Gelezen: Geen Commentaar – Sara Vercauteren

Goeie vakliteratuur is dun gezaaid. En zeker rond pers verschijnt er niet zo bijzonder veel. Dus toen Geen Commentaar mijn pad kruiste was ik wel benieuwd. Kon het een basiswerk worden of werd het eerder een afknapper? Laat duidelijk zijn, het werd het eerste.

IMG_6047

Auteur: Sara Vercauteren
Uitgeverij: Pelckmans Pro

Geen Commentaar bundelt 101 tips rond pers, woordvoerderschap en in de media komen. 101 tips maar het verveelt geen seconde. Door de opdeling in tips leest het boek bijzonder vlot en heb je het boek in no-time uitgelezen. De lay-out is licht en overzichtelijk en dat helpt zeker. Het is gewoon een basiswerk als communicatiemedewerker of persverantwoordelijke. Ik vind het trouwens bijzonder straf dat Sara er in geslaagd is om bijna 350 pagina’s aan tips bijeen te pennen.

Ik moet toegeven dat ik niet echt veel nieuwe dingen nog bijgeleerd heb. Veel van de tips die opgesomd staan weet ik, doe ik of heb ik op z’n minst al eens eerder gehoord. Maar dat heeft ook wel met persoonlijke ervaring te maken. Pers is van bij de start wel mijn dada geweest, ik stond ooit aan de andere kant van de microfoon. En ik volgde regelmatig vormingen over het onderwerp. Waarvan de meeste recente zelfs gebaseerd waren op het boek van Sara. Dat verklaart veel natuurlijk.

Toch heb ik er best nog wel veel aan gehad. De cases maken het heel concreet en je kan leren uit de manier van aanpak van anderen. En doordat alles gewoon al eens mooi op een rijtje wordt gezet, is het een goeie reminder om alles nog eens opnieuw door te nemen. Noem het een geheugensteuntje. De leestijd was dus zeker niet verloren. En ik zou collega’s het boek zeker aanraden. Het gaat de bib van KSA in, een perfecte start voor mijn opvolg(st)er.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 24,99 euro.

 

 

Advertenties

Hoe ik op zoek ging naar een nieuwe job

Het passeerde hier intussen al een paar keer. Vanaf 5 augustus start ik op een nieuwe job. Aan die nieuwe job ging een behoorlijk traject vooraf. Niet dat ik op zoveel plaatsen solliciteerde, integendeel. Maar ik pakte het wel anders dan vroeger. Meer doordacht, selectiever en dus ook kritischer.

Waar begon het? Eigenlijk startte het al 3,5 jaar geleden. Laat duidelijk zijn dat ik toen niet wegwilde op m’n huidige job. Het was vooral de denkoefening die toen startte. Ik zat met die platte batterij en kreeg van de psycholoog de opdracht om eens na te denken over m’n toekomst. En dus ook waar ik op jobvlak naartoe wilde. Het zette me aan het denken, ik ging met wat mensen praten en ik begon een lijstje aan te leggen van dingen die mijn toekomstige job zeker moest hebben.

Wat stond er op mijn lijstje? Vanalles eigenlijk. Zowel must-have’s als nice-to-have’s. Wat voorbeelden: graag werken in een team (dus minstens nog 1 communicatiecollega, ik werkte de afgelopen 10 jaar alleen), ik wilde (na 10 jaar werken als bachelor) graag m’n masterdiploma nog verzilveren, sowieso moest er een luik copywriting inzitten omdat dat toch m’n sterkste punt is qua ervaring en expertise (eenvoudige, begrijpbare, toegankelijke teksten), als het even kan graag ook een luik sociale media (omdat me dat mateloos interesseert), ofwel goed bereikbaar met de trein ofwel een stuk dichter bij huis, meer 9-to-5 (occasioneel weekend- of avondwerk mag, maar niet meer op regelmatige basis) … Aan dat lijstje bouwde ik dus de afgelopen 3,5 jaar. Nog niet echt wetende wanneer ik precies op zoek ging naar een andere job. Maar wel voorbereid op dat moment.

