Een maand blogverlof

Het is beslist. Ik neem een maand blogverlof. Omdat het kan, omdat ik het nodig heb en omdat er momenteel een paar dingen prioritair zijn op mijn to do-lijst.

Vanaf 1 juni ben ik hier weer, dat is plechtig beloofd bij deze.

Tot binnenkort!

Katrien

Advertenties

Gesneuveld op de eindstreep in #40dagenbloggen

Het was veelbelovend. Maar Joepie 28 slokte me meer op dan ik had gedacht. En dus sneuvelde ik in het zicht van de eindstreep.

Het lijf heeft een paar dagen rust nodig om te bekomen van 5 intensieve dagen. En dus neem ik ook blogrust. Ik hoop er vanaf 1 mei terug te zijn met nieuwe blogs!

Fijn Pasen! 🐣

Joepie 28

Morgen is het zover. Morgen start Joepie 28, hét hoogtepunt van je KSA-carrière. Een vierdaagse staptocht waarin 3000 jongeren tussen 14 en 16 jaar in vier dagen 100 kilometer afleggen. En vooral ze weet niet waar ze naartoe stappen, de eindbestemming is geheim.

Banner_Joepie

Als je dit leest, ben ik al onderweg naar Stad X, geheim tot vrijdagmiddag! We vertrekken steevast een dagje voor de start naar het eindpunt. We bouwen daar alles op om er een spetterende slotshow van te maken. En terwijl volgen we de 11 verschillende tochten ook op. Groepen die verloren lopen, zetten we vanaf dinsdag terug op het juiste pad.

Joepie is altijd wat back-to-basics. Gedropt worden, ’s avonds moeten aanbellen bij mensen om een slaapplaats te vinden, zelf je eten voorzien … het is een vierdaags avontuur dat je samen met je KSA-vrienden beleeft. Ook voor de crew is het intensief. Korte nachten en slapen op een luchtmatras of matje, dat eist ook na een week haar tol ;). Dus ja, ik ga vrijdagavond/nacht met plezier terugkomen naar huis.

Stad X is geheim, het mysterieuze is ook het succes van Joepie. Dus hopelijk kunnen we die pret behouden tot vrijdagmiddag. Dan barst het feest los in Stad X en worden die pijnlijke voetjes helemaal vergeten en wordt er menig danspasje geplaceerd. Hadden we blaren? Oei, vergeten. Al is die laatste kilometer naar het station dan plots wel loodzwaar ;).

Ik kijk er naar uit, 5 dagen volle gas. Intensief, maar oh zo leuk. Ik ben aan mijn vijfde Joepie toe intussen. Of er nog een zesde gaat bijkomen, dat zullen we binnen twee jaar wel zien :).

Zorg jij goed voor onze stappers als ze aan jouw deur komen aanbellen? Eeuwige dankbaarheid is mijn deel.

Gelezen: Ridders van het Cruysembos – Marc de Bel

Kruishoutem en Zingem fusioneerden begin dit jaar tot Kruisem. En laat dat nu net de gemeente uit de boeken van Marc de Bel zijn. En dus schreef de Bel een boek voor de gemeente Kruisem. Het is een leuk jeugdboek gewoon met een vleugje geschiedenis maar in een typisch Marc de Bel recept.

IMG_6346

Auteur: Marc de Bel
Uitgeverij: Van Halewyck

Groot Lentefeest in Cruysem. De eerste zondag na de eerste vollemaan van de lente staat in het teken van een volksfeest. De perfecte dag voor Jopus en Katlijn om samen te zijn en plezier te maken. De kriebels fladderen vrolijk in het rond. Maar dan slaat het noodlot toe. De Flurkels recruteren jonge mannen uit de dorpen om voor hen te werken. Bij hun aanval nemen ze vrienden van Jopus en Katlijn mee. De Ridders van het Cruysembos zoals ze zich al eens durven noemen trekken in er op uit om hun vrienden te bevrijden. Een avonturentocht waarop ze heel wat hindernissen voorgeschoteld krijgen.

De Ridders van het Cruysembos is een boek dat Marc de Bel speciaal schreef voor de gemeente Kruisem. De eerste twee jaar zal het boek enkel via de gemeente te verkrijgen zijn. Gelukkig waren ze bereid om een exemplaar met de post op te sturen. En zo kreeg ik dus toch een exemplaar in handen voor mijn eigen collectie. Dan moet ik geen twee jaar wachten tot het in de winkel ligt.

Het is echt een onversneden Marc de Bel-boek. Een leuk avonturenverhaal waar je helemaal in opgaat. De tekeningen van Steven Dhondt (ook uit Kruisem trouwens) maken het helemaal af. De tekenstijl is in dit boek iets donkerder en dus meer duister. Maar het geeft de perfecte sfeer van het verhaal weer. De figuren in het boek zijn echt goed uitgewerkt in de tekeningen.

Het is uiteraard een jeugdboek en het is dus geen heel uitgebreid verhaal. Het leest als een trein. Al heb ik de eerste twee-drie pagina’s twee keer moeten lezen vooraleer ik echt mee was in het verhaal. De historische sfeer in een boek blijkt me vaak toch iets minder te liggen. Maar gelukkig neemt het verhaal het snel over waardoor je als een speer door het verhaal vliegt.

Dit boek vind je de eerste komende twee jaar dus niet op Bol.com. Maar je kan het wel gewoon bij de gemeente Kruisem kopen.

Skipdag #3

Totaal ongepland.

Want ik had m’n idee al klaar en al.

Maar kies je gewoon voor andere dingen en blijkt aan het eind van de dag dat je geen tijd gehad hebt.

