Gelezen: Water en Vuur (Warrior Cats #2) – Erin Hunter

Nooit gedacht dat ik zo in de ban kon zijn van een jeugdserie. Want dat is Warrior Cats tenslotte. Maar na De Wildernis In bleef de reeks wel hangen en toen ik in de bib op nummer 2 botste, twijfelde ik niet om hem naar huis te nemen. Ik hoopte dat het volgende boek me even hard kon meeslepen. En dat voor een jeugdboek!

IMG_7194

Auteur: Erin Hunter
Uitgeverij: Fantoom

Nummer 2 had een beetje dezelfde ziekte van nummer 1. Een moeizame start. Ik heb precies altijd een hoofdstuk of 2 nodig om er in te komen. Je wordt weer overstelpt met namen van katten en clans en je moet weer even de structuur zoeken. Maar dat is helemaal over na een pagina of 20. Gelukkig. Daarna heeft het boek dezelfde drive als zijn voorganger. Je wil gewoon weten hoe het verder gaat en het leest als een trein.

Vuurhart zit nu al een tijd in de clan. Hij maakte de eerste gevechten mee met de andere clans en moest afscheid nemen van een aantal katten die hij oprecht graag had. Maar de territoriumstrijd gaat verder. De WindClan is verdreven uit haar terrein en de Schaduw- en Rivierclan lopen op de toppen van hun tenen. Je voelt de hele tijd een soort dreiging doorheen het verhaal.

Intussen maken Vuurhart en zijn beste vriend Grijsstreep het zichzelf niet makkelijk. Vuurhart botst op zijn ‘poesiepoes’ zus en gaat haar regelmatig opzoeken, Grijsstreep wordt halsoverkop verliefd op Zilverstroom uit een andere clan. Ze geraken meer en meer op zichzelf aangewezen. Ook al krijgen ze voor het eerst een leerling toegewezen. Ze voelen zich eenzamer dan ooit.  Maar toch vinden ze elkaar een klein beetje elke keer de sfeer naar een dieptepunt daalt. Ze worstelen vooral met zichzelf maar moeten dat loslaten als de clan in gevaar raakt.

Warrior Cats staat nooit stil. Het verhaal gaat constant verder zonder al te veel rustmomentjes. En dat doet ook lezen. Je wil gewoon weten hoe het verder gaat. Het begin is steeds wat moeilijker maar daarna vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Alsof je de aanloop nodig hebt om er helemaal in te komen. Ik kan niet wachten om het volgende deel aan te vallen, ik heb er trouwens nog een hele hoop te gaan. De reeks is nog lang niet ten einde ;).

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 17,99 euro.

Gelezen: #Fitplus – Delphine Steelandt

Eerlijk? Ik dacht dat ik een geweldige kemel had geschoten toen ik dit boek mee naar huis bracht. Ik leg je zo meteen graag uit waarom. Na #Fitbody was ik niet helemaal overtuigd maar wilde ik het toch nog een kans geven. Zouden de 100 days of dedication echt helemaal niks voor mij zijn? Of zat er toch nog een hoekje aan dat me kon bekoren?

IMG_7049

Auteur: Delphine Steelandt
Uitgeverij: Lannoo

Ik had #Fitplus aanvankelijk geïnterpreteerd als ‘een stap verder dan #Fitbody’. Een uitbreiding zeg maar. Het was pas toen ik het boek ging lezen dat ik even stilstond bij de iets oudere datum op de cover. Mijn eerste reactie: ‘Zou het?’. Ja dus, maar gelukkig niet helemaal op de manier die ik dacht. De insteek van #Fitplus is ‘Op naar 100 jaar in 100 dagen’. Ongeacht je leeftijd dus ervoor zorgen dat je de 100 jaar kan halen door een gezonde levensstijl toe te passen. Dat komt dus ook wel van pas voor een 33-jarige.