Vorige zomer. Bijna een jaar geleden deden zich plots twee kansen voor die ik niet mocht missen. Redelijk ongepland. Ik botste eerst op een vacature die gewoon een mooie kans was. En ik wat later werd opgebeld door een ander bedrijf om toch eens te praten over een jobaanbod. Twee keer werd ik tweede. Op het moment zelf lichtelijk teleurgesteld maar achteraf bekeken ben ik niet kwaad. Mijn werk op m’n huidige job was nog niet afgerond. En qua invulling is m’n nieuwe job misschien toch wel meer op m’n lijf geschreven. Dat selectieve en kritische weet je wel.

Najaar 2018. Eind vorig jaar gaf ik tijdens een functioneringsgesprek aan dat ik wel stilaan wilde uitkijken naar iets anders. Niet om meteen weg te zijn maar wel om op m’n gemak alles te kunnen aftasten en te zoeken naar iets wat me echt zou liggen. Ik ging ooit al eens weg voor een job die niet helemaal m’n dada was. Die fout wilde ik geen tweede keer maken. Maar het najaar was zo druk dat er van solliciteren toen eigenlijk nog niet veel in huis kwam. Pas in de kerstvakantie botste ik op een eerste job die misschien wel m’n ding kon zijn. Ik mocht in januari op gesprek maar uiteindelijk haalde ik het niet. Spijtig want veel dichter bij huis was moeilijk geweest, ook niet spijtig want ik ging alleen moeten werken.

Voorjaar 2019. Het bleef lang stil op vacaturevlak. De VDAB-website was wekelijks mijn vaste afspraak en ik volgde wat specifieke kanalen voor communicatiejobs. Een paar maanden lang zat er echt niks tussen wat me boeide. Tot er plots eind maart in korte tijd 4 jobs opdoken waar ik wel wat in zag. Waarvan 2 van de 4 echt wel helemaal mijn dada waren (voor allebei werd ik uiteindelijk uitgenodigd). De 2 andere jobs waren jobs die me wel interesseerden maar waar ik wel nog eens wilde over praten (maar waar ik nooit voor werd uitgenodigd).

En toen ging alles plots snel. Mijn laatste sollicitatiebrief (ook wel mijn meest favoriete) verstuurde ik op 1 april. De week daarna kreeg ik al telefoon en ging ik al op gesprek. De dinsdag nadien wist ik al dat ik de job had. In 16 dagen tijd van sollicitatie naar job. Ik zat effe op een rollercoaster en moest gewoon mee. Vooral omdat het ook voor en tijdens Joepie 28 was. Voor een controlefreak als mezelf was dat weer een mooi lesje ‘leren loslaten’.

En dus begin ik volgende week aan m’n laatste 3 werkdagen bij KSA. Daarna neem ik 5 weken verlof en op 5 augustus start ik in het Mediateam van Infrabel. Ik voel dat alles mooi afgerond is en dat ik klaar ben om ergens anders te starten. Laat maar komen.

Hoe pakte jij jouw jobzoektocht aan?

Gelezen: Perfect Plaatje (Geek Girl #3) – Holly Smale

Ik ontdekte in de afgelopen maanden een paar leuke boekenreeksen. Geek Girl is er daar zeker eentje van. Niet meteen superhoogstaande lectuur maar wel een ongelooflijk leuke guilty pleasure. Dus de ene na de andere Geek Girl vliegt er tegenwoordig gewoon door.

IMG_6726

Auteur: Holly Smale
Uitgeverij: Gottmer

Als je Geek Girl #1 en Geek Girl #2 niet gelezen hebt, kan deze review spoilers bevatten. Sorry! Ik probeer ze tot een absoluut minimum te beperken.

