Gelezen: Digitale Nieuwsbrieven – Kristof D’hanens

Als ex-concullega’s (of hoe moet je dat noemen?) een boek schrijven, dan ben ik daar wel benieuwd naar. Zeker als het over een thema gaat waar ik nog niet helemaal van overtuigd ben. Voor onze bibliotheek op ’t werk liet ik dus nog eens wat vakliteratuur bestellen.

IMG_5064

Auteur: Kristof D’hanens
Uitgeverij: Politeia

Ik ben een non-believer wat digitale nieuwsbrieven betreft. Ik geloof niet in de kracht van een nieuwsbrief en ik haat zelf de talloze nieuwsbrieven die toch in mijn mailbox verschijnen zonder dat ik me er ooit voor inschreef. Grote fan van Unroll.me dus. Maar tegelijk fascineert het mij enorm dat veel mensen, organisaties en bedrijven toch blijven inzetten op nieuwsbrieven. Waarom doen ze dat? Wat levert het hen op? En hoe pakken ze dat dan aan? Dat was mijn drijfveer om me toch eens te verdiepen in digitale nieuwsbrieven.

Het boek geeft je een hele hoop tips & tricks, do’s & don’ts rond digitale nieuwsbrieven. Kristof maakt gebruik van praktijkcases om de theorie te illustreren. Het maakt het boek toch net iets concreter en een stuk minder anoniem. Mijn complimenten trouwens voor de lay-out en de set-up voor het boek. De tekstjes zijn kort, de tekst is superscanbaar en je weet in een oogopslag wat je moet weten. Het oog wil ook wat, niewaar? Vakliteratuur zoals ik het graag heb. Geen saaie, droge, theoretische verhalen waarvan je je afvraagt hoe dat dan eigenlijk in de praktijk zit. Wél een boek dat in de praktijk staat en waar je na het lezen gewoon goesting van krijgt om er aan te beginnen.

Welke drie dingen heb ik nu uit het boek geleerd?

  1. Waar ik vroeger dacht dat je eigenlijk alle informatie in de nieuwsbrief moest kunnen vinden, heb ik nu geleerd dat de nieuwsbrief perfect een wegwijzer naar de website mag zijn. Kort je punt aanhalen, meer toelichting op de website. En ik die dacht dat lezers lui waren en niet zouden doorklikken.
  2. Dat je beter een kleine maar trouwe en lezende fanbase kan hebben dan een grote lijst van mensen die toch niet lezen. 100 contacten waarvan er 85 lezen is beter dan 1000 waarvan er maar 200 lezen. Teveel ballast is dus niet goed. Kwaliteit dus, niet kwantiteit.
  3. Dat call to actions in buttons beter werken dan die in tekst. Omdat ze meer opvallen. Dus ook in nieuwsbrieven.

Na het lezen van het boek ben ik nog steeds geen grote believer van nieuwsbrieven. Maar ik begin er wel stilaan het nut van in te zien voor sommige bedrijven of organisaties. Een nieuwsbrief mag niet zomaar het zoveelste kanaal zijn waar je moet op aanwezig zijn. Maar een weloverwogen nieuwsbrief waar je bewust tijd in steekt, kan wel opbrengen voor jou als organisatie. Maar de eerste die mij kan overtuigen met een goeie nieuwsbrief die ik trouw zal lezen, die moet ik nog tegenkomen ;).

Advertenties

Gelezen: De kleine SEO voor Dummies – Mark Jansen

We maken een nieuwe website voor de tofste jeugdbeweging van het land. Nu ben ik wel wat thuis in websites maken en hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Maar van SEO ken ik eigenlijk enkel maar de basics. Hoog tijd om mijn kennis dus wat bij te schaven met wat vakliteratuur. Alleen liet ik die veel te lang liggen.

img_4036-1

Auteur: Mark Jansen
Uitgeverij: BBNC Uitgeverij

Zoals de naam het al zegt, het is een klein dummieboekje. Compact en handig om mee te nemen. Maar verwacht er natuurlijk ook geen mega-uitgebreide handleiding van want daarvoor is er geen plaats. Het lettertype en lay-out zijn niet meteen uitnodigend. Dus verwacht geen fancy boekje, maar wel een goeie basic om eens door te nemen.