#Fitplus start net als #Fitbody met een theoretisch luik waarin de filosofie van 100 days of dedication wordt uitgelegd. Voor mij was het iets teveel dubbelop met #Fitbody maar voor wie dit het eerste boek van Delphine is, komt het waarschijnlijk wel nog van pas. Anders word je zomaar in het diepe gegooid. Gelukkig worden er hier en daar ook andere accenten gelegd omwille van de iets andere insteek. Daardoor blijft het wel de moeite om alles in zijn geheel door te nemen.

Delphine deelt ook hier haar programma op in drie delen: de herontdekkingsfase, de herlevingsfase en de ‘op naar de 100′-fase. Elk onderdeel heeft bijbehorende voedingstips en aparte schema’s die je een weekmenu en bewegingsadvies geven. Toch blijf ik het een superintensief programma vinden als je alles wil toepassen. Niet qua zwaartegraad maar qua inspanning die het kost om een menu uit de juiste categorie te maken en daar dagelijks nog eens de juiste bewegingsoefeningen aan vast te koppelen. Al begrijp ik ook dat dat in dit geval misschien makkelijker is voor iemand die op pensioen is, dan voor iemand met een fulltime job zoals ik. Het is wel positief dat het superconcreet is en bij wijze van spreke hapklaar is. Voor veel mensen zal dat zeker ook een stimulans zijn.

Wat neem ik mee uit het boek? De menu’s zijn niet echt m’n ding maar sommige recepten uit het boek spreken me wel aan. Zeker als het over (gezonde) tussendoortjes gaat, daar kan ik wel wat hulp mee gebruiken. Het is wel een voedingsstijl die me ligt. Ook uit de fysieke oefeningen pik ik wel een aantal dingen mee om zelf tussendoor eens te proberen. Mijn loopactiviteiten kunnen wel wat spierondersteuning gebruiken. Net zoals het vorige boek dat ik van Delphine las, ben ik niet helemaal overtuigd van haar manier van werken maar vind ik zeker wel dat er heel wat goeie elementen inzitten.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 21,99 euro.

Gelezen: Iedereen smartphonefotograaf – Vicky Bogaert

Toen ik onlangs ‘De phonetograaf’ van Vicky Bogaert las en niet helemaal tevreden was, raadde meerdere mensen mij haar eerdere boek aan. Ik vond hem in de plaatselijke bibliotheek. Dus nam ik hem maar mee naar huis om ook eens door te nemen en hopelijk wat dingen uit te leren.

IMG_7197

Auteur: Vicky Bogaert
Uitgeverij: Stichting Kunstboek

Het is een vrij dun boekje van nog geen 100 bladzijden. Maar het is wel leerrijk en misschien inderdaad wel beter dan zijn opvolger. Kort stukjes tekst afgewisseld met veel fotomateriaal zorgt voor een hoog leestempo. In no time heb je het boekje helemaal uit en ben je helemaal geïnspireerd. Een goed boekje voor wie geen kaas gegeten heeft van fotografie en toch de eerste stapjes wil zetten.

Je krijgt in het begin een theoretische inleiding. Een aantal belangrijk termen uit de fotografie worden aangeraakt. Nodig om het grotere plaatje te begrijpen. Al zat ik daar een beetje met een dilemma. Om goed de kneepjes van het fotografievak te leren heb je meer achtergrond nodig en dus moet die toelichting wat uitgebreider. Anderzijds wordt het dan ook rap saai en té technisch waardoor je een doorsnee publiek snel zal verliezen. Ik begrijp dus zeker waarom er voor een goed evenwicht gekozen is door toch een aantal dingen aan te raken maar je niet te verliezen in details.

Qua voorbeelden, kwaliteit van het fotomateriaal en hoeveelheid beeldmateriaal vind ik dit boek beter dan zijn opvolger. Er is een beter evenwicht tussen beeld en tekst. En de beelden illustreren perfect de tekst. Daarentegen lijkt de lay-out nu natuurlijk wel al wat gedateerder waarop zijn opvolger op dat vlak betere punten scoort. Maar het is zeker niet storend. Het is pas met er achteraf nog eens door te bladeren dat het me opviel.

