Start 2 Run #35

Waar ik vroeger al eens moest toegeven dat lopen niet echt een prioriteit was en ik al eens een keer durfde overslaan, lukt het nu voorlopig vrij goed om 2 à 3 keer per week te gaan lopen. Ergens verbaas ik mezelf wel. Maar tegelijk ben ik ook ongelooflijk trots op mezelf dat ik toch eens zo ver geraakt ben. Dat ik terug een schemaatje loop, helpt me daar ook wel bij.

Les 12 van het tweede schema. Daar zit ik intussen. Goed voor een extensieve duurloop van 30 min. Ik heb er al langere gedaan in het schema, ook al kortere en die afwisseling houdt het wel boeiend. Er zitten lessen met sprintjes tussen maar net zo goed duurlopen of hersteltrainingen. Voor mij best wel een goed programma. Ik kan mezelf nog verbazen met die lessen. En ja, de ene training gaat vlotter dan de andere, dat is normaal denk ik. Dus ja, af en toe een dipje maar vooral ook heel trots op mezelf.

Ochtendloopjes blijven nog steeds mijn favoriete loopjes. Omdat ik ongelooflijk hou van de wereld die ontwaakt. Zeker als de mist nog zowat over de Haspengouwse velden hangt en er hier en daar nog een dier weghuppelt. Ik kan daar ongelooflijk van genieten. En toegegeven, als ik vertrek, is het nog wat koud en moet ik heel soms even op m’n tanden bijten. Maar eens ik 5 minuten aan het lopen ben, is dat voorbij en heb ik een zalig warm gevoel.

Ik probeer wel te doseren. Zeker op de loopjes van 30-35 minuten. Als ik te snel start, heb ik de neiging om over m’n toeren te gaan. En dus start ik meestal traag en kom ik daarna op toeren. Als ik dan 25 minuten duurloop ga doen, durf ik al eens wat sneller starten. Omdat ik weet dat het ook niet zo lang duurt. Dat geeft ook een goed gevoel, het motiveert me wel om te blijven verder doen. Omdat ik zo wel kan zien dat ik vooruitgang boek.

Ik geef toe dat het tijdens de werkweek moeilijk blijft om looptochtjes in te plannen. Maar ik doe m’n best om toch één keer door de week te gaan lopen. En dan plak ik er op zaterdag en zondag nog twee loopjes aan vast. Dat de dagen korter en korter worden en het dus sneller donker wordt, helpt me niet echt. Maar de motivatie is er nog steeds en dat helpt me wel om toch te blijven verder doen.

Hoe staat het met jouw sportieve prestaties?

Advertenties

Gelezen: Selfie – Kaat De Kock

De boeken van Kaat De Kock lijken me goed te bevallen. In een paar weken tijd is dit al nummer 4 waar ik aan toe ben. Na twee chickflicks van de hand van Kaat, waag ik me nog eens aan een Young Adult. Eentje van de dunne soort om mijn leestempo op pijl te houden ;).

IMG_7266

Auteur: Kaat De Kock
Uitgeverij: Clavis Young Adult

Linde is tot over haar over verliefd op Simon. Hij heeft een muziekbandje en zit bij Linde op school. Maar helaas ziet hij haar niet staan. Toch blijft ze in het weekend naar zijn optredens gaan en drinkt ze samen met beste vriendin Julie al graag eens een glas, of twee, of drie … Maar ze legt zich neer bij het feit dat hij nooit haar liefje zal zijn. Zeker niet als ze hem ziet kussen met een van haar vriendinnen. Hoofdstuk afgesloten, tijd voor een echt, leuk lief.

