De Boekenbeursbuit 2017!

Op donderdag 9 november mocht ik EINDELIJK naar de Boekenbeurs. Hoogdag, maar echt eh! Voor mij is de Boekenbeurs hét perfecte dagje uit. En elk jaar keer ik naar huis met menig boekenzak vol boeken. Dit jaar was het budget iets beperkter maar ik kon toch maar weer mooi een dag m’n hartje ophalen.

Wat ik kocht? #boekenbeursbuit

In detail bekeken:

Ik had een thema voor mijn aankopen: ontdekkingen. Geen vaste auteurs voor mij deze keer, wel een paar boeken waar ik al veel over gehoord had en waarmee ik hoopte een leuke ontdekking te doen

  • Griet Op de Beeck – Het beste wat we hebben: Griet Op de Beeck is zo een van de auteurs die al lang op mijn verlanglijstje stond. En bij de onafhankelijke boekhandels botste ik op haar boek. Ik kon het niet laten liggen.
  • Denksport – Tectonic: Na de sudoku’s ben ik aan een nieuwe verslaving bezig: tectonic. Breinbrekers waar ik me graag een paar uur in verlies.

De wishlist was dit jaar opvallend korter dan andere jaren. En een paar dingen heb ik ook gewoon bewust laten liggen omdat ik twijfelde aan de inhoudelijke kwaliteit of omdat ik ze gewoon eens in de bib wil gaan halen. Maar ik popel van ongeduld om aan bovenstaande stapel te beginnen.

Ging jij dit jaar naar de Boekenbeurs? Welke boeken kocht jij?

Advertenties

Concert: Oscar and the Wolf

In september vorig jaar kocht ik tickets voor Oscar and the Wolf in het Sportpaleis. Aanvankelijk voor het concert eind april maar dat werd helaas uitgesteld. Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zover. Toch een van die concerten waar ik al lang naar uitkeek.

In het voorprogramma L’impératrice. Een voor mij nobele onbekende Franse band. Wat loungie-dance muziekjes. Maar toch nog in een iets ander genre dan Oscar and the Wolf. Een aangename opwarmer maar geen echte uitschieter.

Oscar and the Wolf

Het was voor mij de tweede keer dat ik Oscar and the Wolf aan het werk zag na Werchter 2015. Zoals verwacht was het er van de eerste noot boenk op. Twee uur lang kon ik helemaal opgaan in de muziek. Ze regen de hits en fonkelnieuwe songs naadloos aan elkaar. Er werd menig heup gewiegd en teksten feilloos meegezongen. Twee uur lang in een soort van trance (lichtelijk overdreven maar kom) meesurfen op de klanken van Oscar and the Wolf.

Hoewel het podium een redelijk eenvoudige set-up had, voegde de schitterende lichtshow toch heel wat toe aan het concert. En dan heb ik de slingers en de confetti nog niet genoemd ;). Ik waande me even op een groot dancefestival.

img_3460

De kostuums van Max Colombie zijn altijd een issue. Hij kiest nu eenmaal nooit de meest gangbare kostuums. Zijn outfits zijn altijd net iets theatraler en opvallender. Bij de start van het optreden droeg hij zo een zwart, glitterend, wijd kostuum. Sober in vergelijking met andere kostuums, al had ik mijn twijfels bij de zilveren ‘blinddoek’ rond de ogen. Na de kostuumwissel combineerde hij een fluffy, nep-pels, lichtblauwe vest met een witte blouse en rode broek. Een vreemd combo die pas klopte toen hij de fluffy vest uittrok. Het blijft toch iets speciaals die kostuums van Max Colombie.

Ik vond het echt een geslaagde show. Enkel dat piano-intermezzo bij de kostuumwissel kon me iets minder bekoren. Het haalde het tempo wat uit de show en bracht niks bij aan het geheel. Maar behalve dat, was het een topshow en ik keerde volop nagenietend terug naar huis!

Zag jij Oscar and the Wolf al aan het werk? Heb jij ze ook in het Sportpaleis gezien? Wat vond je er van?

Katrien gaat naar de Boekenbeurs!

Het is eindelijk weer die tijd van het jaar. Boekenbeurs! Antwerp Expo wordt weer een aantal dagen omgetoverd naar een boekenparadijs. Ook dit jaar ga ik er weer mijn hartje ophalen. 9 november staat al weken met rood omcirkeld in mijn agenda (figuurlijk, ik heb een digitale agenda).


