Renners sterven niet

Een slag in het gezicht is het. Elke keer opnieuw. Renners die vallen en nooit meer opstaan. Moeilijk te verteren. Een mentale tik. Ook al ken je ze niet persoonlijk. Het komt zwaar aan. En ook al trekt de karavaan de dag erna weer verder, vergeten worden ze niet. Nooit. Ze gaan mee met de koers. Bijna als engelbewaarders voor de anderen. Want renners sterven niet, ze verdwijnen alleen maar uit het zicht.

Renners_sterven_niet

Renners sterven niet,
ze verdwijnen alleen maar uit het zicht
eens zij de laatste finish hebben overschreden
en de snelheid van het leven
hen met stijve spieren achterlaat.

Want koersen blijven ze,
ook al vallen hart en wielen stil,
zij gaan in duizend hoofden door
met duwen en nooit doodgaan,
hun zweet geeft blijvend glans
aan het asfalt.

Weet dat
wanneer de aarde hen dan toch
met tegenzin bedekt,
hun naam voor altijd
als een echo tussen bergen
zal weerklinken.

Rust zacht Björg.

Gedicht van Willie Verhegghe.

Advertenties

Een gedachte over “Renners sterven niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s