Gelezen: True Storytelling – Paul Hillesum en Amber Franssen

Als ik vakliteratuur koop, verwacht ik altijd vrij veel. Dan hoop ik er echt wat van op te steken. Bij te leren en dingen op te pikken om om te zetten in de praktijk. Ik kom vaak van een kale reis terug maar toch blijf ik volhouden en hoop ik eens lijn Storytelling bijbel te vinden. Zo dus ook ‘True Storytelling’ van Paul Hillesum.

Cover True Storytelling -Paul Hillesum
Auteur: Paul Hillesum en Amber Franssen
Uitgeverij: Van Duuren Management

True Storytelling is een boek dat opvalt in de boekhandel. Het is een hardcover, letterlijk. De kaft bestaat uit twee dikke kartonnen kanten. Niet verfijnd zoals bij een normale hardcover, eerder wat ruw en bruut. Het verdoezelt een klein beetje dat het boek maar 180 pagina’s telt. Voor de rest vind ik het boek wel mooi vormgeven. Iets wat je toch wel verwacht van boeken die door communicatiebureaus worden uitgegeven.

De auteurs steken dan ook niet onder stoelen of banken dat het boek eerst en vooral een promowerkje voor hun eigen bureau is. Het boek zal hun manier van werken toelichten. Ergens iets tussen vakliteratuur en een blik achter de schermen. Het klonk in elk geval veelbelovend. Maar toch werd ik verder in het boek eerder teleurgesteld. Ik miste concrete tips en tricks om zelf mee aan de slag te gaan. Ik bleef wat op m’n honger zitten.

Nochtans heef het boek heel wat potentie. Ik geloof echt in hun filosofie dat de tijd van loze reclamepraatjes lang voorbij is. Dat je op zoek moet naar echte verhalen. Naar mensen die tevreden zijn en daarover willen vertellen. Dat influencers belangrijk zijn maar dat een influencer die énkel promopraatjes maakt ook niet meer geloofwaardig is.

Zo leerde ik in het boek dat authenticiteit belangrijk is. Dat verhalen historisch belangrijk zijn, dat emotionele betrokkenheid een grote rol speelt dat je zo dingen beter onthoudt. En dat goeie contentmarketing dus onmisbaar is. Een filosofie waar ik me helemaal in kan vinden. Maar ze maken het in het boek te weinig concreet. Er komen wel wat cases aan bod maar ze worden nooit omgezet naar tips en tricks. Zonde, echt een gemiste kans.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 27,99 euro.

Advertenties

Gelezen: Scanbaar schrijven – Mark Van Bogaert

Op mijn ‘Boekenbeurs‘-aanwinsten-stapeltje (wat een woord!) ook wat vakliteratuur. Ik las eerder al ‘Met woorden verleiden’ van dezelfde auteur en ik kon er heel wat van op steken. Hoge verwachtingen dus bij zijn nieuwe boek. Ik geef je ineens ook 9 dingen mee die ik uit het boek onthou.

Mark Van Bogaert - Scanbaar schrijven

Auteur: Mark Van Bogaert
Uitgeverij: Lannoo Campus

‘Scanbaar schrijven’ is het handboek om betere teksten te maken. Zelden kon ik me zo hard in een visie vinden als in die van Mark Van Bogaert. Gooi je ballast in je tekst overboord en keer terug naar de kern van een tekst: een boodschap overbrengen en de aandacht van je publiek trekken. Van Bogaert geeft je 220 pagina’s vol tips en tricks om betere teksten te maken. En die durven al eens te zondigen tegen taalkundige correctheid, een man naar m’n hart. Want er is wel degelijk een verschil tussen schrijven volgens de regels en journalistiek schrijven.