De Boekenbeurs gooide dit jaar wat roet in mijn planningseten. Door tussendoor de deuren even te sluiten, sluiten ze net de deuren op die dagen dat ik het liefst naar de Boekenbeurs ga. Spijtig, maar na wat puzzelen koos ik dan toch voor 9 november. Hopelijk toch een van de kalmere dagen om zo in alle rust van de Boekenbeurs te kunnen genieten. Om op mijn gemakje langs mijn favoriete uitgevers gaan, tijd om hun aanbod goed te bekijken én een hoop favorieten mee naar huis te kunnen nemen.

Ik popel nu al van ongeduld. Ik heb de afgelopen dagen al een paar favorieten genoteerd om zeker eens te bekijken. Maar nog meer dan favoriete boeken heb ik favoriete uitgevers. Plaatsen waar ik sowieso langsga. Ik overloop graag even mijn favorieten:

  • Pelckmans: Elk jaar een grote, mooie stand. En vooral: ze hebben een mooie collectie Marc de Bel-boeken. Ik ontdek er elk jaar nog wel een boek dat ik nog niet heb. Kleine geluksmomentjes die mijn dag goedmaken. En stiekem wil ook Oscar Cook graag eens ontdekken.
  • Lannoo: En dan vooral Lannoo Campus. De betere communicatie-uitgeverij. Goeie vakliteratuur vind ik altijd daar. Ideaal om ontdekkingen ter plaatse te doen.
  • Borgerhoff & Lamberigts: Ik noem ze soms de BV-uitgeverij maar bv. op sportvlak brengen ze regelmatig mooie en goeie boeken uit. Vorig jaar ontdekte ik er nog het boek van Yanina Wickmayer. Ik loop er dus graag eens langs om te zien wat ze aanbieden.
  • Kannibaal: Dé beste uitgeverij van sportboeken en meer bepaald koersboeken. Grote fan van hun topkwaliteit.
  • WPG Uitgevers: De grote kleppers zitten bij WPG. Misschien koop ik toch nog maar eens de nieuwe Aspe. Ik laat me graag verrassen door andere toppers.

Ik trek zelden met een kant-en-klaar boekenlijst naar de Boekenbeurs. Ik leg wel een budget vast waar ik me aan hou. Het zal dus volgende week niet anders zijn.

Ging jij al eens naar de Boekenbeurs? Hoe pak jij je bezoek aan?

Er op uit: de Efteling!

Ik ben alles behalve een pretparkmens. Het vrije val stuk in zowat elke attractie vind ik de hel. En zo blijft er al snel niet meer veel over waar ik dan wel nog in kan. Een pretpark dat verder gaat dan attractie is dan ook meer mijn ding. Vorige week donderdag zakten we af naar de Efteling. Voor mij de allereerste keer.

Een rit van 2u naar Kaatsheuvel bracht ons in de Efteling. De tickets hadden we op voorhand al gekocht maar van aanschuiven aan de ingang was niet echt sprake. Alles ging bijzonder vlot en voor we het wisten stonden we in de Efteling. Ik was best wel wat onder de indruk want alles is er bijzonder knap ingekleed. Geen ruwe afwerking maar echt verfijnd. Het zit em in de details.

De allernieuwste attractie bleek heel wat volk te trekken. En na een uurtje aanschuiven konden we dan toch naar binnen. Symbolica is een kasteel waar je op een soort mini-hovercraft doorzweeft. Vooraan is een interactief dashboard waar kinderen bepaalde dingen kunnen aanduiden om meer te weten. Je schuift bijzonder vlot door de verschillende kamers. Het is erg flitsend en duidelijk aangepast aan de tijd van vandaag. De oudere rustige attracties verdwijnen in het niets bij het zien van Symbolica. De Efteling weet het ‘zitten, rondrijden en kijken’ naar een hoger niveau te tillen met Symbolica. De decors zijn met veel verfijning afgewerkt en lijken veel minder artificieel dan de oude attracties.

Daarna gingen we naar het sprookjesbos. Je wandelt er letterlijk tussen de sprookjes door. Mijn favorieten waren met voorsprong toch Langnek en de Sprookjesboom. Vooral door de laatste was ik mateloos gefascineerd. De boom heeft echte gelaatstrekken. Ondanks zijn leeftijd is hij toch nog bijzonder up-to-date.