Op Facebook krijgt ze een vriendschapsverzoek van Bram. Ze kent hem niet meteen maar blijkbaar hebben ze elkaar gezien in het jeugdhuis. Linde weet daar niet meer zo heel veel van maar Bram is lief en het is alsof ze elkaar al veel langer kennen. Elk vrij moment chatten ze met elkaar. Bram dringt al eens aan op een ontmoeting maar Linde houdt de boot af. Maar hij slaagt erin haar te overtuigen om een gewaagde selfie te nemen. Als ze die uiteindelijk toch maar doorstuurt, hoort ze niks meer van hem. En op het moment dat ze zich er niet meer aan verwacht, duikt de foto online plots overal op. Net als Bram. Bye, bye, leuk, jong leven.

Selfie gaat over de risico’s van sociale media en daaraan gekoppeld, het omgaan met personen die je eigenlijk niet zo goed kent. Woorden kunnen mooi klinken en sommige jongens kunnen zich best wel lief voordoen. Maar vaak zitten er ook wolven in schapenvacht tussen. Als puntje bij paaltje komt, maken ze misbruik van je en proberen ze je af te persen. Zeker als je al wat zwakker in het leven staat of je ergens toch een zwakke plek hebt. Voor jongeren zeker een boek waar ze lessen uit kunnen trekken.

Het is best een dun boekje maar toch vind ik dat de verhaal heel goed is uitgewerkt. Het is zeker geen afgehaspeld verhaal en laat alle elementen goed tot z’n recht komen. Je hebt het in no-time uitgelezen. Goed om op schema te blijven in je challenges dus ;). Het was mijn vierde boek dat ik van Kaat De Kock las. Ik ben misschien nog iets meer fan van haar chickflicks dan van haar Young Adult-verhalen maar beide zijn echt wel de moeite om te lezen. Ik heb er nog een paar in de kast, dus ik ben nog wel even zoet ;).

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 14,95 euro.

Gelezen: Bekent kleur (Geek Girl #5) – Holly Smale

Jeuj, hoera! Harriet Manners is er weer in deel 5 van Geek Girl. Ik moest er heel even op wachten. Want de reeks leek even verdwenen uit de rekken van de bibliotheek. Maar gelukkig had ik een paar weken later meer geluk en stonden ze weer. Niet twijfelen dus en deel 5 mee naar huis nemen. De voorlaatste Geek Girl.

IMG_7482

Auteur: Holly Smale
Uitgeverij: Gottmer

Harriet Manners lijkt eindelijk haar draai gevonden te hebben. Ze heeft nu haar eigen gang. Met Nat, India, Jasper en Toby heeft ze vier toppers aan haar zij. En ze hebben intussen een vaste plaats om samen te komen want de ouders van Jasper hebben een koffiebar. Ze mogen dan wel allemaal andere paden bewandelen, door samen te komen kunnen ze de banden toch aanhalen. En Harriet zou Harriet niet zijn als ze elke bijeenkomst tot in de kleinste details probeert in de hand te houden.

Ook Wilbur is terug van de partij. Hij richt zijn eigen modellenbureau op en vraagt Harriet om voor hem te tekenen. Harriet twijfelt niet en zet een nieuwe stap in haar modellencarrière. Ook al lijkt dat niet helemaal van een leien dakje te lopen. Op z’n Harriets zeg maar. En samen met haar modellencarrière lijkt ook de relatie met haar vrienden niet meer zo goed te zijn. Ze zit in een dipje. Maar gelukkig zijn er haar vader en oma Bunty die haar er doorslepen en haar kansen helpen creëren.

Deel 5 is net zoals de eerste vier delen een typische Geek Girl. Geek Harriet, ontzettend slim, vol met weetjes maar soms zo ontzettend onhandig en een grote controlefreak. Maar je blijft er van smullen. In al haar onschuld leef je zo mee met Harriet. Je wil zelf meespelen in het verhaal en er voor zorgen dat het goed afloopt, haar een duwtje in de juiste richting geven. Uiteraard beleeft Harriet avonturen die je in de echte wereld niet voor mogelijk houdt, maar dat kantje maakt er net een heel goed verhaal van.