De proeven op school zijn achter de rug en Harriet haalt zoals verwacht goeie cijfers. Ze is klaar om aan het vijfde jaar te beginnen. Zonder Nat want die verkast naar de modeschool. Helaas wel met Alexa, niet meteen de favoriet van Harriet. Zeker niet als Alexa het dagboek van Harriet in handen krijgt en vast van plan is om dat helemaal door te lezen en stukken met de wereld te delen. Harriet kan wel door de grond zakken.

Gelukkig zijn pap en Annabel daar, voortaan met kleine Tabitha aan hun zij. Een zusje voor Harriet dus. Pap moest dringend op zoek naar werk en vindt dat in New York. En dus verhuist de hele familie Manners naar New York. Harriet ziet het helemaal zitten, zeker als ook vriendje Nick daar in de buurt blijkt te zijn. Volledig klaar voor een trip pakken ze alles in en vertrekken ze. Maar niet alles in New York blijkt rozengeur en maneschijn te zijn. Hoe moet Harriet dat daar zes maanden volhouden?

Geek Girl #3 heeft weer alles wat een goeie Geek Girl moet hebben. De dommigheden van Harriet, een hoop misverstanden en een leven met vallen en opstaan. De boeken lezen door de korte hoofdstukken als een trein, je vliegt echt door het boek heen. En eigenlijk zou ik gewoon aan deel 4 willen beginnen. Pure ontspanning dus maar toch van het soort waar ik wel bij meeleef.

De reeks is voor mij vooral een guilty pleasure. Het is geen hoogstaande lectuur of een boek met een diepere boodschap. Nee, het is wel pure ontspanning waar ik bij momenten mezelf in herken. Ik was vroeger ook niet bepaald miss popular en ik dook liever in de boeken dan dat ik ging rondhangen. En dat zorgt er wel voor dat ik blijf lezen en gewoon meer wil. Als je mij zoekt, ik zit in de BIB op zoek naar deel 4 ;).

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 16,99 euro.

Start 2 Run #31

Amai, drie maanden sinds mijn laatste blogpost over mijn loopuitspattingen. It’s been a while. Ondertussen is er veel en weinig gebeurd, het hangt er vanaf naar welke week je kijkt ;). Het was lopen met ups and downs en tijdens mijn blogstop kwam er dus ook niet veel van lopen in huis. Maar intussen heb ik de draad weer opgepakt. Tijd voor een update dus!

7B3EB48F-53A6-4324-B26F-CA5BFDF19460

Mijn laatste loopje dateerde van 14 april, vlak voor ik op Joepie 28 vertrok. Op 1 mei deed ik een schuchtere poging om de draad opnieuw op te pikken maar die mislukte een beetje. En daarna lag ik een paar weken stil. Lopen was niet m’n prioriteit tijdens die drukke dagen. Mijn agenda liet het gewoon niet toe en het weer was ook niet echt een motivator. Maar zaterdag 25 mei besloot ik toch maar om te herbeginnen. Ik had geen idee hoe het met mijn conditie gesteld was en dus liep ik gewoon maar les 1 van Start 2 Run.

Het was toch effe op de tanden bijten. Het waren zeker niet mijn slechtste loopjes ooit maar mijn beste toch zeker ook niet. Laat ons zeggen dat de eerste statistieken niet echt in mijn voordeel spraken. Maar ik bleek er sneller door te komen dan gedacht. En dus zit ik intussen weer aan les 14. En dat gaat best vlot. Een beetje onverwacht vlot zelfs. Diep verborgen zat er dus toch nog wat conditie in dat lijf van mij. Ik verbaasde mezelf. Les 14 dat zijn blokjes van 4 en 5 minuten. Het begint er dus weer wat op te lijken. Ik hoop tegen half jullie toch mijn blokjes van 5km te kunnen lopen. Voorlopig krijg ik 3 looptochtjes per week wel ingepland.