Het lijkt niet zo, maar de Efteling is bijzonder groot als je alles op een rustig tempo wil bekijken. Het was al voorbij half twee toen we uit het Sprookjesbos kwamen. Hoog tijd om te eten en in de namiddag het gezelschap toch iets ruwere attractie te laten doen ;). Ik paste vriendelijk voor Joris en de Draak of de bobsleebaan. De watershow vlak voor sluitingstijd bleek meer mijn ding ;). Ik was aangenaam verrast door de Efteling! Zeker voor herhaling vatbaar.

Was jij al eens in de Efteling? Wat vond jij het leukst?

Het nieuwe culturele seizoen 2017-2018

Elk jaar kijk ik vol spanning uit naar de nieuwe boekjes van de culturele centra. In het bijzonder die van De Bogaard Sint-Truiden en cultuurcentrum Hasselt. Ik ben er intussen al een paar jaar vaste klant. Door de twee te combineren kan ik meestal wel een leuk cultureel programma samenstellen.

En binnenkort is het EINDELIJK weer zover. Dan vallen er twee versgedrukte boekjes in de brievenbus. Zo van die boekjes die nog heerlijk ruiken naar drukinkt en ‘boek’. Zalig vind ik dat. Nauwgezet doorblader ik dan beide boekjes op zoek naar dé optredens voor het komende jaar. De afgelopen jaren verschoof mijn interesse van stand-up-comedy naar muziek en concerten. Ik heb het wel even gehad met comedians van dertien in een dozijn. Voor Wim Helsen maak ik graag een uitzondering.

Van zodra de boekjes op de salontafel liggen ga ik aan de slag met post-its. Elk optreden dat me interesseert duid ik aan met een briefje. Nadien maak ik dan een best-of met de dingen die ik écht wil zien en check ik even met mijn agenda of ik nog niks gepland heb voor die dag (niet onbelangrijk).

Eens de selectie gemaakt, wil ik er als de kippen bijzijn om tickets te bestellen. Goeie optreden zijn vaak als de bliksem uitverkocht. Ik ben gelukkig nog maar zelden met lege handen thuisgekomen omdat ik op vinkenslag zit. Het levert me ook elke keer weer mooie plekjes op in de zaal (win!)!

Ik ben benieuwd wat het nieuwe culturele seizoen zal brengen. Ik volg de nieuwste shows niet echt. Cultuurcentrum Hasselt lichtte al een tipje van de sluier op. Op mijn shortlist met stip Wim Helsen, Pieter Embrechts en misschien ook wel Warhaus. Een paar leuke, vernieuwende muzikale optredens zouden ook welkom zijn. Ik pik graag eens iets minder bekend mee. Hopelijk wordt het programma van De Bogaard even interessant.

Ook benieuwd naar het nieuwe programma? De Bogaard Sint-Truiden komt op 23 en 24 mei met het nieuwe programma. Cultuurcentrum Hasselt op 30 mei. Nog even aftellen dus!

Er op uit: gin-tasting

Ken je het? Zo van die uitjes die nog tien keer toffer blijken te zijn dan je je had ingebeeld? Wel, de gin-tasting was zo’n uitje. Zet 14 topwijven (moeders, dochters en wat losse toppers) bij elkaar, geef ze 9 verschillende soorten gin in 1,5u tijd en je krijgt een topdag.

Place to be was de gintonicshop in de Dorpsstraat  in Hasselt. Een klein, compact winkeltje volgestouwd met flessen gin en bijpassende tonics. We moesten nog even wachten op de laatkomers maar intussen konden we boven de winkel plaatsnemen in een zaaltje. De instructies waren duidelijk: laat alle glaasjes op hun plaats staan en wacht om te proeven. Ondanks wat ongeduldigen liep dat gelukkig nog redelijk goed af.

Een dik uur lang kregen we uitleg rond het maken van gin, de destillatieprocessen en de verschillende smaken die een gin kan hebben. Tijdens de uitleg mochten we 9 gins proeven. Eerst een nipje pure gin, daarna kregen we een aangepaste tonic voor erbij. Van die 9 mochten we uiteindelijk één favoriet kiezen. Met die favoriet zou dan een volledige gin-tonic gemaakt worden met bijbehorende botanicals.