Hoewel veel dingen in het boek niet nieuw waren voor mij (na een opleiding journalistiek en heel wat bijkomende vormingen mag dat wel), stak ik er toch nog heel wat van op. Ik geef je graag de 9 dingen mee die ik uit het boek ga meenemen om in de praktijk om te zetten:

  • Een opsomming moet niet noodzakelijk inspringen om op te vallen. Gewoon het feit dat het een opsomming is met bullets is al voldoende om iets in het oog te laten springen.
  • Welke symbolen je gebruikt voor je bulletlist, speelt een rol. ‘Koppeltekens’ zijn subtieler, pijltjes zuigen de aandacht als je de aandacht echt naar iets toe wil zuigen.
  • Cijfers zijn er om mee te spelen. 1.000 lijkt meer dan 1000, gebruik ze dus in je voordeel.
  • Een PS onderaan een brief werkt. Je kan er best nog een stukje belangrijke informatie in kwijt, de kans is groot dat het gelezen wordt.
  • Een powerpoint met tekst werkt niet. Maak een powerpoint met enkel beelden die je verhaal ondersteunen.
  • Titels zijn belangrijk. Vragen in een titel trekken aan want de lezer wil het antwoord kennen. En noem een voorwoord geen voorwoord maar gebruik een titel die zegt waar het voorwoord over gaat.
  • Een onderschrift bij foto’s mag niet onderschat worden. Ook daar kan je nog wat belangrijke info in kwijt want het wordt meer gelezen dan gewone tekst.
  • Schreefletters blijven nog altijd uitermate belangrijk voor print. Ook al wint digitaal terrein, het leesgemak blijft voorop staan!
  • Op een website kies je beter door donkergrijze letters op een witte achtergrond. Dat is zachter voor de ogen en leest aangenamer. Voor tekst blijft zwart op wit de topper.

Samengevat, het boek is een must-read voor iedereen die regelmatig met teksten werkt. Ongeacht welke tekst. In het boek vind je tips voor webteksten, magazines, brieven, menu’s etc. Je zal er echt betere teksten door schrijven.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 24,99 euro.

Gelezen: Like my like – Hannes Coudenys

Een van m’n missies als ik naar de Boekenbeurs ga, is vakliteratuur vinden. Boeken waar ik nog iets van kan bijleren. Ze zijn niet zo dik gezaaid eigenlijk, de boeken waar ik echt veel van opsteek. Meestal teveel basis of zo specifiek dat ik er niets aan heb. Maar Like my like is eentje van de goeie soort. Een must voor elke communicatiemedewerker.

Hannes Coudenys - Like my like

Auteur: Hannes Coudenys
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Een boek over sociale media. Een onderwerp waar de afgelopen jaren heel wat over gezegd en geschreven is. Het ene boek al beter dan het andere. Ik ben dus altijd wat sceptisch als ik aan een nieuwe reeks ‘vakliteratuur’ begin. Maar Like my like wist me heel snel te overtuigen. Het is de juiste mix van basiskennis en uitbreiding, van kort nog even samenvatten en nieuwe dingen bijleren.

Like my like overloopt heel wat sociale media en geeft je de voor- en nadelen maar vooral ook recente ontwikkelingen waardoor je mee bent. Nu is dat natuurlijk relatief voor sociale media die elke dag nieuwe features brengen en toch had ik op geen enkel moment het gevoel dat het boek al gedateerd was. Behalve alle basisinfo nog eens op een rijtje te zien, heb ik toch nog wat dingen kunnen bijleren. Tips & tricks die ik dagelijks meenemen voor m’n job of hier op m’n blog.

Kortom, Like my like is een aanrader voor elke communicatiemedewerker die sociale media nog meer wil inzetten voor z’n communicatie. Het boek is kort, bondig, to the point maar toch uitgebreid genoeg om mee te zijn in het verhaal. Alles zit in een leuke lay-out en in een wip heb je het helemaal uit en kan je aan de slag.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 22,95 euro.

Perfect Imperfect goes social maar twijfelt

Perfect Imperfect startte 1,5 jaar geleden als een losse blog. Ik wilde terug wat gaan schrijven en mijn oude blogdraad weer oppikken. Maar intussen is dit digitale plekje toch een hele hoop meer voor mij gaan betekenen en kreeg ik dankzij m’n blog toch wat leuke kansen. Hoog tijd om Perfect Imperfect op sociale media wat meer op de kaart te zetten!

