Concert: Oscar and the Wolf

In september vorig jaar kocht ik tickets voor Oscar and the Wolf in het Sportpaleis. Aanvankelijk voor het concert eind april maar dat werd helaas uitgesteld. Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zover. Toch een van die concerten waar ik al lang naar uitkeek.

In het voorprogramma L’impératrice. Een voor mij nobele onbekende Franse band. Wat loungie-dance muziekjes. Maar toch nog in een iets ander genre dan Oscar and the Wolf. Een aangename opwarmer maar geen echte uitschieter.

Oscar and the Wolf

Het was voor mij de tweede keer dat ik Oscar and the Wolf aan het werk zag na Werchter 2015. Zoals verwacht was het er van de eerste noot boenk op. Twee uur lang kon ik helemaal opgaan in de muziek. Ze regen de hits en fonkelnieuwe songs naadloos aan elkaar. Er werd menig heup gewiegd en teksten feilloos meegezongen. Twee uur lang in een soort van trance (lichtelijk overdreven maar kom) meesurfen op de klanken van Oscar and the Wolf.

Hoewel het podium een redelijk eenvoudige set-up had, voegde de schitterende lichtshow toch heel wat toe aan het concert. En dan heb ik de slingers en de confetti nog niet genoemd ;). Ik waande me even op een groot dancefestival.

img_3460

De kostuums van Max Colombie zijn altijd een issue. Hij kiest nu eenmaal nooit de meest gangbare kostuums. Zijn outfits zijn altijd net iets theatraler en opvallender. Bij de start van het optreden droeg hij zo een zwart, glitterend, wijd kostuum. Sober in vergelijking met andere kostuums, al had ik mijn twijfels bij de zilveren ‘blinddoek’ rond de ogen. Na de kostuumwissel combineerde hij een fluffy, nep-pels, lichtblauwe vest met een witte blouse en rode broek. Een vreemd combo die pas klopte toen hij de fluffy vest uittrok. Het blijft toch iets speciaals die kostuums van Max Colombie.

Ik vond het echt een geslaagde show. Enkel dat piano-intermezzo bij de kostuumwissel kon me iets minder bekoren. Het haalde het tempo wat uit de show en bracht niks bij aan het geheel. Maar behalve dat, was het een topshow en ik keerde volop nagenietend terug naar huis!

Zag jij Oscar and the Wolf al aan het werk? Heb jij ze ook in het Sportpaleis gezien? Wat vond je er van?

Advertenties

Het nieuwe culturele seizoen 2017-2018 #2

Een paar maanden geleden kwamen de nieuwe programmaboekjes uit voor het culturele seizoen. We waren er als de kippen om wat tickets te bestellen. De buit was beperkt want voor mij viel het programma wat tegen. Gelukkig konden we daarbuiten ook nog wat andere tickets op de kop tikken. Maar wat staat er komend jaar nu op mijn programma?

Mijn programma is een verzameling van CC Sint-Truiden, CC Hasselt en andere losse concerten. Redelijk beperkt eigenlijk. Maar vooral veel muziek. Want dat is toch echt wel m’n dada. Wim Helsen is de enige uitzondering, want Helsen is toch wel echt een van m’n helden. Zelden zo goeie shows gezien.

Welke concertverslagjes mag je hier dus op de blog verwachten de komende maanden?

Naar welke concerten kijk ik nu het meest uit? Zeker en vast Ed Sheeran en Oscar and the Wolf. Maar zeker ook naar de nieuwe cabaretshow van Wim Helsen en het optreden van Bart Peeters. En stiekem toch ook wel een beetje naar Pieter Embrechts ;).

Welke concerten staan er zoal op jouw programma de komende maanden? Of wie zou je graag eens aan het werk zien?

Concert: A head full of dreams tour – Coldplay

Afgelopen woensdag trok ik voor de tweede keer in mijn leven naar een concert in het Koning Boudewijnstadion. Het vorige was dat van Beyoncé vorig jaar. Op de een of andere manier keek ik ongelooflijk hard uit naar het concert van Coldplay en had ik stiekem toch wat schrik dat het zou gaan tegenvallen. Gelukkig deed het dat niet, integendeel.