Het ging van sloe gin over compound ging naar zoete, snoepjesachtige of citrus gin, afsluiten deden we met iets stevigere, meer kruidige ginsoorten. Eentje kiezen vond ik best wel moeilijk want ik had er niet meteen een echte favoriet tussen zitten. Normaal gezien houd ik wel van de iets zoetere, meer fruitige ginsoorten. Maar die miste ik wel in de selectie. Uiteindelijk koos ik voor de laatste, Navy Strenght.

Het was een superleuke namiddag die ’s avonds bij lekker eten nog een bijzonder tof vervolg kreeg. Ik heb heel wat opgestoken over gin. Maar ik blijf voorlopig toch nog bij mijn vast merk, de Double You van Brouwerij Wilderen, graag met een Fever Tree Mediterranean tonic.

Een dikke dank u wel aan die 13 andere topwijven voor organisatie, sfeer en gezelligheid. De zondagnamiddag was zelden zo plezant!

Er op uit: nieuwe adresjes

Een jaar geleden schreef ik al eens een paar blogjes over de topplekjes in eigen streek. Intussen kwamen er een paar nieuwe hotspots bij die ik maar al te graag met jullie wil delen. Stuk voor stuk een topper in zijn genre.

  • Bistro Pastis: Een piepklein restaurantje in de Meinstraat in Sint-Truiden. Misschien ietwat onorthodox (de baas gooide ooit z’n toetsenbord weg toen we wilden afrekenen en de kassa niet naar behoren werkte) maar het eten is er overheerlijk en betaalbaar. Op het menu tapas. Je kiest zelf hoeveel je er wil en welke je wil. Zo kan je zelf een lijstje op maat samenstellen. De tapas komen nooit in één keer maar telkens in stukjes. Dat geeft je de kans om tussendoor wat op adem te komen. Ik begin er wel aan te twijfelen of het nog opent. Want er hangt al een tijdje een briefje op de ruit en het blijft er verdacht stil. Zou zonde zijn als zo’n toppertje verdwijnt.
  • Le Petit Four: Een koffiebar die wat verscholen ligt achter de kerk van Sint-Maarten, midden van Sint-Truiden. Je kan er heerlijke warme chocomelk drinken en beslist zelf of die wit, melk of fondant is (topper!). De choco Bueno is een absolute aanrader en patisserie in de toog zag er uit om duimen en vingers van af te likken (overigens huisbereid). Veel respect voor wat de jonge uitbaatster uit de grond stampte. Op het eerste zicht lijkt het een wat oubollige koffiebar met heerlijk kitscherige stoelen. Maar de menukaart is volledig mee met haar tijd. Ideaal voor de koude winterse dagen.
  • Twenty Two: 22 is de nieuwe, hippe koffiebar vlakbij het station van Sint-Truiden. 22 naar het rugnummer van doelman Simon Mignolet. Op het menu topkoffies en overheerlijke chocomelk. Ik liet me de ‘Jingle Bells’ welgevallen. Zonde dat de feestdagen bijna voorbij zijn en de choco dus ook van het menu geschrapt zal worden. Je kan er trouwens ook kiezen tussen melk- of fondant chocolade om je chocomelk van te maken. Er zijn er hier dikke punten aan het scoren bij mij. Zonde dat ze om 6.30u nog niet open zijn als ik op de trein naar Brussel stap :).

twenty-two-coffee

  • L’Avenida: Om af te sluiten nog eentje in Hasselt. Met stip op 1 qua favoriete plekjes: l’Avenida. Heerlijke kleine gerechtjes geserveerd op een lopende band. Je neemt af wat je lekker vindt en je neemt zoveel je wil. Ik kies er steeds voor om door de week en ’s middags te gaan. Dat heeft twee grote voordelen: je betaalt slechts 25 euro ipv 35 of 50 op andere tijdstippen én het is er veel kalmer waardoor je echt op het gemakje kan eten. Je eet er meer dan je buikje rond. Het is echt een toppertje vlakbij de Kinepolis.

Nog op de planning om uit te testen:

  • Puur (Sint-Truiden)
  • El Bocado (Hasselt en binnenkort ook in Sint-Truiden)