Gelezen: Power Body – Claudia Van Avermaet

Goesting krijg je als je de Instagram en Facebookposts van Claudia Van Avermaet bekijkt. Heerlijk uitziende receptjes en motiverende oefeningen. Dat was dus ook wat ik van Power Body verwachtte, haar tweede boek intussen na Power. Ze stelde me niet teleur, gelukkig!

Claudia Van Avermaet - Power Body

Auteur: Claudia Van Avermaet
Uitgeverij: Lannoo

Het boek ziet er visueel al heel knap uit. Een mooi hardcover, handig groot formaat met prachtige beeldmateriaal bij elk deel van het boek. Een boek dat je goesting doet krijgen om in actie te schieten en doet watertanden bij elk recept dat er in beschreven staat. Nog veel meer dan haar vorige boek.

Het boek is opgedeeld in drie thema’s: food, mind en body. Bij ‘Food’ vind je logischerwijs de recepten terug. Heerlijke, gezonde receptjes die nog eens ongelooflijk fotogeniek zijn ook. Mijn favorietjes? Op kop zonder twijfel de love chocolates, daarna de sportersrawnola en als afsluiter de powerballetjes. Stuk voor stuk dingen die je honger doen krijgen.

Bij ‘Mind’ vind je heel wat tips en tricks terug om je hoofd leeg te maken. Duidelijk geïnspireerd door mindfulness maar misschien toch net iets minder ‘saai en droog’ dan echte mindfulnessoefeningen. Je krijgt een arsenaal aan mogelijkheden voorgeschoteld waar je zelf best uit filtert wat je het meest ligt.

In het laatste deel ‘Body’ krijg je naast wat tips en tricks ook gewoon een hoop oefeningen voorgeschoteld. Yoga-poses die je helpen ontspannen of net werken op bepaalde zones. De meeste oefeningen zijn haalbaar voor iedereen, ook voor wie nog nooit yoga deed.

Kortom, Claudia heeft hier een prachtig boek neergezet. Een boek vol inspiratie, concreet om meteen aan de slag te gaan. Nog een stuk beter dan haar vorige boek. Een aanrader voor wie het eens over een andere boeg wil gooien!

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 24,99 euro.

 

Er op uit: de Efteling!

Ik ben alles behalve een pretparkmens. Het vrije val stuk in zowat elke attractie vind ik de hel. En zo blijft er al snel niet meer veel over waar ik dan wel nog in kan. Een pretpark dat verder gaat dan attractie is dan ook meer mijn ding. Vorige week donderdag zakten we af naar de Efteling. Voor mij de allereerste keer.

Een rit van 2u naar Kaatsheuvel bracht ons in de Efteling. De tickets hadden we op voorhand al gekocht maar van aanschuiven aan de ingang was niet echt sprake. Alles ging bijzonder vlot en voor we het wisten stonden we in de Efteling. Ik was best wel wat onder de indruk want alles is er bijzonder knap ingekleed. Geen ruwe afwerking maar echt verfijnd. Het zit em in de details.

De allernieuwste attractie bleek heel wat volk te trekken. En na een uurtje aanschuiven konden we dan toch naar binnen. Symbolica is een kasteel waar je op een soort mini-hovercraft doorzweeft. Vooraan is een interactief dashboard waar kinderen bepaalde dingen kunnen aanduiden om meer te weten. Je schuift bijzonder vlot door de verschillende kamers. Het is erg flitsend en duidelijk aangepast aan de tijd van vandaag. De oudere rustige attracties verdwijnen in het niets bij het zien van Symbolica. De Efteling weet het ‘zitten, rondrijden en kijken’ naar een hoger niveau te tillen met Symbolica. De decors zijn met veel verfijning afgewerkt en lijken veel minder artificieel dan de oude attracties.

Daarna gingen we naar het sprookjesbos. Je wandelt er letterlijk tussen de sprookjes door. Mijn favorieten waren met voorsprong toch Langnek en de Sprookjesboom. Vooral door de laatste was ik mateloos gefascineerd. De boom heeft echte gelaatstrekken. Ondanks zijn leeftijd is hij toch nog bijzonder up-to-date.