Want De Kleine SEO voor Dummies staat bol van de handige tips om SEO toe te passen op je website. Het zijn tips waar je echt mee aan de slag kan en zonder veel moeite kan omzetten in de praktijk. En zo heb ik vakliteratuur het liefst. Want wat heb je nu aan van die theoretische uiteenzettingen waarvan je achteraf denkt ‘en hoe moet ik dat nu net doen’.

Toegegeven, ik heb het boekje een hele tijd laten liggen. Dus wellicht is de inhoud hier en daar al wat gedateerd. Maar als je dat weet, kan je er wel rekening mee houden en een extra check inbouwen. Toch is de basis nog stevig genoeg om door te nemen. Als het dan niet goed is voor je SEO, maak je sowieso met de meeste tips ook al gewoon betere webteksten.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 14 euro.

3 maanden met mijn SuccesPlanner

Eind 2017 won ik via Facebook een SuccesPlanner. Een bijzonder leuke meevaller. Want de SuccesPlanner fascineerde me al lang. Ik twijfelde alleen nog om zoveel geld (toch bijna 35 euro) uit te geven aan iets wat me mogelijk niet zou liggen. Toen ik hem won, kreeg ik gewoon de kans om hem eens te testen en gewoon proefondervindelijk vast te stellen of het iets voor mij is.

SuccesPlanner

Foto (c) SuccesPlanner

Een succesplanner is in de eerste plaats een planner zoals het woord zelf zegt. Een agenda dus waar je al je afspraken in kan plannen of andere planningen in kan neerpennen. In mijn geval bv. mijn blogplanning. De SuccesPlanner werkt met maandspreads en weekspreads. Waardoor je op een heel overzichtelijke manier alles kan inplannen.

Maar daarnaast wil de SuccesPlanner ook helpen om je doelen te behalen. Hij start dan ook met een aantal vragen om je aan het denken te zetten. Wat betekent succes voor mij? Waarom verdien ik succes? Wat zijn mijn dromen? Wat zijn de doelen die ik wil realiseren? Geen eenvoudige vragen maar eens ik aan het invullen begon, liep het toch nog vrij vlot.

Naast de algemene doelen moedigt de SuccesPlanner je ook aan om tussentijdse doelen te stellen. Zowel per drie maanden, per maand als per week. De spreads bevatten daarom heel wat extraatjes die je kan invullen om je motivatie een extra boost te geven. Doordat ik mijn SuccesPlanner dagelijks gebruik, krijg ik af en toe eens die stamp onder m’n kont om toch eens even stil te staan bij de dingen.

De SuccesPlanner combineert een agenda ook met een bullet journal. Per maand krijg je plaats om to do’s te migreren, per week kan je zowel privé- als professionele to do’s oplijsten om op te volgen. Helaas is de plaats voor mij daarvoor wel te beperkt en dat is ook de voornaamste reden waarom ik toch begonnen ben aan een bullet journal. Om lijstjes in alle soorten en maten te kunnen bijhouden. Ik hoorde van Stephanie (een van de bedenkers van de SuccesPlanner) dat er ideeën waren om daar toch iets meer mee te doen. Dus wie weet heeft de volgende SuccesPlanner nog wat extra plaats om lijstje te maken!

Behalve het gebrek aan plaats voor lijstje, vind ik de SuccesPlanner wel een prachtige tool. Hij ziet er extreem goed uit (het oog wil oog wat) en het werkt voor mij wel als tool. In de monthly spreads maak ik mijn blogplanning, de weekly spreads zijn mijn agenda. Elke week bevat ook een motiverende quote die je motivatie een boost kan geven. En de kleine reminders helpen om je doelen te stellen en er ook naartoe te werken. Kortom, ik ben fan!

Kende jij de SuccesPlanner al? Zou het iets voor jou kunnen zijn?

Gelezen: Digital Detox – Florence Pérès

Het digitale leven boeit me extreem hard. Met alle voor- en nadelen. Digitale kanalen blijven ongelooflijk fascinerend. Maar af en toe kan een digital detox ook keihard deugd doen. Even offline en alles aan de kant schuiven. Dus toen dit boek m’n pad kruiste was ik wel getriggerd. Ik kreeg het cadeau bij kerst, misschien als stiekeme hint van #bf dat ik het wel kon gebruiken.

img_3784

Auteur: Florence Pérès
Uitgeverij: Lannoo

De beloften van dit boek zijn groot bij het begin. Pérès gaat voor een nieuwe aanpak wat Digital Detox betreft. Geen traditionele detox waarbij je voor een dag of meerdere dagen offline gaat, wel een nieuwe methode die je bewuster doet omgaan met je digitale tools. Het creëerde bij mij in elk geval (misschien wel te) hoge verwachtingen. Ik was benieuwd naar haar manier van denken en of de aanpak iets voor mij zou zijn.