In het voorprogramma Lyves en Alunageorge. De eerste kende ik totaal niet en bleek een ietwat psychedelische band te zijn. Alunageorge kende ik van naam en van haar programma bleek ik toch zowaar 3 nummers te kennen. Een aangename meevaller en zeker een opwarmertje voor wat komen moest! Bij aankomst kreeg iedereen ook een polsband met een soort zendertje. De polsband zou in een ware lichtshow verwerkt worden later op de avond.

Rond de klok van 21u begonnen ze er eindelijk aan. Vanaf de eerste noot was het er boenk op. Nummer na nummer viel mijn mond groter open van verbazing. Hoeveel hits kan je uit een magische toverhoed blijven halen. Ik vreesde eerst dat ze hun troeven te snel op tafel gooiden met bv. Clocks al in de eerste helft te spelen. Maar het was allemaal goed overwogen, de hits bleven gewoon komen. Bij momenten ingetogen en ongelooflijk kwetsbaar, op andere momenten ronduit uitbundig en geweldig dansbaar. Het perfecte programma voor een schitterende avond.

Zicht van op de tribune

Foto geleend van BF T

Queen B bracht vorig jaar een strak afgemeten show. Op voorhand ingestudeerde bindteksten en strak getimed. Coldplay was dan toch wel van een ander kaliber. Een concert waar de muziek centraal staat maar met superleuke showelementen. Een hele hoop vuurwerk en hopen confetti zorgden voor een ongelooflijk kleurrijke avond. Maar centraal stond toch wel Coldplay zelf. Chris Martin is een vat vol energie en rent de ziel uit zijn lijf op het podium. De perfecte mix voor een schitterende muzikale avond.

Eerlijk, Coldplay was een van de beste concerten die ik de afgelopen jaren zag. Eentje in het rijtje van Adèle en Ed Sheeran. Ik was écht onder de indruk van de muziek. Chris Martin kon me gewoon inpakken door de ene hit na de andere te zingen. Ik placeerde menig danspasje en zong de longen uit m’n lijf. Nagenietend stapte ik op de metro en trein naar huis. Daagse nadien gingen de CD’s van Coldplay op repeat in iTunes. Ik verkeer de komende dagen nog even in een Coldplayroes. Je bent gewaarschuwd.

Zag jij Coldplay ook al aan het werk? Was je er vorige week ook bij? Wat vond je er van?

10 must sees op Rock Werchter 2017!

Volgende week is het weer van dat: Rock Werchter. In tegenstelling tot vorig jaar en het jaar daar voor, zal het dit jaar zonder mij zijn. Nochtans is het dit jaar een topaffiche met een paar bands die ik toch wel graag had gezien. Helaas, andere prioriteiten dit jaar, zoals verbouwen bv. Dat neemt niet weg dat ik het toch allemaal wat ga proberen te volgen. Ik geef je mijn ‘must sees’ voor Rock Werchter mee.

Rock Werchter 2017 Line Up

De grote kleppers als Radiohead, Foo Fighters, Kings of Leon … laat ik even buiten beschouwing. En ik kies resoluut voor een paar andere acts.

  • Warhola: Hij staat op donderdag in de Klub C. In tegenstelling tot wat hij bij Bazart doet, ben ik wel grote fan van Warhola en dus had ik hem graag ook eens live aan het werk gezien.
  • Mura Masa: Ook Mura Masa staat in de Klub C op donderdag. Dat moet daar een ongelooflijke topdag worden. Een band waar ik me graag door zou laten verrassen. Ik ken enkel hun radiohit(s). Maar die zijn goed genoeg om me te prikkelen.
  • Beth Ditto: Topwijf eerste klas dat de Klub C afsluit op donderdag. Een groot ‘je m’en fou’ gehalte en daardoor toch wel een ster op het podium. Ik was grote fan van The Gossip maar ben nog grotere fan van haar solowerk geworden. Een vrouw met ballen aan haar lijf.