Het lijkt niet zo, maar de Efteling is bijzonder groot als je alles op een rustig tempo wil bekijken. Het was al voorbij half twee toen we uit het Sprookjesbos kwamen. Hoog tijd om te eten en in de namiddag het gezelschap toch iets ruwere attractie te laten doen ;). Ik paste vriendelijk voor Joris en de Draak of de bobsleebaan. De watershow vlak voor sluitingstijd bleek meer mijn ding ;). Ik was aangenaam verrast door de Efteling! Zeker voor herhaling vatbaar.

Was jij al eens in de Efteling? Wat vond jij het leukst?

Gelezen: Op eigen benen – Yanina Wickmayer

Nog een van die Boekenbeursboeken die veel te lang blijven liggen zijn. Dus was het hoog tijd om de koe bij de horens te vatten. Yanina Wickmayer bleek een boek te zijn dat mijn verwachtingen makkelijk overtrof.

Yanina Wickmayer - Op eigen benen

Auteur: Yanina Wickmayer en Inge Van Meensel
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Ik ben niet echt een grote tennisfan. De hoogdagen van Kim en Justine heb ik van kortbij gevolgd maar daarna nam het fanatisme wat af zoals bij zoveel Belgen. Toch konden de Belgische tennissers mij en toe nog wat triggeren met hun sterke prestaties. Ik pikte hier en daar nog wat matchen mee en was blij met elke Belgische zege. Om maar te zeggen dat ik veel sympathie heb voor Yanina maar zeker geen grote fan ben.

En daar wist het boek me wel in te verrassen. Het is geen standaard biografie. Wickmayer heeft dan ook al wel stevige watertjes doorstomen om te geraken waar ze nu staat. Op jonge leeftijd je moeder verliezen draag je de rest van je leven mee. Uit België wegtrekken om te tennissen, toch terugkomen, door de Vlaamse tennisbond weer de laan uitgestuurd worden en je toch een weg naar de top knokken. Je moet het toch maar doen.

Op eigen benen vertelt hoe Yanina zich doorheen de jaren loswrikt van het juk van haar vader. Hoe ze stilaan haar eigen weg kiest en niet langer haar papa haar leven laat bepalen. Een parcours met vallen en opstaan. Met pijnlijke stiltes tussen haar en haar vader. Maar even goed het vinden van de liefde bij Jerome. Het combineert laagtepunten en hoogtepunten.

Het boek is enorm vlot geschreven en is opgedeeld in veel kortere stukjes waardoor het lezen snel vooruit gaat. Bij momenten is het best wel aangrijpend en moest ik toch even slikken bij de zoveelste tegenslag. Het is een sterk boek op Yanina toch ook eens van een andere kant te leren kennen. Ik was aangenaam verrast en had vooraf de lat toch heel wat lager gelegd. Ten onrechte, want is echt wel sterk geschreven.

Je vindt het boek ook bij Bol.com. Voor de paperback betaal je 22,95 euro.

Gelezen: Plan B – Evi Renaux

Evi Renaux vertelde eerder in Life on Sneakers al hoe van de ene op de andere dag haar leven overhoop werd gegooid door hevige rugpijnen. In Plan B bouwt ze daar op verder. Wat als je plotseling op zoek moet naar nieuwe uitdagingen om dat oude fysiek onmogelijk zijn. Iets om toch even bij stil te staan.

Evi Renaux - Plan B

Auteur: Evi Renaux
Uitgeverij: Lannoo

In het begin herneemt Evi nog even waar ze vandaag komt, welke weg ze intussen al heeft afgelegd. Ik vreesde even voor een herwerking van haar eerste boek maar gelukkig  is het meer dan dat. Daarna komt het echt verhaal pas op gang. Evi vertelt hoe de ziekte haar eerst volledig uittelde maar hoe ze stap per stap toch terug wat naar boven kon klimmen en de draad van (een deel van) haar leven weer kon oppikken. Op een gegeven moment komt ze op een kruispunt in haar leven. Haar job is te intensief om nog uit te oefenen maar ze voelt zich fysiek nog te goed om zomaar op haar lauweren te rusten. Welke weg moet ze inslaan om toch voldoening te hebben en toch haar lichaam niet te hard uit te putten?

Het is wikken en wegen, voor- en nadelen tegenover elkaar zetten en uiteindelijk gewoon een keuze maken en er voor gaan. En dat deed Evi. Ze stortte zich op schrijven en probeerde een journalistieke carrière uit te bouwen, voorzichtig en met kleine stapjes. Zo begon ze ook te bloggen en smeet ze zich op sociale media. Een succes blijkt! Evi werkte een reeks columns uit voor Knack en kon hier en daar nog wat projectjes mee pikken. En tussendoor kan ze rust inbouwen om haar lichaam ook rust te gunnen.

