitten, kreeg ik na een paar weken toch plots een boek toegestuurd. Of ik het boek eens wilde lezen en er een review van wou schrijven. En zo belandde De Vibe op mijn leeshoop.

Mark Verhees - De Vibe

Auteur: Mark Verhees
Uitgeverij: London Books

Toegegeven, het boek heeft een hele tijd op mijn leeshoop gelegen. Door wat tijdelijk verhuizen, verbouwen en een drukke werkagenda was lezen niet meteen mijn prioriteit. Met schaamrood op de wangen moest ik dus toegeven dat ik de review nog niet had kunnen maken. Ik probeer de schade hier in te halen.

De Vibe is een boek in de ‘zelfhulp’-categorie. Aan de hand van de tips en tricks is het boek zou je gelukkiger door het leven moeten kunnen stappen. Ik was wel benieuwd om te zien of dat voor mij zou werken en of ik er echt veel aan zou hebben. Achteraf bekeken bleef de meerwaarde eerder beperkt, maar was het wel een leuke reminder.

Mark Verhees vertelt in De Vibe in eerste instantie vooral zijn eigen levensverhaal. Hij doorloopt de pijnpunten waar hij voor stond en welke keuzes hij gemaakt heeft in het leven. Positiviteit en gelukkig zijn waren een rode draad doorheen de veranderingen in zijn leven. Hij gooide z’n job overboord en koos voor z’n eigen weg. Het pad dat hij afgelegde maakte hem gelukkig en zijn manier van positief in het leven staan wilde hij graag overbrengen op anderen. Hij hanteerde daarvoor wel wat technieken maar echte eyeopeners waren het voor mij niet. Wel handige reminders om af en toe eens bij stil te staan.

In zijn aanpak herken je wel wat elementen uit de mindfulness en yoga. Het bewuster stilstaan bij dingen en niet alles als een evidentie nemen bleken een belangrijke factor. Net als een positieve ingesteldheid. Niet mopperen, niet zeuren, maar het mooie zien in de dingen en niet focussen op het slechte. En daar volg ik hem wel. Dat helpt echt wel om steviger, positiever in het leven te staan.

Over het algemeen was mijn persoonlijke oogst wat mager en ik miste de concrete vertaling. Ik haal er voor mezelf te weinig uit om er echt gelukkiger van te worden. Hoewel het beter wordt naar het eind toe. Het is ook meer een levensverhaal dan dat het een zelfhulpboek voor anderen is. Daarnaast leest het niet meteen als een trein. In dat opzicht was ik dus echt wel wat teleurgesteld na het lezen van het boek. Toch denk ik dat het voor iemand anders wel iets kan opleveren. Als eerste aanraking met de principes van mindfulness (zonder dat het zo benoemd wordt) is het wel goed. Ik blijf intussen zoeken naar het ideale boek!

Lees jij wel eens zelfhulpboeken? Heb je goeie tips voor mij?

Je vindt De Vibe bij Bol.com. De paperback kost er 17,95 euro. Ik wil Bol.com bedanken om me een exemplaar ter beschikking te stellen. Deze review vind je ook terug bij het boek!