Mijn 5 favoriete wandelplekjes

Ik wandel graag. Het liefst ver en in de natuur. Dus als het weer het toe laat, trek ik er al eens graag op uit. Het bos in, het veld in of gewoon een toertje door het dorp. Het kan allemaal. Een tussenstop is niet noodzakelijk, een aangename eindhalte wel mooi meegenomen. Maar wat zijn mijn favoriete wandelplekjes?

  • De Haspengouwse velden: Ik ben trots op mijn afkomst. En ik hou enorm van de streek waar ik in woon. Haspengouw is dan ook heerlijk om door te wandelen of te lopen.
  • Provinciaal Domein Nieuwenhoven: In de bossen van Nieuwenhoven kan je vier verschillende wandelingen maken. Ik hou wel van de twee langste wandelingen. Al is de langste alleen aangenaam als de grasvelden gemaaid zijn. Anders is het vooral ploeteren door het hoge gras. Ik ben er al heel vaak met de #bf gaan wandelen. We zeggen al eens lachend dat de basis van de relatie daar gelegd is.
  • ’t Speelhof: Een stukje natuur aan de rand van de stad. Het is vooral een Finse piste voor lopers maar ook voor een wandelingetje vind ik het af en toe best wel aangenaam. Je staat trouwens in no-time bij Limone voor een lekker ijsje en dat is mooi meegenomen!
  • De Rode Dreef in Mechelen-Bovelingen: Hét favoriete plekje uit mijn loopparcours, maar ook op de wandelingen passeer ik er regelmatig. Het is vooral vanuit fotografie-oogpunt een hele mooie plek. De lichtinval is er steeds anders, de kleuren in de herfst zijn prachtig. Elke keer opnieuw een beetje genieten!
  • Bokrijk: Ik kom er niet vaak, maar als ik er ben, zie ik graag heel het domein omdat het er zo fijn wandelen is. Je hebt er open stukken, je hebt er bosrijke stukken en rondom het domein heb je nog eens kilometers prachtige natuur om in te wandelen.

Daarnaast zijn er nog heel wat plekjes vlakbij en verder waar ik graag nog eens wil gaan wandelen. De duinen spreken me altijd aan, de Sahara in Lommel is ook blijven hangen,  net als een paar prachtige bossen die eigenlijk vlakbij onze deur liggen. Is het wat duidelijk dat ik al verlang naar de prachtige lente- en zomerdagen om mooie wandelingen en prachtige looptochtjes te maken? Niets zo leuk als kilometers door de velden te trekken, nauwelijks iemand tegen te komen en te genieten.

Wat zijn jouw favoriete wandelplekjes?

Concert: Jasper Steverlinck

Donderdagavond mocht ik nog eens afzakken naar de mooiste zaal van België: de Academiezaal in Sint-Truiden. Een prachtige setting voor een zanger met een apart stemgeluid: Jasper Steverlinck. Het was de eerste keer dat ik hem aan het werk zag. Heel benieuwd dus wat het zou brengen.

Jasper Steverlinck

Steverlinck bracht nummers van zijn nieuwe album dat binnenkort nog moet uitkomen. Elk nummer was dus een klein beetje een verrassing voor het publiek. Behalve de nummers die op de radio gedraaid worden uiteraard. Bijzonder aangenaam om naar te luisteren zo in beperkte setting met enkel gitaar en piano.

Ik ken Jasper Steverlinck al van ‘in de tijd van’ Arid. Toen hij als quizzer nog in French Quiz op Studio Brussel zat, met Chris Dusauchoit. Elke keer weer een uurtje radiopret. Ik was nooit de die-hard fan maar probeerde zijn werk toch wat te volgen. Ook zijn nieuwe nummers konden me echt wel bekoren. Al had ik stiekem toch gehoopt dat hij wat gouwe ouwe hits in zijn voorstelling had verwerkt, maar helaas.