Kortom, het is een kort en bondig boekje waar je wel wat dingen uit kan leren als je niet veel van (smartphone)fotografie kent. Zelfs ik haalde er nog een lifehack uit (de volumeknop van je iPhone is een afdruktoets voor foto’s, say what?). Het geeft je best wel zin om wat te experimenteren met je smartphone. En mijn adviseurs hadden gelijk, ik had hier meer aan dan aan de opvolger.

Je vindt het boek op Bol.com. De prijs voor een tweedehands boek is momenteel wel heel hoog. Maar misschien heeft de plaatselijke bibliotheek wel een budgetvriendelijker exemplaar?

Gelezen: #Fitbody – Delphine Steelandt

Toen ik tussen de lifestyle- en kookboeken van de bib dook voor het boek van Sandra Bekkari, kwam ik ook de boeken van Delphine Steelandt tegen. Dankzij Josefien maakte ik al eens kennis met de boeken en werd ik getriggerd om ze toch eens door te nemen. Ik wist niet zo goed waar ik me moest aan verwachten maar ik was wel benieuwd.

IMG_7050

Auteur: Delphine Steelandt
Uitgeverij: Lannoo

Delphine werkt met het programma ‘100 days of dedication’. Ze deelt dat programma op in drie fases. Fase 1 is de vetverbrandingsfase, fase 2 de opbouwfase en fase 3 is de onderhoudsfase. In elke fase combineert ze gezond eten met veel beweging. Het is een heel praktisch boek dat je bijna bij het handje neemt. Eigenlijk moet je het maar gewoon stap voor stap volgen en afwerken. Elke fase wordt geïllustreerd met concrete schema’s, specifieke oefeningen en recepten op maat. Ik hou wel van die aanpak. Voor iemand met weinig ervaring in gezond eten en bewegen kan dit de perfecte leidraad zijn.

Ik botste daarentegen wel op wat bezwaren. Laat me starten met het beweegluik. Het is een heel intensief programma dat verwacht dat je 4 à 5 dagen per week de tijd kan maken om specifieke oefeningen in te plannen. Goed als je een lege agenda hebt en geen andere activiteiten. Maar ik probeer 2 à 3 keer per week te lopen en in de frissere maanden pik ik al eens een BBB-les mee. Als ik dat nog moet combineren met 4 à 5 dagen oefeningen, dan kan je mij bij elkaar vegen.

Het eetluik is ook meer Pascale Naessens dan Sandra Bekkari. Wat ik daarmee bedoel? Dat de meeste ingrediënten die ze gebruikt niet zo voor de hand liggend zijn. In mijn plaatselijke supermarkt kan ik veel dingen al niet vinden. Koken wordt dan heel tijdsintensief en niet voor de hand liggen. Daarnaast is het ook jammer dat niet elk recept wordt geïllustreerd met een foto, een gemiste kans. Want prachtige foto’s, dat doet eten.

Het is over het algemeen een heel intensief programma. Zowel op eetvlak als op fysiek vlak wordt heel veel van je verwacht. Daardoor kan ik me inbeelden dat het programma heel wat mensen afschrikt. De lat ligt hoogt, al geloof ik er wel in dat als je er de tijd voor hebt, het wel werkt.

Wat ik wel ga meenemen uit het boek? Ik heb wat oefeningen geselecteerd die ik wil combineren met m’n loopsessies. Ik voel dat ik wat extra kracht in de benen kan gebruiken en buik- en rugoefeningen komen ook wel van pas. Ik zocht trouwens al een tijdje naar wat spierversterkende oefeningen ter aanvulling van m’n looptochtjes dus daar komt het wel van pas. En hier en daar pik ik toch een receptje mee voor een tussendoortje. Iets met pure chocolade kan niet slecht zijn, toch?

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 21,99 euro.

Hoe tante Mariette mij ooit aan een job hielp

Ik ben leergierig. Ik leer graag bij over m’n vak. Of dat nu muziek spelen is, bloggen of mijn communicatiewerk, het maakt niet uit. Als ik maar kan bijleren. En dus hou ik wel van wat vakliteratuur zo nu en dan. Tante Mariette groeide ondertussen uit tot een basiswerk in de communicatiewereld. Een allround communicatieboek. Alom geprezen. En dus moest ik dat boek gewoon eens lezen. Van voor tot achter.