Geek Girl is een licht verhaal. Elk boek leest als een trein. Deel 5 had ik in twee dagen uit. Sneltreinvaart dus. Superleuke tussendoortjes, maar de boeken ‘tussendoortjes’ noemen is wat oneerbiedig want het zijn gewoon supertoffe boeken die je zelf zeker eens moet lezen. Deel 6 ligt al op mijn to be read-stapel om gelezen te worden. Al ben ik wel terughoudend, want het is het laatste deel van de reeks met topwijf Harriet Manners. Ik weet alleen niet of ik al klaar ben om afscheid van haar te nemen.

Wil je mijn reviews van de vorige delen ook lezen? Dat kan:

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 16,99 euro.

10 tekenen dat je introvert bent en hoe dat bij mij is

Online artikels over introvert zijn, die boeien me mateloos. Ik lees ze om te zien of ik er mezelf in kan herkennen. Want ik moet dat niet onder stoelen of banken steken, introvert is my middlename. Maar toch kom ik af en toe ook eigenschappen tegen die niet meteen bij mij passen. Ik toets het graag af aan 10 tekenen uit een artikel van www.ja.be.

elena-koycheva-gjo0yv_2snu-unsplash.jpg

1. Je praat niet graag over koetjes en kalfjes.

Je spreekt als je echt iets te zeggen hebt. Je apprecieert het ook als andere mensen hetzelfde doen. Je praat graag over diepere onderwerpen van het leven. Kletsen zegt je niets. Je vindt het vaak ook storend om er lang naar te moeten luisteren.

Het klopt dat ik liever diepgaande gesprekken met één persoon heb dan wat getater in groep. Iets met teveel prikkels om te volgen. Iets met me niet willen manifesteren in een grotere groep. Me te snel teruggedrongen te voelen. Maar ook iets met heel geïnteresseerd zijn in mensen, wie ze zijn en wat ze doen maar helemaal niet goed te zijn in small talk en stiltes opvullen.

2. Je vindt het niet erg om alleen te zijn.

Integendeel, je hebt vaak nood om je alleen terug te trekken om op je positieven te komen en je te herladen. Je hoort je collega’s vaak zeggen “Je zit hier maar zo alleen!“, wat als medelijden klinkt. Maar wat ze niet weten, is dat dat exact is wat je wil, alleen zijn.

Ik ben graag alleen. En ik heb mijn momentjes alleen nodig om m’n batterijen op te laden. Een rustig en vooral stil hoekje en een boek. Dat is genoeg om even tot mezelf te komen. Maar het leven bestaat niet alleen uit stiltemomentjes. En ik ben ergens ook wel graag tussen de mensen. Mensen die ik graag heb of waar ik goed mee over weg kan. En hoewel dat wel energie kost, heb ik daar best ook wel veel aan. Een grap, een grol, een verhaal … Oprechte interesse.

3. Je hebt een haat-liefde-verhouding met je gsm.

Introverte mensen bellen niet graag. Als je opgebeld wordt, erger je je vaak aan het feit dat je gestoord wordt in je bezigheden.

Klopt. Laat me mailen, app’en, sms’en … het maakt niet uit. Maar laat me alsjeblieft niet bellen. Of toch zeker niet met vreemden. Of toch wat mijn privé-leven betreft. Want er is één grote uitzondering. Voor m’n job bleek ik dan wel weer bijzonder goed in telefoneren. Ik vond het niet erg om telefoons op te nemen als collega’s te druk bezig waren en soms nam ik spontaan de telefoon om een collega in een andere provincie op te bellen omdat dat nu eenmaal sneller gaat dan mailen.

4. Je wacht met iets terug te sturen.

Zij het een e-mail of een smsje, slechts zelden zul je meteen antwoorden. Je komt er liever later op terug, zodat je een doordacht antwoord kunt leveren.