Maar ondanks dat was het toch een goeie voorstelling. Kort en bondig, het duurde maar net iets meer dat 60 minuten. Maar het kwam perfect tot zijn recht in de wondermooie zaal. De perfecte setting voor een stem als die van Jasper Steverlinck. Een mooie culturele donderdagavond.

Zag jij Jasper Steverlinck al eens aan het werk? Wat vond jij er van?

Concert: Bart Peeters – Brood voor morgenvroeg

De beste concerten die ik al zag? Dat moeten ongetwijfeld de concerten van Bart Peeters zijn. Dus toen vrienden voorstelden om nog eens naar Bart te gaan, was ik meteen kandidaat. Het werd weer een heerlijk, amusante avond met één van mijn muzikale helden op het podium.

Bart Peeters - Brood voor morgenvroeg

(c) BartPeeters.net

We hadden supergoeie plaatsen voor het optreden van zaterdagavond. Vierde rij in het midden. Veel korter bij Bart kon niet meer. Het was de eerste keer dat ik hem van zo dichtbij kon zien :). Ik was benieuwd of zijn enthousiasme dan nog aanstekelijker zou zijn! Het waren echt uitstekende plaatsen om het hele concert ten volle te kunnen beleven.

Elke keer opnieuw ben ik onder indruk van het energievat dat Bart Peeters is. Hij staat bekend als hyperkineet. Maar dat enthousiasme sleept je gewoon mee doorheen heel de show. Een show waarin vooral zijn nieuwe plaat ‘Brood voor morgenvroeg’ centraal stond. Liedjes die ik nog niet kende maar die toch weer typisch Bart Peeters waren. Gevatte teksten waarbij je een glimlach niet kan tegenhouden.

Het werd een optreden in ongeveer twee delen van ongeveer een uur. Doorspekt met verhaaltjes op z’n Bart Peeters. En naast de nummers van zijn nieuwe plaat, was er nog voldoende tijd om de klassiekers te brengen. Die laatste nummers werden dan ook door menig fan in de zaal meegekweeld. Kippenvelmomentjes, stuk voor stuk. Ik hum nog steeds ‘Heist aan Zee’ mee, twee dagen later.

‘Brood voor morgenvroeg’ is weer topkwaliteit en moet niet onderdoen voor de vorige shows van Bart Peeters. Als afsluiter toverde hij nog even zijn drie ‘The Voice’-kandidaten op het podium om ‘AAA’ mee te brengen. Een leuk intermezzo. Tijdens de bisnummers werd menig dansbeentje losgeschud. Het was een topafsluiter van een topavond. Bart, bij het volgende concert in Hasselt ben ik er graag opnieuw bij!

Er op uit: Wim Helsen – Er wordt naar u geluisterd

Wim Helsen is mijn grote held. Ik ben grote fan van heel wat dingen die hij intussen deed. De humor met een hoek af vind ik echt supergoed. Toen dan begin dit jaar bekend werd dat hij op tournée ging in Vlaanderen was ik er als de kippen bij om mijn ticketjes te bestellen. Zaterdagavond was het dan eindelijk zover. Ik mocht naar mijn grote held!

Wim Helsen - Er wordt naar u geluisterd

Ik vind de shows van Helsen zo geniaal goed omdat hij steengoed is in sfeerschepping. (Dit is intussen de derde show die ik ging zien.) Hij weet van bij de start een perfecte setting neer te zetten. Het is je 90 minuten laten meeslepen in een verhaal. Meestal een geweldig absurd verhaal. Zo absurd dat het weer zo goed wordt. ‘Er wordt naar u geluisterd’ is daarin niet anders.