Plan B is een inspirerend boek over hoe je het over een andere boeg kan gooien als je op een dag voor voldongen feiten staat. Toch had ik er net iets meer van verwacht. Hoe diepgaand haar vorige boek was, zo oppervlakkig blijft Plan B. Er had wat extra materie mogen inzitten en wat minder herhaling uit het vorige boek. Maar ondanks dat, blijft het een boek wat je aanzet tot nadenken. Het boek staat bol van de inspirerende quotes van bekende en minder bekende mensen. Evi draagt een boodschap uit waar je best eens bij stilstaat.

Wat zou ik doen als ik op een dag mijn huidige job niet meer zou kunnen doen? Ik denk dat ik een gelijkaardig pad als Evi zou bewandelen. Schrijven is nu eenmaal gewoon mijn ding. Maar dan zullen mijn armen dat wel nog moeten toelaten. Een andere optie kan ik me momenteel niet voor de geest halen, dat zal het moment dan moeten uitwijzen.

En jij, wat is jouw Plan B?

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 19,99 euro.

 

 

Start 2 Run #6, door de muur!

Week 7 van Start 2 Run heb ik ongeveer afgerond. Een stevige week met een grote stap voorwaarts. Maar ook de eerste lessen waarin er pijntjes begonnen op te duiken. Het lijf had dringend nood aan verlof op alle fronten, dat was duidelijk. Maar ik loop intussen rustig verder want het einddoel is in zicht!

De blokjes van 5 en 7 minuten uit week 6 leek ik aanvankelijk vlot te verteren. Ik kon m’n tempo goed vasthouden, alleen de licht hellende stukken gingen iets moeilijker. Geen schande, gewoon even inhouden en daarna weer doorzetten. Al was het elke keer op diezelfde plek toch ook karakter tonen om niet gewoon naar wandelen over te schakelen. Maar op het einde van die week doken dan toch de eerste pijntjes op.

Mijn start was te goed. Die eerste 5 en die eerste 7 minuten kon ik aan een (voor mijn doen) sneltempo lopen. Keitrots ging ik de wandelminuten in, 10km/u en niet eens zo diep moeten gaan. Wauw! Het tij keerde toen ik aan de volgende 7 minuten begon. De knieën begonnen aan beide kanten tegen te spartelen. Maar goed, nie neute, nie pleuje, doorbijten en blijven gaan, dan maar aan een iets trager tempo. Maar beteren deed het niet meer. Toen ik aan het laatste blokje van 5 minuten begon, moest ik de strijd staken. De zeurderige pijn was te erg. Toch een beetje paniek. Maar gelukkig bracht een dag rust soelaas. Om daarna gewoon die les opnieuw te lopen, zonder pijntjes deze keer.

Na week 6 was het tijd om weer nieuwe mijlpalen te zetten. Week 7 bracht me blokjes van 8 en 10 minuten. Toch weer een grote stap voor mij, zowel fysiek als mentaal. Ik overwoog even om week 6 gewoon opnieuw te lopen voor een stevigere basis. Maar uiteindelijk gooide ik me gewoon in het diepe en begon er aan zonder al te veel na te denken. Wel met een voornemen: rustig aan Katrien!

Het ging beter als verwacht. Ik heb minder moeten vechten tegen mezelf dan ik op voorhand had gedacht. Mijn tempo had ik wel opmerkelijk lager gelegd dan de dagen er voor. Het lopen ging aan gemiddeld 8,6km/u en ik ging een paar keer op karakter door de muur. Het tempo probeerde ik in de volgende lessen terug op te bouwen en dat leek toch stilaan te lukken. Na week 7 begin ik nu aan week 8 met blokjes van 11 minuten en 8 minuten. De stap is nu gelukkig weer iets minder groot. Een minuutje extra moet ik er wel kunnen aanplakken. En de pijntjes blijven voorlopig gelukkig weg! Ik ga er nog geraken aan die 5km!

Gelezen: Het jaar van de Hond – Eva Daeleman

Ik bewonder Eva Daeleman. Voor haar karakter, voor haar vechtlust en op alle shit te trotseren die ze de afgelopen jaren over haar heen kreeg. Een topwijf omdat ze blijft doorbijten en de moeilijke momenten gebruikt om anderen een hart onder de riem te steken. Na Factor 25 is dit het tweede boek dat ik las over haar strijd om er weer bovenop te geraken.