IMG_6048

Auteur: Eric Goubin
Uitgeverij: Vanden Broele

Laat me beginnen met een leuke anekdote rond dit boek. Eind 2009 ging ik solliciteren bij KSA. Ik moest er een korte praktische proef doen en aansluitend volgde er een gesprek met een aantal toekomstige collega’s. Tijdens dat gesprek werd mijn parate communicatiekennis getest aan de hand van een aantal termen. Een van die termen ‘Tante Mariette en haar fiets’. Ik hoorde het in Keulen donderen, eerlijk. Al snel bleek waarom. Het boek bleek toen veel gebruikt aan de UGent. Ik, als KULeuven-meisje, had er nog nooit van gehoord. Gelukkig had het geen invloed op de beoordeling want daags nadien hing mijn toekomstige baas aan de telefoon met de melding dat ik de job had. Zo zie je maar.

Sinds 2017 is er een volledig vernieuwde versie van het boek op de ‘boekenmarkt’. Drie (of vier) keer zo dik ook als zijn voorganger. Een van mijn laatste wapenfeiten voor KSA was het boek bestellen voor onze bib. Voor mijn vertrek wilde ik het dan ook nog graag eens doorlezen. Het was een hele klus. Meer dan 500 pagina’s, daar ben je wel even zoet mee.

Wie is tante Mariette? Ze is de tante van de auteur. En in haar tijd communiceerde (lees: promo maken) ze door met haar fiets door het dorp te rijden en overal briefjes te bezorgen. Ze maakte praatjes met de mensen en deelde achtergrondinformatie uit. Doorheen de jaren is de communicatiewereld enorm geëvolueerd en komt er veel meer bij kijken uiteraard.

Het boek bevat zowat alle aspecten van de communicatiewereld. Van beleid over pers en PR, van crisiscommunicatie tot participatie. Je kan het lezen van voor naar achter zoals ik deed maar je kan er ook die delen uitplukken die voor jou op dat moment van toepassing zijn. Laat duidelijk zijn dat het een basiswerk is. Maar het lijkt me vooral geschikt voor mensen die starten in de communicatiewereld of mensen zonder een communicatie-opleiding die zich toch willen inwerken in de sector. Zij zullen enorm veel leren uit het boek. Iemand met al wat meer ervaring in de sector die alle onderdelen al eens in de praktijk heeft moeten brengen, zal er veel minder uit leren.

En hoewel ik er dus niet echt veel nieuwe dingen van op stak, was het wel leerrijk om alles eens op een rijtje te zien. Het confronteerde me ook wat met mezelf. Ik besefte plotseling met hoeveel communicatie-aspecten ik de afgelopen jaren mee bezig geweest ben. Als (enige) allround-communicatiemedewerker stond ik in voor alles. Het besef kwam plotseling dat dat toch wel heel veel was. Ik hoop mij de komende jaren toch wat meer te kunnen verdiepen in een paar aspecten in plaats van allemaal. Eigenlijk zou je het boek als allereerste boek moeten lezen en je daarna deel per deel meer en meer verdiepen in het thema.

Het is dus zeker de moeite om het boek door te nemen, stuk per stuk of in zijn geheel. Maar toch heb ik één puntje van kritiek op het boek. Voor een communicatieboek vind ik het altijd doodzonde dat er veel typfoutjes inzitten. En dat is hier wel het geval. Als reactie op een instagrampost kreeg ik al de melding dat er een review komt waarin die foutjes opgelost worden. Dus dat zou mijn enige puntje van kritiek ook al van tafel vegen ;).

Leeslijst #36

Een nieuwe maand, een nieuwe leeslijst. En dus dook ik weer eens in mijn boekenkast om een lijstje samen te stellen. Ik koos 7 boeken uit m’n eigen kast en ik bracht 6 boeken mee van de bibliotheek. 13 boeken is ambitieus maar ik had daar gewoon zin in! 😉

IMG_7258

IMG_7198

Ik voeg er graag nog een ebook uit m’n eigen collectie aan toe. Ik kreeg van HarperCollins een reviewexemplaar van dit boek:

  • Just f*ckin do it – Noor Hibbert: Een titel die mij ontzettend triggerde. Ik hou wel van zelfhulpboeken met een veelbelovende premisse. Het is een dun boekje maar ik verwacht er wel ontzettend veel van.