Helsen neemt je mee naar een rouwcentrum. Hij is gelegenheidslector op de begrafenis van iemand. En de herdenking loopt niet van een leien dakje. Helsen stottert er op los met de nodige spraakverwarringen als gevolg. Uiteraard de nodige schaamtelijke woorden-wissels. Pijnlijk mocht het zich in een echte setting voordoen, waardoor het weer grappig wordt in de show. Alleen had dat deel voor mij wat minder lang mogen duren. Ik was me net aan ’t afvragen of dat nu echt heel de show zo zou zijn toen Helsen er toch opeens een andere draai aan gaf.

Wim Helsen - Er wordt naar u geluisterd (2)

90 minuten lang ligt er wit doek in de achtergrond dat zich langzaam opblaast. Eerlijk? Het was al half opgeblazen vooraleer ik door had dat er in de achtergrond ook iets te beleven viel. Als je focust op Helsen zelf en zijn verhaal, let je totaal niet op de achtergrond. En uiteindelijk is de opgeblazen bal maar één zinnetje in de show waard. Een beetje zonde, want ik had er net iets meer van verwacht.

Maar als we die lange spraakverwarringen en het schamele gebruik van de witte bal buiten beschouwing laten (het zijn slechts kleine spatjes op een voor de rest smetteloos blazoen), is ‘Er wordt naar u geluisterd’ wel weer een steengoede show. Helsen slaagt er in een verhaal vanuit een uniek standpunt te vertellen. Een maf, absurd en misschien wel vergezocht verhaal wat je nooit zelf zou overkomen. Maar net dat maakt het zo geniaal. Uniek. Weinig anderen die dat in België kunnen.

Wim, ik kijk nu al uit naar je nieuwe show!

Ging jij al eens kijken naar Wim Helsen? Wat vond je van zijn show(s)?

De Boekenbeursbuit 2017!

Op donderdag 9 november mocht ik EINDELIJK naar de Boekenbeurs. Hoogdag, maar echt eh! Voor mij is de Boekenbeurs hét perfecte dagje uit. En elk jaar keer ik naar huis met menig boekenzak vol boeken. Dit jaar was het budget iets beperkter maar ik kon toch maar weer mooi een dag m’n hartje ophalen.

Wat ik kocht? #boekenbeursbuit

In detail bekeken:

Ik had een thema voor mijn aankopen: ontdekkingen. Geen vaste auteurs voor mij deze keer, wel een paar boeken waar ik al veel over gehoord had en waarmee ik hoopte een leuke ontdekking te doen

  • Griet Op de Beeck – Het beste wat we hebben: Griet Op de Beeck is zo een van de auteurs die al lang op mijn verlanglijstje stond. En bij de onafhankelijke boekhandels botste ik op haar boek. Ik kon het niet laten liggen.
  • Denksport – Tectonic: Na de sudoku’s ben ik aan een nieuwe verslaving bezig: tectonic. Breinbrekers waar ik me graag een paar uur in verlies.

De wishlist was dit jaar opvallend korter dan andere jaren. En een paar dingen heb ik ook gewoon bewust laten liggen omdat ik twijfelde aan de inhoudelijke kwaliteit of omdat ik ze gewoon eens in de bib wil gaan halen. Maar ik popel van ongeduld om aan bovenstaande stapel te beginnen.

Ging jij dit jaar naar de Boekenbeurs? Welke boeken kocht jij?

Concert: Oscar and the Wolf

In september vorig jaar kocht ik tickets voor Oscar and the Wolf in het Sportpaleis. Aanvankelijk voor het concert eind april maar dat werd helaas uitgesteld. Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zover. Toch een van die concerten waar ik al lang naar uitkeek.

In het voorprogramma L’impératrice. Een voor mij nobele onbekende Franse band. Wat loungie-dance muziekjes. Maar toch nog in een iets ander genre dan Oscar and the Wolf. Een aangename opwarmer maar geen echte uitschieter.