Pérès gebruikt de touchpointmethode als basis. Het komt er op neer dat je eerst een volledige inventaris van communicatiekanalen die je gebruikt maakt. Daarna ga je keuzes maken en ga je bewust kanalen inzetten voor bepaalde communicatie. Zo kan je voorkomen dat je overspoelt wordt met communicatie en kan je alles veel beter kanaliseren. Thema X is via dat kanaal, thema Y enkel via een ander.

Communicatie is natuurlijk geen zwart-wit-verhaal. Maar bewuster omgaan met je communicatiekanalen kan wel voor meer rust zorgen. De insteek bevat veel impulsen uit de mindfulness. Je moet bewust bezig zijn met één taak, die afronden en dan pas naar de volgende gaan. En op dat vlak geloof ik wel dat de methode die Florence Pérès hier voorstelt, kan werken. Toch vind ik ze veel minder vernieuwend dan ik van het boek verwacht had. Daardoor bleef ik ook wat op m’n honger zitten.

Visueel steekt het boek wel goed in elkaar. De tekst is aangenaam om te lezen en alles is goed geïllustreerd met schema’s, voorbeelden en oefenpagina’s waar je zelf mee aan de slag kan. Het is ook geen superdik boek (zo’n 200 pagina’s) waardoor je snel door het boek heen bent. Een leuk achtergrondwerk maar voor mij zeker geen ‘bijbel’. Een échte digital detox lijkt bij mij toch nog meer effect te hebben én maakt me bewuster.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 19,99 euro.

Waarom ik ooit begon met bloggen

Perfect Imperfect is lang niet mijn eerste blog. Ik ga al een tijdje mee in de online wereld. Maar ik twijfel of ik ooit echt op digitaal papier zette waarom ik ooit begon met bloggen en waarom ik nog steeds blog. Hoog tijd om daar eens werk van de maken. En laat het nu ook een vraag van Kathleen zijn voor de #40dagenbloggen-challenge.

Waarom ben je ooit beginnen bloggen en waarom blog je nu nog altijd?

We hadden thuis lang geen internet. Eind van de wereld, boerenbuiten, zoiets. Ik moest dus best lang wachten om online te gaan in vergelijking met veel van mijn klasgenoten. Maar eens online, heb ik wel het volle pond gegeven. Wat begon met het aanmaken met een mailadres (toen nog op een pc van de bibliotheek), groeide uit tot veel online activiteiten. En zo werd ik geprikkeld om zelf een website in elkaar te knutselen. Mijn eerste stapjes in Dreamweaver en later de stap naar Blogger (als ik me niet vergis). Dat moet intussen een jaar of 16 geleden zijn.

Ik zat toen vooral in de koerswereld. Ook online. Het phpbb-forum van de Lottoploeg werd later mijn tweede thuis. En dus kon het niet anders dan ik blogs zou schrijven over het wielrennen. Ik heb geen idee hoeveel volk ik daarmee bereikte. Statistieken hielden me toen niet bezig, ik wilde gewoon kunnen schrijven. Want later wilde ik sportjournalist worden. Ik kon er mijn ei kwijt en meer moest dat niet zijn.

Bloggen ging wat met ups and downs. Ik sloot m’n blog af om een paar maanden later weer spijt te hebben en een nieuwe blog te starten. En zo heb ik er wel een paar gehad. Tussendoor werd ik ook webmaster van twee crossers en sprak ik mijn fotografietalent aan. Bezige bij eerste klas. Tot ik een jaar of 7-8 geleden mijn eerste deftig onderbouwde blog opstartte: New York Excuse. Het werd echt wel een plekje van mij. Blogs die in dezelfde lijn van Perfect Imperfect lagen. Ik hield dat een jaar of 3-4 vol. Drukke job, toenmalig lief, veel hobby’s … kortom, een te drukke agenda om de blog vol te houden. En ik sloot hem opnieuw af.