IMG_7189

Ik heb ook nog een aantal bib-boeken liggen die ik ook nog graag zou willen uitlezen.

  • Taal is zeg maar echt mijn ding – Paulien Cornelisse: Taal is ook mijn ding. Ik wil er graag over bijleren, ik vind het boeiend en het is leuke materie om over te lezen. En dus wilde ik al een tijdje het boek van Paulien Cornelisse eens doornemen.
  • Het is ingewikkeld – Kaat De Kock: Die Kaat De Kock-mood waar ik het hierboven al over had. Maar dan in de romanversie. Best wel benieuwd naar die andere schrijverskant van Kaat De Kock.
  • Daar gaat de bruid – Kaat De Kock: Nog meer Kaat De Kock. Ik moest er van profiteren nu de boeken in rekken van de bibliotheek te vinden waren. Dus nog meer romanplezier van Kaat De Kock.
  • Gouden Bergen (Geek Girl #4) – Holly Smale: Helemaal in de ban van Geek Girl. Ik moest even wachten op het volgende deel. Maar bij mijn laatste bezoekje aan de bib was het er weer! Hoera!
  • Water en Vuur (Warrior Cats #2) – Erin Hunter: Ook Warrior Cats blijkt populair in de bibliotheek. Dus was ik blij dat ik eindelijk ook deel 2 mee naar huis kon nemen. Ik kan dus heel wat reeksen gewoon verder lezen.
  • Iedereen Smartphonefotograaf – Vicky Bogaert: Als reactie op mijn review van ‘smartophonefotograaf’ kreeg ik van een paar mensen te horen dat het eerdere boek van Vicky Bogaert mij waarschijnlijk meer zou bevallen. Dus spoorde ik het op in de bibliotheek en nam ik het mee naar huis.

Wat staat er op jouw leeslijst in augustus?

Gelezen: Nooit meer diëten – Sandra Bekkari

Laat duidelijk zijn, ik ben een bourgondiër. Ik eet graag en ik eet graag goed. Maar doorheen de jaren ben ik gezond eten wel meer en meer gaan appreciëren. Daarnaast was een van m’n doelen deze vakantie om nieuwe recepten te vinden om toe te voegen aan ons menu. En dus dook ik in de kookboeken.

IMG_7051

Auteur: Sandra Bekkari
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Sandra Bekkari kende ik van op tv maar ik volgde haar niet echt. De bourgondiër in mij was meer fan van de Dagelijkse Kost van Jeroen Meus. Tot ik me wat begon te verdiepen in de boeken van Pascale Naessens en Claudia Van Avermaet en ik vaststelde dat ik me wel kon vinden in hun filosofie. Ik probeerde wat van de recepten van Pascale Naessens maar moest toegeven dat ze mij geen voldaan gevoel bezorgden (behalve de granola). Ook al waren ze wel superlekker. Toen ik dat tegen verschillende mensen vertelde, zeiden ze allemaal hetzelfde ‘Dan moet je zeker de recepten van Sandra Bekkari eens proberen’. En zo geschiedde. De bib was me welgezind.

Haar eerste boek start met een lange uiteenzetting van haar filosofie. Sana in zeven stappen. Stappen waar ik me wel in kan vinden. Het gaat over voldoende water drinken, gezond ontbijten, kiezen voor een sana-bord met veel groenten, kiezen voor superfoods en meer bewegen. Soms gewoon ook logische keuzes maar wel keuzes waar je aandacht moet voor hebben of ze vervliegen meteen weer. Alle stappen worden uitgebreid toegelicht zodat je ook telkens goed weet waarom die keuze wordt gemaakt. Zo begrijp je ook beter wat het allemaal inhoudt.