Oscar and the Wolf

Het was voor mij de tweede keer dat ik Oscar and the Wolf aan het werk zag na Werchter 2015. Zoals verwacht was het er van de eerste noot boenk op. Twee uur lang kon ik helemaal opgaan in de muziek. Ze regen de hits en fonkelnieuwe songs naadloos aan elkaar. Er werd menig heup gewiegd en teksten feilloos meegezongen. Twee uur lang in een soort van trance (lichtelijk overdreven maar kom) meesurfen op de klanken van Oscar and the Wolf.

Hoewel het podium een redelijk eenvoudige set-up had, voegde de schitterende lichtshow toch heel wat toe aan het concert. En dan heb ik de slingers en de confetti nog niet genoemd ;). Ik waande me even op een groot dancefestival.

img_3460

De kostuums van Max Colombie zijn altijd een issue. Hij kiest nu eenmaal nooit de meest gangbare kostuums. Zijn outfits zijn altijd net iets theatraler en opvallender. Bij de start van het optreden droeg hij zo een zwart, glitterend, wijd kostuum. Sober in vergelijking met andere kostuums, al had ik mijn twijfels bij de zilveren ‘blinddoek’ rond de ogen. Na de kostuumwissel combineerde hij een fluffy, nep-pels, lichtblauwe vest met een witte blouse en rode broek. Een vreemd combo die pas klopte toen hij de fluffy vest uittrok. Het blijft toch iets speciaals die kostuums van Max Colombie.

Ik vond het echt een geslaagde show. Enkel dat piano-intermezzo bij de kostuumwissel kon me iets minder bekoren. Het haalde het tempo wat uit de show en bracht niks bij aan het geheel. Maar behalve dat, was het een topshow en ik keerde volop nagenietend terug naar huis!

Zag jij Oscar and the Wolf al aan het werk? Heb jij ze ook in het Sportpaleis gezien? Wat vond je er van?

Katrien gaat naar de Boekenbeurs!

Het is eindelijk weer die tijd van het jaar. Boekenbeurs! Antwerp Expo wordt weer een aantal dagen omgetoverd naar een boekenparadijs. Ook dit jaar ga ik er weer mijn hartje ophalen. 9 november staat al weken met rood omcirkeld in mijn agenda (figuurlijk, ik heb een digitale agenda).


De Boekenbeurs gooide dit jaar wat roet in mijn planningseten. Door tussendoor de deuren even te sluiten, sluiten ze net de deuren op die dagen dat ik het liefst naar de Boekenbeurs ga. Spijtig, maar na wat puzzelen koos ik dan toch voor 9 november. Hopelijk toch een van de kalmere dagen om zo in alle rust van de Boekenbeurs te kunnen genieten. Om op mijn gemakje langs mijn favoriete uitgevers gaan, tijd om hun aanbod goed te bekijken én een hoop favorieten mee naar huis te kunnen nemen.

Ik popel nu al van ongeduld. Ik heb de afgelopen dagen al een paar favorieten genoteerd om zeker eens te bekijken. Maar nog meer dan favoriete boeken heb ik favoriete uitgevers. Plaatsen waar ik sowieso langsga. Ik overloop graag even mijn favorieten:

  • Pelckmans: Elk jaar een grote, mooie stand. En vooral: ze hebben een mooie collectie Marc de Bel-boeken. Ik ontdek er elk jaar nog wel een boek dat ik nog niet heb. Kleine geluksmomentjes die mijn dag goedmaken. En stiekem wil ook Oscar Cook graag eens ontdekken.
  • Lannoo: En dan vooral Lannoo Campus. De betere communicatie-uitgeverij. Goeie vakliteratuur vind ik altijd daar. Ideaal om ontdekkingen ter plaatse te doen.
  • Borgerhoff & Lamberigts: Ik noem ze soms de BV-uitgeverij maar bv. op sportvlak brengen ze regelmatig mooie en goeie boeken uit. Vorig jaar ontdekte ik er nog het boek van Yanina Wickmayer. Ik loop er dus graag eens langs om te zien wat ze aanbieden.
  • Kannibaal: Dé beste uitgeverij van sportboeken en meer bepaald koersboeken. Grote fan van hun topkwaliteit.
  • WPG Uitgevers: De grote kleppers zitten bij WPG. Misschien koop ik toch nog maar eens de nieuwe Aspe. Ik laat me graag verrassen door andere toppers.