Dus startte ik een paar weken terug mijn eigen Facebookpagina op (Liken die handel! Oh ja, sluikreclame!). Ietwat onwennig want zo speciaal is die blog van mij nu toch ook weer niet, denk ik dan. Maar wel noodzakelijk omdat ik hoop om tegen september mijn eigen Facebookprofiel wat minder vol te spammen met blogposts. Niet helemaal, want mijn vrienden zijn nu eenmaal mijn trouwste lezers. En daar ben ik ze ook enorm dankbaar voor! Maar ik hoop het zo toch wat allemaal beter te scheiden omdat ik merk dat intussen toch ook een hoop andere mensen de weg naar mijn blog gevonden hebben

Ik probeer intussen van die Facebookpagina een eigen plekje te maken. Meer dan m’n blog. Uiteraard spelen m’n blogposts een belangrijke rol maar ik steek er ook wat extra elementen in om toch wat inkijk in m’n bezigheden te geven. M’n persoonlijk account kan je trouwens volgen op Twitter of Instagram en ik zit ook op Goodreads (voor de boekenfanaten). Die zijn volledig openbaar.

Die eerste knoop hakte ik dus eindelijk door, een eigen Facebookpagina. Een tweede knoop steekt nog steeds vast in m’n maag. Het klinkt serieuzer dan het is. Maar het is toch iets wat al een tijdje door m’n hoofd spookt: een eigen domeinnaam. Niet zozeer om m’n naam in een domeinnaam te zien, wel om over meer WordPress-opties te kunnen beschikken, bv. een Google Analytics om m’n statistieken beter te kunnen analyseren want die basisstatistiekjes van de huidige (gratis) WordPress brengen me helaas niet zoveel bij. Anderzijds schrikt het me ook enorm af want het is weer zoveel extra werk. Werk dat ik liever gewoon in schrijven en lezen steek. En zo helt de weegschaal in mijn hoofd al een hele tijd over naar de ene of de andere kant. Maar een definitieve beslissing heb ik nog steeds niet genomen. Ik denk dat ik nog wat ga twijfelen.

Wat denk jij? Is een eigen Facebookpagina een goeie beslissing voor je blog? En waarom zou je wel/niet kiezen voor een eigen domeinnaam?

2016 best nine on Instagram

Ik heb een zwak voor foto’s. Instagram wordt dan ook meer en meer m’n meest favoriete sociale medium. Ik kan echt zitten staren naar mooie foto’s. Ik geniet daar echt van. Ik blik dan ook met veel plezier terug op 2016 met de 9 topfoto’s van mijn Instagramfeed.

2016-best-nine-on-instagram

Een tijd terug besliste ik om wat meer tijd en moeite in mijn Instagramfeed te steken. Zwart-wit foto’s hebben m’n hart gestolen. Ik koos er dan ook bewust voor om m’n feed enkel nog in zwart-wit en grijswaarden te maken. Mijn topfoto’s blijken ook allemaal uit die recente wijziging te komen.

  1. In de rij staan op de Boekenbeurs om m’n boek te laten signeren door Fabian Cancellara. Een koersheld die afneemt van de wielersport. Het zal altijd een mooi herinnering blijven aan één van m’n wielerhelden.
  2. Op 21 december schonk ik 28 cm haar aan Think Pink. Ook op mijn Instagramfeed een hit blijkbaar.
  3. Niet enkel Cancellara op de Boekenbeurs lokte heel wat likes. Ook mijn Boekenbeursbuit was een toppertje. Nog maar 1 boek van dat stapeltje heb ik intussen kunnen lezen. Een goed voornemen voor 2017 dus.
  4. Eind november trokken we richting West-Vlaanderen voor een weekendje weg. Onderweg hielden we even halt in Oudenaarde. De Koppenberg blijft toch iets speciaals.
  5. & 9. Al meer dan 7 maand het gelukkigste meisje ter wereld. De middelste foto postte ik na 6 months of perfection, de laatste na een paar maanden. Nog steeds even gelukkig uiteraard ;). Foto’s die duidelijk op heel veel likes konden rekenen.
  6. Eind november was ik eindelijk nog eens in het Kuipke in Gent voor de Zesdaagse. Het deed ontzettend deugd om er weer te zijn.
  7. Het is amper te zien op het overzichtje maar op de foto staat ‘It’s Holidays Bitches’. Ik telde ongelooflijk af naar een paar weekjes vakantie. Mijn hoofd had het even nodig.
  8. Pareltjes in eigen streek. De Rode Dreef in Mechelen-Bovelingen kon duidelijk op heel wat appreciatie rekenen

Terug naar school #2

Op 13 oktober ging ik terug naar school. Vijf weken lang liet ik me onderdompelen in de wondere wereld van de sociale media. In de hoop efficiënter te kunnen werken met Facebook, Twitter en konsoorten. Toegegeven, in het begin wat sceptisch maar ik werd al snel overtuigd.