Eva Daeleman - Het jaar van de Hond

Auteur: Eva Daeleman
Uitgeverij: Manteau

Dit keer geen mooi aaneenhangend verhaal, opgedeeld in hoofdstukjes. Wel losse fragmenten, huppelend door de tijd in een strakke zwart-witte lay-out. Daeleman brengt het verhaal van haar burn-out. Dat wat al veel langer in de lucht hing en in haar vorige boek misschien al wel duidelijk was, maar toch nooit echt leek door te dringen. Tot het echt niet meer ging. De batterij volledig leeg was en heel wat tijd nodig had om terug op te laden.

Daeleman steekt niet onder stoelen of banken dat ze stevig wat hulp nodig had om er terug bovenop te geraken. Dat ze het ‘wat denken anderen van mij’ heeft ingeruild voor ‘waar voel ik mezelf goed bij’. Een mooie filosofie, eentje om te onthouden. Een filosofie die ze nu nog dagelijks in de praktijk probeert om te zetten. Maar met meer houvast dan voordien. Yoga als rustpunt, Olav als ankerpunt.

Laat Het jaar van de Hond een les zijn voor iedereen, mezelf in de eerste plaats. Want hoewel de batterij bij mij ook al eens leeg was, durf ik mezelf toch nog af en toe eens voorbij te lopen. Maar hoe langer, hoe meer zie ik in dat ik gewoon voor mezelf moet kiezen. Want dat doet niemand in mijn plaats. En dat is wat Eva Daeleman ook duidelijk maakt. Wees lief voor jezelf en kies voor wat je graag doet.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 19,99 euro.

6 doelen voor mijn vakantie!

Vanavond gaat mijn verlof in. Drie weken lang tijd om dingen te doen die ik al lang heb uitgesteld of gewoon leuke dingen te doen of gewoon zelfs niks te doen. Het zal van dag tot dag afhangen! We hebben geen reisplannen. Gewoon drie leuke weken met een paar daguitstapjes.

Maar om er zeker van te zijn dat ik genoeg vakantiegevoel heb, wil ik toch een paar doelen voor mezelf stellen. Die van vorig jaar hebben goed geholpen om er een leuke vakantie van te maken. Dus dit jaar doe ik dat gewoon opnieuw!

Vakantieplannen

6 doelen voor mijn vakantie:

  • Digital Detox: Het deed de afgelopen twee jaar deugd om mijn smartphone gewoon tot z’n basics te beperken: bellen en smsen. Geen mobiel internet meer enkel via de laptop een paar keer m’n mails checken en wat aan m’n blog werken. Voor de rest rust. En dat doe ik nu gewoon opnieuw!
  • Blogtijd: Ik zou graag eens een paar dagen intensief aan m’n blog werken. Ideeën verzamelen, schrijven, m’n eigen domeinnaam uitwerken, statistieken op punt stellen … Het zijn maar een paar van de ideeën die ik heb.
  • Lezen: Lang en veel. Ik heb nog een hele stapel #tbr (to be read) liggen. En tegelijk heb ik weer een lang verlanglijstje met boeken die ik wel zou willen kopen. Misschien moet ik het compromis sluiten dat als ik de #tbr tot de helft kan herleiden, ik toch weer wat boeken mag kopen :). Of niet ;).
  • Lopen: Ik wil echt progressie maken in die Start 2 Run lessen, niet opgeven maar stevig doordoen deze keer. De vakantie lijkt me ideaal om dat doel te halen. Alle lessen afwerken en voortaan gewoon rustig mijn 5 kilometer afmalen. Lijkt me zalig om te doen.
  • Puzzelen: Op de regenachtige dagen (hopelijk zijn die er niet teveel) wil ik toch eens een van puzzels bovenhalen. Ik heb er nog een paar liggen die ik nog nooit heb kunnen maken door tijdsgebrek. De vakantie lijkt me ideaal!
  • Genieten: Het leven is te kort om er niet van te genieten. En dus moet lekker eten en drinken, zalige uitstapjes of lekker niks doen perfect kunnen. Ik ken al een paar adresjes waar ik zeker (nog) eens naartoe wil!

En wat zijn jouw vakantieplannen deze zomer? Verre reizen of heb je ook doelen gesteld zoals ik?