Ik trek zelden met een kant-en-klaar boekenlijst naar de Boekenbeurs. Ik leg wel een budget vast waar ik me aan hou. Het zal dus volgende week niet anders zijn.

Ging jij al eens naar de Boekenbeurs? Hoe pak jij je bezoek aan?

Er op uit: de Efteling!

Ik ben alles behalve een pretparkmens. Het vrije val stuk in zowat elke attractie vind ik de hel. En zo blijft er al snel niet meer veel over waar ik dan wel nog in kan. Een pretpark dat verder gaat dan attractie is dan ook meer mijn ding. Vorige week donderdag zakten we af naar de Efteling. Voor mij de allereerste keer.

Een rit van 2u naar Kaatsheuvel bracht ons in de Efteling. De tickets hadden we op voorhand al gekocht maar van aanschuiven aan de ingang was niet echt sprake. Alles ging bijzonder vlot en voor we het wisten stonden we in de Efteling. Ik was best wel wat onder de indruk want alles is er bijzonder knap ingekleed. Geen ruwe afwerking maar echt verfijnd. Het zit em in de details.

De allernieuwste attractie bleek heel wat volk te trekken. En na een uurtje aanschuiven konden we dan toch naar binnen. Symbolica is een kasteel waar je op een soort mini-hovercraft doorzweeft. Vooraan is een interactief dashboard waar kinderen bepaalde dingen kunnen aanduiden om meer te weten. Je schuift bijzonder vlot door de verschillende kamers. Het is erg flitsend en duidelijk aangepast aan de tijd van vandaag. De oudere rustige attracties verdwijnen in het niets bij het zien van Symbolica. De Efteling weet het ‘zitten, rondrijden en kijken’ naar een hoger niveau te tillen met Symbolica. De decors zijn met veel verfijning afgewerkt en lijken veel minder artificieel dan de oude attracties.

Daarna gingen we naar het sprookjesbos. Je wandelt er letterlijk tussen de sprookjes door. Mijn favorieten waren met voorsprong toch Langnek en de Sprookjesboom. Vooral door de laatste was ik mateloos gefascineerd. De boom heeft echte gelaatstrekken. Ondanks zijn leeftijd is hij toch nog bijzonder up-to-date.

Het lijkt niet zo, maar de Efteling is bijzonder groot als je alles op een rustig tempo wil bekijken. Het was al voorbij half twee toen we uit het Sprookjesbos kwamen. Hoog tijd om te eten en in de namiddag het gezelschap toch iets ruwere attractie te laten doen ;). Ik paste vriendelijk voor Joris en de Draak of de bobsleebaan. De watershow vlak voor sluitingstijd bleek meer mijn ding ;). Ik was aangenaam verrast door de Efteling! Zeker voor herhaling vatbaar.

Was jij al eens in de Efteling? Wat vond jij het leukst?

Het nieuwe culturele seizoen 2017-2018

Elk jaar kijk ik vol spanning uit naar de nieuwe boekjes van de culturele centra. In het bijzonder die van De Bogaard Sint-Truiden en cultuurcentrum Hasselt. Ik ben er intussen al een paar jaar vaste klant. Door de twee te combineren kan ik meestal wel een leuk cultureel programma samenstellen.

En binnenkort is het EINDELIJK weer zover. Dan vallen er twee versgedrukte boekjes in de brievenbus. Zo van die boekjes die nog heerlijk ruiken naar drukinkt en ‘boek’. Zalig vind ik dat. Nauwgezet doorblader ik dan beide boekjes op zoek naar dé optredens voor het komende jaar. De afgelopen jaren verschoof mijn interesse van stand-up-comedy naar muziek en concerten. Ik heb het wel even gehad met comedians van dertien in een dozijn. Voor Wim Helsen maak ik graag een uitzondering.