Hoe staat het met #TeamTumulus? Wel, dat Team is wat in aantal gezakt, zijnde dat we voor het moment maar met 2 in plaats van 5 of 6 lopen. De goesting vinden en de agenda’s samengelegd krijgen, blijkt toch niet altijd zo eenvoudig ;). Maar aan motivatie ontbreekt het ons niet. Ik geniet even goed van de rondjes die ik alleen loop en waar ik mezelf nog een stapje verder drijf dan van de gezellige babbelloopjes die dan weer goed zijn voor de vetverbranding. Alles heeft zijn voor- en nadelen ;).

Hoe staat het met jouw sportieve prestaties?

Gelezen: Dokus Pokus & de protpot – Jonas Boets

Kinderboeken zijn de leukste. Ze zitten boordevol fantasie en hebben vaak zo’n heerlijke hoek af. Een tijd geleden las ik Dokus Pokus & tante Pina. Een verhaaltje dat bleef hangen om dat het zo leuk was. Dus toen ik om een ander Dokus Pokus-boekje botste in de plaatselijke bib, nam ik het gewoon ook mee naar huis.

IMG_6568

Auteur: Jonas Boets
Uitgeverij: Van Halewyck

Dokus moet z’n zus ophalen op een schoolfeestje. Voor zijn ogen ziet hij hoe iedereen ziek wordt, vreemde kuren krijgt en er een soort van epidemie uitbreekt bij alle aanwezige leerlingen. Hoe kan dat? Wat hebben ze gegeten of gedronken? En zit die rare jongen die al heel de tijd aan de kant staat er voor iets tussen? Dokus weet het niet zo goed. Al merkt hij wel dat z’n zus vooral doet alsof ze ziek is in plaats van echt last te hebben van de epidemie.

Dokus gaat op onderzoek uit. Al is de directeur het daar niet echt mee eens. Maar Dokus blijft zoeken en roept de hulp in van papa voor het analyseren van bepaalde dingen. Wie heeft er toch voor gezorgd dat al die kinderen ziek werden? En kan Dokus verborgen houden dat ze eigenlijk een tovenaarsfamilie zijn? Je merkt het al, het verhaal heeft alles om weer een topper te zijn.

Het boekje leest vlot en neemt je van bij de eerste bladzijde op sleeptouw. Je zoekt mee met Dokus naar de oorzaak van de epidemie. En je duimt mee voor de geheimhouding van de tovenaarsfamilie. De tekeningen bij het boek zorgen ervoor dat je in de juiste stemming en setting zit. Ze geven het verhaal toch nog net dat vleugje extra. Dat het verhaal een serieuze hoek af heeft, is een extra troef.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 16,99 euro.

As we speak #27

As we speak in een ietwat nieuwe formule. Elke keer wil ik een paar elementen uitlichten waar ik iets nuttigs over te zeggen heb. Ik moet niet meer noodzakelijk alle vakjes opvullen. De mosterd voor de rubriek haalde ik bij Kelly, die hem weer haalde bij Kelly.

WERKT: Vanaf 5 augustus voor Infrabel. Een nieuwe job dus. Ik schrijf nog wel eens een aparte blog over de jobszoektocht enzo. Die moet nog even rijpen in m’n hoofd. Dus tot eind juni zit ik nog bij KSA. Daarna neem ik een maandje verlof om er dan met ongelooflijk veel goesting in te vliegen. Volgende week zijn de sollicitaties voor mijn opvolger. Best wel spannend om te zien wie er mijn plekje zal innemen.