Dan volgen de recepten. Ze zijn opgedeeld in vier grote blokken: ochtend, middag, avond en gezondigen. En ik zag meteen wat vrienden en kennissen bedoelden met ‘die recepten van Sandra zorgen wel voor een voldaan gevoel’. Want je hebt telkens wel wat op je bord liggen. En wat ik bij andere gezonde ‘koks’ wel eens mis, ze werkt heel vaak met veel voorkomende ingrediënten. Ja, ze zoekt de speciallekes ook al eens op omdat die vaak veel gezonder zijn. Maar heel veel van de recepten kan je perfect maken met dingen die je in de supermarkt vindt. En dat vind ik ontzettend belangrijk. Als je een drukke job hebt en wat hobby’s, wil je niet nog eens 5 winkels doen om alles te hebben. Ik was meteen mee op de Sana-kar.

Mijn 10 favoriete recepten:

  • Muffins met blauwe bessen
  • Boekweitpannenkoeken met verse aardbeien
  • Salade van gerookte zalm, avocado en kwarteleitjes
  • Fruitige tabouleh van quinoa met kip
  • Mediterraans spiegeleitje
  • Slaatje van veldsla en kip met honing-mosterdvinaigrette
  • Cherrymix met grijze garnalen
  • Spaghetti courgette met pesto en ovengegaarde tomaatjes
  • Zeetong met kruidensalade en ovengebakken frietjes
  • Peterseliegehaktballetjes met frietjes van pastinaak

Het oog wil ook wat. En Nooit meer diëten is ook op dat vlak een prachtig lifestyleboek. De lay-out is zacht en luchtig waardoor het ook heel rustig overkomt. Helemaal in lijn met de filosofie van Sandra Bekkari vind ik. Er is geen wijzend vingertje in dit boek, wel een duidelijk motivatie van waarom voor bepaalde dingen gekozen wordt. Dat is wel een opsteker. Want ook zondigen mag nog. Bekkari gaat uit van de 80/20 regel. 80% Sana-eten, 20% ook meer genieten. De foto’s illustreren heel goed de recepten en doen je gewoon honger krijgen.

Ik heb heel wat recepten genoteerd om eens uit te proberen want ze zien er echt wel heerlijk uit. Bij weinig recepten dacht ik ‘hier heb ik niet genoeg mee’. En dat was ook waar ik naar op zoek was! Ik ga intussen op zoek naar het tweede boek uit de reeks om nog meer inspiratie op te doen.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 19,96 euro.

Bookhaul #10 – juli

Juli was de maand waarin mijn swap-pakketje binnenkwam en ik eindelijk eens in de Clavis Concept Store passeerde. En dus werd mijn collectie weer net iets te hard uitgebreid. Maar ach, het is vakantie voor iets, toch? En dus voegde ik 13 boeken toe aan m’n collectie. Van de bib bracht ik nog eens 6 boeken mee. Een stevige stapel.

IMG_7174

Uit de swap die Kwante in Wonderland organiseerde, haalde ik maar liefst 5 boeken. Niet allemaal leesboeken, ook doeboeken. Een leuke combinatie!

Bij Bol.com bestelde ik drie boeken. Games of Thrones omdat ik het juiste exemplaar nog niet in mijn collectie had, Amélie Nothomb omdat ik zin had in een Nothomb die ik nog niet gelezen had en Kaat De Kock omdat ik gewoon superbenieuwd ben naar haar nieuwe boek.

Ik kreeg een ebook als recensie-exemplaar van HarperCollins:

En ik ging dus naar de Clavis Concept Store in centrum Hasselt:

IMG_7189

Naar het eind van de maand bracht ik ook nog een bezoek aan de plaatselijke bibliotheek en ik bracht er deze 6 toppers van mee:

Dat brengt het totaal op 19 boeken voor de maand juli, waarvan 6 bib-boeken en 2 doe-boeken. 11 echte leesboeken dus. Ik verwacht nog één boek dat in de post een paar keer is misgelopen, maar dat zal waarschijnlijk wel in de bookhaul van augustus terechtkomen.

Welke boeken kon jij aan je collectie toevoegen? En welke moet ik zeker eens lezen?