Dat is er zo eentje die totaal niet overeen komt met mezelf. Zolang ik kan schrijven ben ik op m’n gemak en kan ik dus best wel snel antwoordjes formuleren. Als ik dat maar niet mondeling moet doen heel de tijd. Ik stond bij KSA bekend als een enorm snelle reply’er ;).

5. Drukke menigten bezorgen je stress en maken je moe.

Hoewel het soms een leuk idee lijkt om je naar een winkelcentrum te begeven bijvoorbeeld, eens je er bent, heb je er spijt van. Grote menigten zijn niet aan jou besteed. Als het dan toch moet, haast je je daarna naar huis, waar je in je eentje kan ontspannen.

Ja en nee. Grote menigten en massa-events zijn niet mijn favoriete bezigheid. Maar ik kan er wel mee om. Voor Muse op Rock Werchter heb ik dat wel over bijvoorbeeld. Zolang je mij maar niet vraagt om helemaal vooraan te gaan staan waar je nog amper kan bewegen. Ik moet weg kunnen. Ik mag niet het gevoel hebben dat ik ‘opgesloten’ sta. En ik moet nog redelijk vlot kunnen wandelen als ik me in een massa beweeg. Slenteren haat ik en ‘getaffel’ nog meer. En ja, de dag nadien kan mijn hoofd dan weer wat rust en stilte gebruiken.

6. Je bent “selectief sociaal”.

Waarom je tijd verspillen aan mensen waar je slechts een oppervlakkige connectie mee hebt? Je energie is kostbaar en je steekt het alleen in dingen en mensen die je echt de moeite waard vindt. Je hebt er gewoon niet zoveel om weg te geven, dus ga je er zuinig mee om. Eens je iemand tegenkomt waar je goed mee kunt opschieten, kan je best uitbundig uit de hoek komen. Je kan zo iemand zonder problemen in vertrouwen nemen.

Ik ben er zeker van dat er maar een paar mensen zijn die de echte Katrien kennen. Ik besef dat ik vaak afstandelijk, en misschien zelfs wat ongeïnteresseerd, overkom. Maar eens je mijn vertrouwen gewonnen hebt, denk je daar anders over. Voor mijn echte vrienden probeer ik er ook gewoon te zijn. Al besef ik dat ik er soms misschien te weinig ben voor hen omdat ik met zoveel andere dingen bezig ben. En soms ook omdat ik gewoon effe tijd voor mezelf nodig heb.

7. Je observeert graag.

Juist omdat je vaak in je eentje bent en geen aandacht besteedt aan smalltalk, heb je de tijd om alles nauwlettend in het oog te houden. Je hebt oog voor details, en voor de echte gevoelens van mensen om je heen.

Klopt als een bus. Ik ben vaak degene die de vrouw met het opvallende kapsel spot of details opmerk die niemand anders heeft gezien. Ik observeer graag mensen als ik ergens zit. Ik bestudeer graag hun gedrag, hun kledingstijl, hun kleine kantjes. En ik zit af en toe eens graag een half uur met een boek op een bankje van een station om stiekem ook mensen te kijken. En bij de mensen die me nauw aan het hart liggen, zie ik vaak al van een afstand dat er iets niet in orde is. Ook al geven ze dat vaak niet meteen toe.

8. Je bent creatief.

Verschillende wetenschappelijke studies hebben uitgewezen dat introverte mensen erg creatief zijn. Al die tijd die je alleen doorbrengt in stilte, gebruik je eigenlijk om nieuwe ideeën en concepten te bedenken en uit te werken. Eigenlijk ben je altijd aan het werk in je hoofd.

Ik vond mezelf nooit creatief. Want bij creatief denk ik aan kunstenaars of zotte reclamemakers. Dat ben ik niet. Maar ik heb wel leren beseffen dat ik wel mijn eigen manier van creativiteit heb. Denk maar aan muziek spelen of teksten schrijven.