Van zodra de boekjes op de salontafel liggen ga ik aan de slag met post-its. Elk optreden dat me interesseert duid ik aan met een briefje. Nadien maak ik dan een best-of met de dingen die ik écht wil zien en check ik even met mijn agenda of ik nog niks gepland heb voor die dag (niet onbelangrijk).

Eens de selectie gemaakt, wil ik er als de kippen bijzijn om tickets te bestellen. Goeie optreden zijn vaak als de bliksem uitverkocht. Ik ben gelukkig nog maar zelden met lege handen thuisgekomen omdat ik op vinkenslag zit. Het levert me ook elke keer weer mooie plekjes op in de zaal (win!)!

Ik ben benieuwd wat het nieuwe culturele seizoen zal brengen. Ik volg de nieuwste shows niet echt. Cultuurcentrum Hasselt lichtte al een tipje van de sluier op. Op mijn shortlist met stip Wim Helsen, Pieter Embrechts en misschien ook wel Warhaus. Een paar leuke, vernieuwende muzikale optredens zouden ook welkom zijn. Ik pik graag eens iets minder bekend mee. Hopelijk wordt het programma van De Bogaard even interessant.

Ook benieuwd naar het nieuwe programma? De Bogaard Sint-Truiden komt op 23 en 24 mei met het nieuwe programma. Cultuurcentrum Hasselt op 30 mei. Nog even aftellen dus!

Er op uit: gin-tasting

Ken je het? Zo van die uitjes die nog tien keer toffer blijken te zijn dan je je had ingebeeld? Wel, de gin-tasting was zo’n uitje. Zet 14 topwijven (moeders, dochters en wat losse toppers) bij elkaar, geef ze 9 verschillende soorten gin in 1,5u tijd en je krijgt een topdag.

Place to be was de gintonicshop in de Dorpsstraat  in Hasselt. Een klein, compact winkeltje volgestouwd met flessen gin en bijpassende tonics. We moesten nog even wachten op de laatkomers maar intussen konden we boven de winkel plaatsnemen in een zaaltje. De instructies waren duidelijk: laat alle glaasjes op hun plaats staan en wacht om te proeven. Ondanks wat ongeduldigen liep dat gelukkig nog redelijk goed af.

Een dik uur lang kregen we uitleg rond het maken van gin, de destillatieprocessen en de verschillende smaken die een gin kan hebben. Tijdens de uitleg mochten we 9 gins proeven. Eerst een nipje pure gin, daarna kregen we een aangepaste tonic voor erbij. Van die 9 mochten we uiteindelijk één favoriet kiezen. Met die favoriet zou dan een volledige gin-tonic gemaakt worden met bijbehorende botanicals.

Het ging van sloe gin over compound ging naar zoete, snoepjesachtige of citrus gin, afsluiten deden we met iets stevigere, meer kruidige ginsoorten. Eentje kiezen vond ik best wel moeilijk want ik had er niet meteen een echte favoriet tussen zitten. Normaal gezien houd ik wel van de iets zoetere, meer fruitige ginsoorten. Maar die miste ik wel in de selectie. Uiteindelijk koos ik voor de laatste, Navy Strenght.

Het was een superleuke namiddag die ’s avonds bij lekker eten nog een bijzonder tof vervolg kreeg. Ik heb heel wat opgestoken over gin. Maar ik blijf voorlopig toch nog bij mijn vast merk, de Double You van Brouwerij Wilderen, graag met een Fever Tree Mediterranean tonic.

Een dikke dank u wel aan die 13 andere topwijven voor organisatie, sfeer en gezelligheid. De zondagnamiddag was zelden zo plezant!