Waarom ik superteleurgesteld was in Marie Kondo

De opruimgoeroe van deze wereld, dat is Marie Kondo. Of zo wordt ze toch vaak voorgesteld. Want de titel van dit blogbericht laat al vermoeden dat ik er anders over denk. Ik botste vorig jaar op het Boekenfestijn op haar boek. Ik was superbenieuwd of het mij nog iets ging kunnen bijbrengen.

IMG_7035

Auteur: Marie Kondo
Uitgeverij: Lev.

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Wat was ik teleurgesteld in Marie Kondo. Ik schop hier tegen heilige huisjes, daar ben ik me van bewust. Want Marie Kondo is uitgegroeid tot dé opruimgoeroe van deze wereld. Maar het boek was niks van wat ik er van verwacht had. Er zitten geen schitterende tips & tricks in, het is alles behalve de kip met de gouden eieren. Ik bleef lezen en hoopte dat het toch nog zou komen, maar het kwam nooit. Ik snap zelfs niet waarom Marie Kondo zo wordt opgehemeld als opruimexpert.

Laat me even de filosofie van Marie Kondo toelichten. Volgens Kondo pak je opruimen aan per categorie: je boeken, je kleren (per deelcategorie), je keukengerief … Alles wat je wil opruimen moet je vastnemen, echt fysiek in je handen nemen. Bij alles wat je dan vasthebt, stel je jezelf de vraag ‘word ik hier gelukkig van’, is het antwoord ja dan mag je het houden, bij een nee moet het weg. Ze is een fan van het rechtopstaand opbergen van veel dingen, ook van kleren dus. En ze is tegen bolletjes maken van kousen want dat zou de elastiek uitleuren. En ze wil dat je alles bedankt voor zijn/haar bijdrage. Bedank je huis, je kleren … voor wat ze voor je doen. Ze is er van overtuigd dat je dan hopen en hopen dingen uit je huis kan verwijderen.

Waarom ik niet overtuigd was? Marie Kondo gaat heel erg uit van overrommelige huizen heb ik de indruk. Meermaals schetst ze een beeld van huizen waar je amper nog kan doorwandelen, waar er overal dozen op de grond staan met spullen die je in andere kasten niet meer kwijt kan. Een huis waar je dozen moet verzetten om van de deur tot aan het bed te geraken. Een huis waar je kleren uit een hoop moet plukken omdat je te lui was om ze op te plooien en in de kast te steken. Eerlijk? Dat heb ik nog nooit in m’n leven aan de hand gehad. Zelfs niet na onze verhuis. Alles zat redelijk rap opgeborgen in de kast. En voor de dingen die we bijkopen, vind ik zonder twijfel wel een plekje in een kast. Ik kon er dus letterlijk geen enkele tip uit opsteken. Ik vind het alles behalve vernieuwend. Er zitten logische opruimtips in waar je zelf ook wel op kan komen.

En ja, dan moet ik er misschien ook wel gewoon een bekentenis boven op gooien. Ik hou van structuur en ik kan opruimen als de beste. Diep in mij zitten er ongetwijfeld autistische en neurotische trekjes. Ik kan me niet inbeelden dat niet al m’n broeken bij elkaar hangen of niet al m’n boeken mooi gesorteerd in mijn boekenkast staan. Al ben ik er wel van overtuigd dat ik meer kleren heb dan ik eigenlijk nodig heb en dat mijn boekenkast 10 of misschien wel 20 keer zo groot is als die van iemand anders. Maar het zorgt alles behalve voor wanorde in mijn leven. Want alles wordt gestructureerd opgeborgen en is makkelijk terug te vinden. Ik ben me ook redelijk hard bewust van wat ik heb. Ik ga zelden op dingen botsen waarvan ik denk ‘tiens, vanwaar komt dit’. Kapotte kleren gaan weg en een paar keer per jaar ga ik door mijn kleren. Kleren die ik al een hele tijd niet meer aan gehad heb, gaan weg. Hetzelfde voor m’n boeken, boeken die ik niet goed vond of niet echt in mijn genre liggen, geef ik weg of worden opgeborgen of weggedaan.