9. Je kan echt goed luisteren.

Introverte mensen kunnen goed luisteren. Ze voelen ook de echte gevoelens van hun gesprekspartner aan. Omdat ze tijd nemen om na te denken, geven ze vaak echt bruikbaar advies.

Ik kon dat goed. Maar in mijn poging om wat extraverter te zijn, heb ik dat ook wat uit het oog verloren. Mijn drukke agenda hielp me daar ook niet echt mee. En dus probeer ik daar opnieuw werk van te maken. Want ik vind dat eigenlijk wel ontzettend belangrijk. Ik hoop dat ik voor mijn vrienden het luisterende oor kan zijn wat ik zelf zou willen hebben als ik met iets zit.

10. Je neemt weldoordachte beslissingen.

Omdat je veel tijd in je hoofd doorbrengt, heb je veel tijd om alle pro’s en contra’s af te wegen. Dat resulteert vaak in goed doordachte beslissingen waar je helemaal achter staat.

Ik heb niet altijd dat gevoel maar ergens klopt het wel. Ik kan me niet meteen één beslissing voor de geest halen waar ik spijt van heb, echt spijt bedoel ik dan. Als ik over iets moet beslissen, weeg ik inderdaad alles heel goed af. Ik bekijk de voor en tegens en neem m’n beslissing. Maar ik ben zeker geen eeuwige twijfelaar, integendeel, meestal hak ik snel knopen door. En dan smijt ik me daar ook gewoon voor.

Zijn er tekenen waar jij je in herkent?

Gelezen: Daar gaat de bruid – Kaat De Kock

Ik was vorige week mega-enthousiast over ‘Het is ingewikkeld’ van Kaat De Kock. Dus vroeg ik me af of het nog beter zou kunnen. Gelukkig had ik nog een boek van haar meegebracht van de bib. De cover van Daar gaat de bruid was minstens even uitnodigend en dus lagen de verwachtingen redelijk hoog. Of Kaat De Kock kon voldoen aan die verwachtingen, dat lees je hieronder.

IMG_7192

Auteur: Kaat De Kock
Uitgeverij: Horizon

Eef is al samen met Robbe sinds ze zestien jaar waren. Ze heeft eigenlijk nooit een ander liefje gehad. En nu ze met hem gaat trouwen, slaat de twijfel toe. Wat heeft het leven eigenlijk te bieden? Is Robbe wel degene met wie ze de komende jaren wil doorbrengen? Als Eef dan ook nog eens kust met een andere man tijdens haar vrijgezellenweekend, beseft ze dat er misschien toch wel meer aan de hand is. Haar huwelijk is in volle voorbereiding maar moet dat eigenlijk nog wel doorgaan?

En dus blaast ze heel het huwelijk af. Ze wil meemaken wat het is om single te zijn en van het leven te genieten. Maar single zijn blijkt moeilijker dan ze dacht. Alleen naar de film, alleen naar tv kijken … Eef wordt plots keihard geconfronteerd met zichzelf. En alleen een appartement betalen is ook niet alles. Om nog maar te zwijgen van de uitstapjes die daar dan nog eens bovenop komen. Gelukkig heeft Eef topvriendinnen want op haar ambitieuze moeder hoeft ze niet te rekenen.

Als je dacht dat ‘Het is ingewikkeld’ las als een sneltrein, dan heb je duidelijk ‘Daar gaat de bruid nog niet gelezen’. In nog geen twee dagen had ik het helemaal uit. Wat een heerlijk verhaal, al zou ik het zelf niet willen meemaken. Het is een verhaal om duimen en vingers van af te likken. Geen sensatie, wel eentje waar je helemaal meeleeft met Eef. Je gunt haar gewoon het geluk maar toch lijkt het er niet meteen in te zitten.