KIJKT: Er waren best wel wat boeiende TV-programma’s de afgelopen weken. De grote finale van De Mol ligt intussen al een stuk achter ons. Maar intussen keek ik ook naar Starbucks Unfiltered. Al was ik niet meteen onder de indruk. We kijken elke dag enthousiast naar Thuis of we nemen het op om later te bekijken (fans zeg ik u!). En we keken naar het verhaal VDB. Best wel shockerend bij momenten. En er was Pitch Perfect 2 op tv, ik heb em opgenomen. Klaar om weer eens 35 keer bekeken te worden dus. Oeps!

podcasts

LUISTERT: Ik luister nog steeds veel naar muziek. Years & Years, Muse, Ed Sheeran, Coldplay … het varieert al eens. Maar een paar maand geleden ontdekte ik ook mijn liefde voor podcasts. Het was even zoeken. Al snel merkte ik dat podcasts waar ik van begin tot eind mijn gedachten moet bijhouden niet echt aan mij besteed zijn. Intussen vond ik er wel een paar die gewoon boeiende gesprekken zijn en dus makkelijker om te volgen. Waar ben ik fan van? Werk en Leven, Schoeters & bellen, Elke dag vakantie en De 10 meest gegoogelde vragen over.

LEEST: Ik heb mijn liefde voor boeken wat hervonden de afgelopen weken. Op de drukste momenten in mijn agenda was ik het even kwijt maar ik heb m’n schade intussen kunnen inhalen. Zo las ik onder andere Geen Commentaar van Sara Vercauteren (die review volgt snel), Rebel van Julie Kagawa, Geek Girl #2 en intussen ook al #3 van Holly Smale, Mijn versie van Jou van Christina Lauren, De Dodenstoel van Johan Andersen, Muggenland van David Arnold en wat magazines tussendoor. Blij dat ik weer wat meer in boeken kan duiken, elke keer opnieuw merk ik hoeveel deugd ik daarvan heb!

Wat deed jij de afgelopen weken?

Gelezen: Mijn versie van jou – Christina Lauren

Je hebt zo van die boeken die alom gelauwerd worden. De reviews zijn lovend en je kan er gewoon niet omheen. Gelukkig hebben ze dat soort boeken ook in de plaatselijke bib, dat is een stuk beter voor mijn bankrekening ;). Mijn versie van jou van Christina Lauren moest dus gewoon mee naar huis. Voor ik het wist, had ik het boek helemaal uit.

IMG_6567

Tanner houdt van meisjes. Maar ook van jongens. Maar als zijn moeder een jobaanbieding krijgt in Provo, Utah, verhuist heel de familie naar daar. Provo is quasi volledig mormoons en dus zit een coming out er niet meteen in voor Tanner. Zijn familie weet het maar beschermt hem tegen het strenggelovige Provo waar ze dat nooit zouden goedkeuren.

Gelukkig heeft Tanner ook vrienden die veel minder gelovig zijn. Zij weten niet dat hij bi is maar hij kan er meer zichzelf zijn. Zijn doel is om na zijn studies in Provo naar de universiteit van Los Angeles te verhuizen. Daar zal hij volledig zichzelf kunnen zijn. Maar eerst dat jaar in Provo nog afwerken. En vakken kiezen. Tanner is best wel een goeie student en op aandringen van vriendin Autumn kiezen ze beiden voor ‘de Cursus’. Een vak waarbij je je eigen boek moet schrijven.

Tanner is niet meteen enthousiast. Tot Sebastian binnenkomt. Tanner is starstruck. Sebastian is de assistent voor het vak en hij lijkt ook meer dan gezonde interesse te hebben in Tanner. Maar laat Sebastian nu de zoon zijn van de bisschop van de Mormoonse kerk. Een stevig probleem dus. Wat moet Tanner daarmee doen?

Mijn versie van jou is zo’n mooi boek. Hartverscheurend bijna. Vreselijk om te zien hoe Tanner zichzelf niet kan zijn. Nog erger om te zien hoe de Mormoonse kerk homo’s en eigenlijk de hele LGBTQ+gemeenschap veroordeelt. Het zet je aan het denken en het doet je ongelooflijk hard meeleven met Tanner. Het boek leest enorm vlot want je wil gewoon weten hoe het verder gaat met Tanner. Het is een steengoeie Young Adult met een heel volwassen ondertoon.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 20,99 euro.