Marie Kondo zal dus niet veel voor mij kunnen betekenen. Al had de structuurjunkie in mezelf er echt nog wel van verwacht dat ik er nog extra’s van ging kunnen opsteken. En dus was ik echt wel teleurgesteld. Volgens mij kan Marie Kondo je alleen maar helpen als je een kei bent in sloddervossen. Hoe meer chaos in je huis, hoe meer Kondo voor jou kan betekenen. Maar voor de overgestructureerde mens als mezelf, is het echt niet de moeite waard.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 19,99 euro.

Gelezen: Een dagelijkse portie power – Claudia Van Avermaet

Een van mijn doelstellingen voor de vakantie: nieuwe recepten vinden om toe te voegen aan ons wekelijks menu. We hervallen momenteel nogal te vaak in hetzelfde. Een kookboek past perfect in dat concept. Ik ben dus superbenieuwd om nieuwe recepten te ontdekken.

IMG_7040

Auteur: Claudia Van Avermaet
Uitgeverij: Lannoo

Grote fan van de boeken van Claudia. Haar eerdere boeken waren vooral lifestyle boeken waar een aantal recepten in verwerkt werden. Voor het eerst brengt ze nu echt een kookboek uit. Superbenieuwd want ik vond de recepten uit haar vorige boeken best wel verfrissend en vernieuwend. Meer inspiratie van dezelfde soort was dus zeker wel welkom om mijn kookskills uit te breiden.

Ze start met een groot theoretisch luik waarin ze de filosofie achter haar aanpak uitlegt. In zes stappen kan je naar je dagelijkse portie power toe werken. Elke stap wordt apart toegelicht zodat je weet waar het voor staat. De filosofie bevalt me wel. Toewerken naar powerfood en gezonde recepten maar zonder drastische veranderingen van de ene dag op de andere. Doe alles stap voor stap en krijg je omgeving mee. Zo hou je het het langst vol. En er blijft nog altijd ruimte voor iets minder goed powerfood zoals frietjes of ijsjes. Ik ben er van overtuigd dat het zo ook het langste duurt om iets op een goeie manier vol te houden.

In stap 3 bespreekt Claudia de keukenvoorraad die je nodig hebt voor de recepten. Een bijzonder uitgebreide lijst. Vaak met ingrediënten waar ik nog nooit van gehoord had. En dat is ook wel een van de mindere punten in het boek. Het zijn niet allemaal voor de hand liggende ingrediënten die je zomaar in de supermarkt vind. Dat maakt het voor mij bijvoorbeeld al een stuk moeilijker om de recepten zomaar in mijn menu te integreren. Toch vond ik het lijstje best wel leerrijk. Ik ontdekte een aantal superfoods die ik zelf soms al gebruik en megalekker vind. Misschien moet ik die toch maar iets meer in m’n eten verwerken. Mijn grootste shock kwam toch wel toen ik bij het ‘no power’-lijstje kwam en daar sojaproducten tussen zag staan. Misschien wel mijn grootste verslaving. Oeps dus. Ik zal op zoek moeten naar alternatieven.

Mijn voornemen was om er mijn 5 favoriete recepten uit te halen voor deze blog. Kiezen is verliezen, het werden er dus 10:

  1. Pannenkoekjes met blauwe bessen
  2. Chocogranola
  3. Eiernestjes
  4. Lentebroodje
  5. Salad Jar
  6. Powerguacamole
  7. Powerwraps
  8. Bulgur met kipballetjes
  9. Fast macaroni
  10. Chocolade bombs

Alles ziet er verdomd lekker uit. De recepten zijn inspirerend, ook al herkende ik hier en daar een receptje uit haar vorige boeken. Misschien moet ik toch maar eens een tripje naar de natuurwinkel plannen om wat extra ingrediënten in te slaan. Sommige dingen wil ik gewoon eens proeven.

Ik kreeg een reviewexemplaar van Uitgeverij Lannoo, waarvoor dank. Dat verandert niks aan mijn eerlijke mening. Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 25,99 euro.