Het is echt lang geleden dat ik nog zo twee leuke chickflicks gelezen heb. Ik ben echt aangenaam verrast. Grote fan van Kaat De Kock sinds ik haar boeken las. Nog meer van haar feelgoodromans dan van haar Young Adults eigenlijk. Lang geleden dat ik in zo korte tijd nog zoveel pagina’s kon verslinden. Ik was ongelooflijk trots op mijn leestempo en dat dankzij twee echte wijvenboekskes. Merci Kaat!

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 21,99 euro.

Leeslijst #37

De bibliotheekboeken van mijn vorige leeslijst zijn zo goed als allemaal uitgelezen. Van de andere hoop zijn er nog wel wat blijven liggen. Die herneem ik dus zeker in september. Maar ik voeg er nog een paar aan toe om het boeiend te houden. Deze keer ga ik vooral voor ebooks. En gelukkig breng ik pas morgen terug een bezoekje aan de bibliotheek ;).

 

IMG_7388

Van mijn vorige bibliotheekbezoekje hou ik deze nog over om te lezen:

En ook nog op mijn leeslijst:

IMG_7258

Kwestie dat ik weet dat te doen de komende weken.

Wat staat er op jouw leeslijst deze maand?

Gelezen: Geheimen (Warrior Cats #3) – Erin Hunter

De review van nummer 2 uit de reeks verscheen nog maar net online of hier is nummer 3 al. Toeval. Het zijn gewoon de boeken die het best beschikbaar zijn in de bib. En dus lees ik gewoon aan hoog tempo verder. Nu ik in de flow van het verhaal zit, wil ik gewoon ook weten hoe het verder gaat.

IMG_7417

Auteur: Erin Hunter
Uitgeverij: Fantoom

Deel 1 en 2 hadden wat dezelfde ziekte. De eerste 10 à 20 pagina’s waren wat moeilijk om er in te komen. Geheimen heeft dat gelukkig niet meer. Vanaf pagina 1 zat ik in het verhaal. Het verhaal is meteen duidelijk. En zo werd dus ook mijn enige minpuntje in de reeks helemaal van tafel geveegd. Bijzonder positief want het leesritme verhoogt daarmee nog een stuk.

Warrior Cats blijft een enorm sterk verhaal vol verrassingen. Vuurhart is vastbesloten om de geheimen van Tijgerklauw te ontrafelen. Hij probeert zijn verhalen bij anderen te halen, ook al moet hij daarvoor met andere clans praten. Een berekend risico dat hem niet altijd in dank wordt afgenomen. Zeker niet als hij zijn verhalen ook aan Blauwster gaat vertellen. Even lijkt hij vooral alleen op de wereld. Niemand lijkt hem te geloven en Grijsstreep zit vooral met zijn gedachten bij Zilverstroom.

Daarnaast lopen de gemoederen tussen de clans hoog op. Een onderlinge clash lijkt onvermijdelijk. Maar is de clan daar wel klaar voor? Want het is een zware winter en het lijkt onvermijdelijk dat er slachtoffers zullen vallen. Het is voortdurend balanceren tussen wantrouwen en vertrouwen. Wie is er nog trouw aan de clan en wat voert Tijgerklauw eigenlijk allemaal in zijn schild? Vuurhart wil de waarheid gewoon aan het licht brengen. Zijn hart voor de clan is gewoon te groot.

Warrior Cats #3 is weer een heerlijk avonturenverhaal voor kinderen. Je voelt je het hele verhaal lang een kat en leeft gewoon mee. Het enige minpuntje dat ik nog kan vinden, is dat de grote clash steeds helemaal op het einde van het verhaal komt. Die clash is dan nog eens superkort, maar wel krachtig. Waardoor het een klein beetje gehaast overkomt. Gelukkig doet het geen afbreuk aan het verhaal. Want dat blijft gewoon overeind staan. Ik kan weer niet wachten op het volgende deel. Zaterdag spurt ik weer naar de bibliotheek voor een nieuwe voorraad.

Wil je mijn reviews van de vorige delen ook lezen? Dat kan:

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 17,99 euro.