Nog 1 week en #40dagenbloggen zit er op! Ik bijt door. Morgen een nieuwe review! Beloofd.

Easy succesreceptje #3

Mijn werkdagen zijn al eens wat langer dan die van de standaard werknemer. Alleen al door de drie uur reistijd heen en terug. Een easy succesreceptje is dan al eens welkom om toch snel eten op tafel te toveren. Op het menu: pasta met pesto en Italiaanse ham.

Bereidingstijd: 20 à 30 minuten

Wat heb je nodig (voor 2 à 3 personen)?

  • linguine (of andere pasta)
  • ajuin
  • pesto (vers of uit een potje)
  • een busje room
  • olijfolie
  • pijnboompitten
  • kerstomaatjes
  • Italiaanse ham (parma of andere)
  • rucola
  • een groentebouillonblokje

Hoe maak je het?

  • Neem een pan en doe er (zonder vetstof) een handvol pijnboompitten in om te roosteren. Als ze stilaan bruin begin te kleuren en ze ruiken overheerlijk, zijn ze klaar. Als ze geroosterd zijn, doe je ze in een potje, eventueel met wat keukenrol om vrijgekomen vet te absorberen.
  • Snij een ajuin in kleine blokjes. Doe wat olijfolie in een pot en stoof er de ajuin in. Van zodra de ui glazig wordt, doe je er een soeplepel pesto bij. Als je verse pesto gebruikt, mag het iets meer zijn. Laat de pesto en de ajuin samen wat stoven.
  • Doe er een busje room bij, een half bouillonblokje en laat alles goed indikken. Proef nadien om te zien of het evenwicht tussen room en pesto juist zit. Doe er eventueel wat van het ene of het andere bij.
  • Kook de linguine met een snuifje zout zoals aangegeven op de verpakking. als de pasta gaar is, giet je hem af.
  • Snij de kerstomaatjes in de helft. En trek de parmaham in stukjes (ik ontvet ze ook aangezien ik dat vet absoluut niet lust). Haal de rucola uit de verpakking.
  • Opdien tip: Doe wat pasta in een diep bord, doe er de pestoroomsaus over. En versier met rucola, kerstomaatjes, parmaham en pijnboompitten.

Smakelijk! De foto volgt als ik het nog eens klaarmaak ;).

Wat zijn jouw easy succesreceptjes? Ik kan er nog wel wat gebruiken.

Lopen in een team, hoedoededa?

Toen ik bij de start van #40dagenbloggen een ‘Vragen staat vrij’-momentje lanceerde, kreeg ik een hele hoop vragen van medebloggers voorgeschoteld. Intussen antwoordde ik al op de vraag van Zwartraafje over welke bands ik nog wilde zien en ik beantwoordde de vraag van Evi’s Journey over hoe het met mij ging. Diezelfde Evi stelde mij nog een vraag en die beantwoord ik graag vandaag! Voor zij die nog een vraag stelden, ze komen de volgende weken zeker nog aan bod. Ook na #40dagenbloggen dus.

De vraag:

Ik ben heel benieuwd naar hoe je het aanpakt om in team te gaan lopen!

Laat mij beginnen met te zeggen dat team in ons geval een groot woord is. Wij zijn gewoon 5 topbuurvrouwen die af en toe samen gaan lopen. We wilden allemaal opnieuw starten met Start 2 Run en dan hebben we dat maar samen gedaan. Ieder heeft zijn eigen niveau en ieder loopt op eigen tempo. Maar we vertrekken samen en we komen samen terug thuis. Dat is het principe :).

Hoe organiseer je dat? Eigenlijk zaten we toevallig eens samen op een brunch toen dat te sprake kwam. We hebben toen een WhatsApp-groepje gestart om te polsen naar de interesse en twee weken later deden we ons eerste looptochtje samen. Start 2 Run, les 1. Je moet het niet moeilijker maken dan het is uiteraard ;). Onze manier van lopen vraagt ook weinig organisatie. Ik of iemand anders post gewoon wanneer we gaan lopen en dan laat de rest weten of ze mee aansluiten of dat ze andere activiteiten hebben. Niet meer, niet minder. Omdat het zo’n losse formule is, loop ik de ene keer alleen, de andere keer lopen we met twee of op een goed moment lopen we alle vijf gelijk. Het scheelt van dag tot dag. Wie kan pikt in op het moment dat voor haar past en we zijn weg.

IMG_6313

En zoals ik al zei, ieder loopt op z’n eigen tempo. We starten de loopblokjes samen, maar de ene loopt sneller dan de andere. Is het loopblokje gedaan? Dan wandelen we terug tot bij de traagste en zetten van daar onze tocht weer verder. As simple as that. En doordat we in allerlei combinaties lopen, zit iedereen ongeveer aan dezelfde les of hernemen we al eens een les zodat we allemaal hetzelfde kunnen lopen. Teamspirit en al.

De loopmomentjes in team doen deugd, omdat ik mezelf daar net iets meer ontzie. Ik heb sneller het gevoel ‘dit gaat snel genoeg’. Terwijl ik alleen toch altijd sneller ga lopen waardoor ik ook veel vaker in het rood ga. Lopen in team is dus heel goed voor mijn conditie en mijn vetverbranding ;). Tussendoor ga ik af en toe nog eens solo, dan loop ik sneller maar dan zie ik dus ook veel harder af. Maar goed, dat is dan weer beter voor mijn statistiekjes. De combinatie van beiden werkt voor mij wel.

Hopelijk kunnen we dat nog een tijdje verderzetten! Intussen zitten we toch al halfweg de Start 2 Run-reeks.