In verleden werd ik al wel eens teleurgesteld in vormingen rond sociale media. Een Facebookprofiel of -pagina maken, dat lukte me nog wel. Maar hoe zet ik die tools in om een doel te bereiken? Hoe zorg je er voor dat meer mensen inschrijven? Op dat vlak bleef ik vaak op mijn honger zitten. De tijd van gemakzucht op sociale media was al een tijdje voorbij maar de vormingswereld bleek te blijven steken. Ik was dan ook blij dat ik bij PXL eindelijk eens een gevorderde opleiding vond. Het programma klonk veelbelovend. Vijf lessen later kan ik er enthousiast op terugblikken!

logo-pxl

Op het programma vijf delen:

  • Waar is mijn community?
  • Beheer je community?
  • Bouw organisch je community uit
  • Bouw betalend je community uit
  • En wat nog?

In de praktijk waren de lessen niet zo strikt verdeeld over de vijf delen. Maar alles kwam wel aan bod. Op een toegepaste manier. Dat maakte het allemaal net iets makkelijker om te vertalen naar de eigen organisatie. Het ene klonk al vertrouwder dan het andere. Maar dat lijkt me logisch als je zelf vooral bezig bent met contentcreatie en absoluut niet met adverteren bv.

In de les merkte ik ook dat sociale media voor mij de zoveelste communicatiekanalen in mijn takenpakket zijn. En dat er de tijd en ruimte niet is om het voldoende uit te werken. Dat zorgde er voor dat ik over het algemeen wel goed op de hoogte ben maar geen tijd heb om me te verdiepen in nieuwigheden en trends. Het leuke is dat de opleiding je weer helemaal bij brengt. Het had voor mij zelfs nog verder mogen gaan, nog iets uitgebreider mogen zijn. Ik had het gevoel dat ik nog een heel stuk kon bijleren. Helaas was de tijd daarvoor te kort. Maar wie gedacht had 5 lessen gewoon te luisteren en te noteren, was gejost. Wat testjes en praktijkoefeningen zorgden er voor dat je nog extra geprikkeld werd.

Mocht het volgend jaar terug op de planning staan, ik zou het zeker aanraden. Het is een must voor iedereen die sociale media gebruikt. Het enthousiasme van Kim en Dieter werkt(e) geweldig aanstekelijk om er zelf ook iets van te gaan maken. Al blijft het een uitdaging om alle input te gaan omzetten in de praktijk en terwijl ook nog al mijn andere taken te blijven doen! Let’s do this.

Terug naar school

Komende donderdag ga ik terug naar school. Avondschool. In functie van mijn job wel te verstaan. Van community management naar conversation design. Zo heet het. Het soort opleiding waar ik al lang naar zocht. PXL-Congress biedt het aan en ik ben benieuwd.

logo-pxl

Ik zocht al een tijdje naar een opleiding die in mijn kraam paste. Veel opleidingen of vormingen richten zich op communicatiemedewerkers zonder ervaring of communicatiemedewerkers die toevallig in de job zijn beland zonder een gepaste opleiding. En dan zit ik er vaak bij voor spek en bonen omdat ik de basis al wel mee heb gekregen, soms al 10 keer.

Toen ik de opleiding van PXL-Congress zag passeren op Facebook, zag ik mijn kans schoon. Dat was wat ik al lang zocht. Even aftoetsen en dan maar inschrijven. En donderdag is het dan zover, les 1. Ik zie het helemaal zitten en de curieuzeneus in mezelf is klaar om heel wat nieuwe tips en tricks te absorberen. Laat het allemaal maar komen, ik ben klaar om het in de praktijk om te zetten.