Quote Blog

Tot ik een klein jaar later toch weer spijt kreeg. Want ik schrijf zo vreselijk graag. En een blog is echt op mijn maat gemaakt. Korte hersenspinsels, geen langdradige verhalen. Ik herstelde toen volop van de platte batterij. En eerlijk, ik had echt schrik om teveel hooi op m’n vork te nemen. Toch hakte ik de knoop door omdat ook de psychologe zei dat ik iets voor mezelf moest doen, iets waar ik trots op kon zijn. En ontstond Perfect Imperfect. Want de platte batterij had me geleerd dat het niet altijd perfect moest zijn. Dat heel goed ook perfect genoeg is.

Dus waarom blog ik nu nog altijd? Eerst en vooral voor het schrijven zelf. Ik schrijf heel graag, liever dan te spreken. Om de een of andere reden krijg ik ook heel goed geschreven wat ik wil zeggen. Het beschrijft veel beter wat ik denk of voel. Nochtans schrijf ik hier niet over persoonlijke dingen (behalve die platte batterij dan). Maar toch werkt het therapeutisch. Het helpt om m’n gedachten mooi op een rijtje te zetten. En daardoor word ik dan weer heerlijk rustig. Maar daarnaast heb ik hier intussen ook al heel wat leuke mensen ‘leren kennen’. En de uitwisseling tussen die bloggers of andere lezers, doen deugd. Een duwtje in de rug wanneer het nodig is of eigen ervaringen delen. Ook dat werkt wat therapeutisch.

Ik ben dus zeker nog niet van plan om te stoppen na 2 jaar Perfect Imperfect. Ik doe er heel graag nog heel wat jaren bij!

Waarom ben jij beginnen bloggen en waarom blog je nu nog steeds?

2 maanden met een Bullet Journal

Op 1 januari startte ik met bullet journalen. Back to basics, de digitale tools weer overboord gooiend. Weg met die digitale to do-lijst, leve het papier. Het was een risico want of bullet journaling mij zou liggen, wist ik absoluut niet. Ik gooide me in het diepe en gaf het een kans. Na bijna twee maanden blik ik nu eens terug.

De afgelopen twee weken kon je al lezen (hier en hier) dat ik heel wat handleidingen ter hand nam vooraleer ik er zomaar aan begon. Ik kende bullet journalen helemaal niet zo goed dus wat extra bagage kon geen kwaad. Het was sowieso iets wat me uitermate boeide aangezien ik een grote stationeryfan ben en al een tijdje op zoek was naar een goed organisatiesysteem.

img_3998

Ik besloot om low profile en low budget te starten. Ik ben hopeloos verliefd op de notaboekjes van Hema. Ook al hebben die lijntjes en geen bullets, het kon me even niet schelen. Het leek me meer dan geschikt om mee te starten aangezien ik me vooral op lijstjes wilde richten en het simpel wilde houden. Action was me dan weer extreem goed gezind wat betreft balpennen en washitapejes. Een low budget startpakket waar ik al redelijk ver mee kwam.

Op basis van de handleidingen maakte ik een lijstje van lijstjes (badum tsss) die ik graag in mijn bullet journal wilde zetten. Ik probeerde een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van wat ik wel en niet in mijn bullet journal wilde. De conclusie: geen monthly/weekly/daily spreads, daarvoor heb ik m’n SuccesPlanner (binnenkort meer), wel een hoop lijstjes. To do’s privé, to do’s werk, boekenlijstjes, muzieklijstjes, monthly blessings voor m’n blog, net als trackers voor lopen, wandelen en hoofdpijn (als monitor voor mezelf). Daarmee ging ik aan de slag.

Ik ben niet het supercreatieve handlettering talent. En ik wilde vooral een functionele bullet journal, geen kunstig boekje waar ik veel te veel werk in moest steken. Gelukkig zijn er eenvoudige handschriftjes en washitapejes om dat op te lossen. Een goeie manier om mijn gebrek aan tekentalent te verdoezelen. Met een goeie meetlat kom je trouwens ook al ver om trackers te maken. Dat hoeft er niet altijd fancy uit te zien.

Ik schrijf enorm graag met balpennen. Ik haat gelliners, stiften en anderen om mee te schrijven. Ik knoei daar veel te hard mee. Ik veeg dat uit en dan hangt er meer inkt op m’n hand dan op het blad. Balpennen for life dus. Een gewone blauw bic volstaat al om mee aan de slag te gaan. De gekleurde balpennen van Action zorgen er voor dat ik hier en daar toch een kleurtje gebruik in die bullet journal. Low budget, low profile, remember?

2 maanden later ben ik heel tevreden dat ik de kans gewaagd heb en er gewoon aan begonnen ben. Ik was aanvankelijk gestart met een bullet journal en een to do-lijst in een ander boekje voor de job, maar sinds februari heb ik alles samengevoegd in één boekje. Zo heb ik altijd alles mooi bij elkaar. Overzichtelijk, netjes en compact.

Ik ben echt heel tevreden met het systeem zoals ik het gebruik. Ik ben er ook van overtuigd dat dat iets persoonlijks is en dat iemand anders wel iets zal hebben aan spreads of kunstige hoogstandjes. Ik heb functionaliteit vooropgesteld en dat blijkt ook gewoon te werken voor mij. Toch heb ik nog altijd een digitale notitie-app voor m’n bullet journal. Want to do’s die onderweg opduiken, zet ik nog altijd sneller in m’n smartphone dan in m’n bullet journal. Daarna schrijf ik alles ook in m’n bullet journal. Misschien dubbel werk, maar zo werkt het gewoon het best voor mij.

Ik heb intussen een voorraad ‘echte’ bullet journals ingeslaan van verschillende merken. Om bij een volgende bullet journal toch nog een stapje verder te kunnen gaan. In de webshop van Bol.com vond ik ook een set stencils (sjabloontjes) die er hopelijk voor zullen zorgen dat ik hier en daar toch eens een fantasietje kan plaatsen.

Wil je starten met een bullet journal? Twijfel niet, begin er gewoon aan. Je zal er zeker wat aan hebben. En ik denk dat ik bewijs dat het ook spotgoedkoop en low profile kan, het hoeft echt geen esthetisch hoogstandje te zijn.

Heb jij een bullet journal? Hoe ver ga jij daar in?

Gelezen: Bullet Journal, de handleiding – Kelly Deriemaeker

Rond Nieuwjaar heb ik me helemaal verdiept in Bullet Journaling. Hoe het mij bevalt, lees je binnenkort nog wel eens op de blog. Maar vooraleer ik me zomaar in het diepe gooide, verzamelde ik wat ‘vakliteratuur’ om inspiratie op de doen. De eerste drie boeken zag je vorige week al passeren. Een tijd later las ik ook de handleiding van Kelly Deriemaeker.

Kelly Deriemaeker - Bullet Journal

Auteur: Kelly Deriemaeker
Uitgeverij: Horizon

Wat me meteen opviel is dat dit boek een stuk minder kleurrijk is dan de andere drie boeken die ik las. De cover is in pasteltint, de inhoud is zwart-wit. Het maakt het boek daarom niet minder interessant maar het weerspiegelt van bij het begin een andere insteek voor Bullet Journaling. Kelly gaat naar de basics en besteedt minder aandacht aan de perfecte handlettering of de prachtige schilderwerken die mogelijk zijn bij een Bullet Journal.

Inhoudelijk vind ik het boek een pak sterker dan haar drie voorgangers. De theorie is iets diepgaander en uitgebreider. Het boek leert je echt de kneepjes van het vak maar blijft echt bij de basis. En dat is ‘je leven makkelijker organiseren’. Dat hoeft niet met veel toeters en bellen. Dat kan ook gewoon in zwart-wit met een lijntje onder en wat washi-tape ernaast. Al had ik het wel leuk gevonden dat de theorie af en toe werd geïllustreerd met een foto van een echte bullet journal. Dat maakt het voor mij (als noob) net iets concreter.

Kelly wisselt theorie af met ruimte om te oefenen. Ik paste voor de oefeningen, las het boek volledig uit om dan gewoon in mijn eigen Bullet Journal aan de slag te kunnen gaan. Met dit boek heb je wel al een goeie basis mee om zelf aan de slag te kunnen. Het boek had voor mij visueel iets aantrekkelijker mogen zijn (tekst was redelijk klein gedrukt, enkel tekeningen geen foto’s …) maar dat is geen reden om het niet te kopen als je zelf wil bijleren over Bullet Journaling.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 17,50 euro.