  • Warhaus: Op vrijdag in The Barn! Een spin-off van Balthazar. Ik heb tickets om in het nieuwe culturele seizoen te gaan kijken. Ongelooflijk benieuwd of ze live even sterk voor de dag komen als Balthazar.

  • Charlotte De Witte: Vroeger op een podium als Raving George, nu gewoon onder haar eigen naam. Het moet niet altijd stevige rock zijn, er is niks mee met gewoon eens los uit de bol gaan en dansen tot je niet meer kan. En dat verwacht ik uiteraard wel van Charlotte De Witte. In de Klub C op vrijdag!
  • J. Bernardt: Op zaterdag in de Klub C. Nog zo’n Balthazar spin-off. Dezelfde redenen als hierboven dus. Zowel samen als apart maken ze gewoon steengoede muziek. Dat is weinigen gegeven.
  • Nostalgie op zaterdag met Blink 182, System of a Down en Linkin Park op de main stage. Dat moet gewoon herinnering ophalen zijn. De CD’s heb ik grijs gedraaid en ik word gelukkig als ik nu nog eens een van hun platen op de radio hoor.

  • Op zondag zou ik kiezen voor Rag ’n Bone Man. Een van die bands waar ik graag meer van wil horen dan hun radiohits.

Ga jij naar Werchter? Welke band zou je graag eens aan het werk zien?

Concert: Hooverphonic – Best of

Hooverphonic is zo één van die bands die mij langs geleden de overstap deed maken van heel poppy muziek naar ‘Studio Brussel‘-muziek. Mad About You betoverde me en zorgde ervoor dat ik The Magnificent Tree grijs heb gedraaid. Vorige week maandag stonden ze in Hasselt, ik ging graag de sfeer opsnuiven.

Ik geef het toe. Hooverphonic was me wat kwijt na het vertrek van Geike. Geike was degene die me kon betoveren met haar prachtige stem. Ze slaagde er in elk nummer net dat tikje meer te geven. Breekbaar maar toch sterk en met een bepaald gevoel wat weinigen haar na doen. Ik was dan ook echt teleurgesteld toen ze band verliet. Mijn liefde voor Hooverphonic temperde. De timide Geike werd vervangen door extraverte Noémie. Geen spek voor mijn bek.

Nu ze een tijd terug met hun nieuwe concept naar voor kwamen met wisselende stemmen, keerde de liefde toch een beetje terug. Catchy nummers die me wel konden bekoren. Geen duidelijke frontvrouw meer maar afwisseling tussen verschillende zangers en zangeressen. Het was enerzijds wat mysterieus, anderzijds wel een sterke zet. Ik was heel benieuwd hoe ze dat zouden omzetten in een theatertournee.

Hooverphonic trakteerde het publiek op een avondje ‘best of’. Ze combineerden de grote hits met een paar schitterende albumtracks. Ze keerden terug naar de gouden dagen en weefden er perfect een paar actuele nummers tussendoor. Voor 90% van de tijd puur genot en sterk gebracht. Voor 10% miste ik toch wel Geike. Sommige nummers staan of vallen immers met haar stem en dan is het bijzonder vreemd dat die plots door een mannenstem gezonden worden. Wat niet wegneemt dat ik een avond lang lustig meegekweeld heb. Het was best wel fijn om die gouwe ouwe Hooverphonicnummers eens live te kunnen horen. Ik zet de komende weken mijn oude platen nog eens op om nog wat na te genieten!

Zag jij Hooverphonic al eens aan het werk? Wat vind je van de groep?

Concert: Stan Van Samang – #stankomtnaarjetoe

Afgelopen zaterdag stond Stan Van Samang in het Ethias Theater in Hasselt. Geen must-see voor mij maar wel leuk meegenomen. We koppelden het nuttige aan het aangename en na het bestuderen van badkamers voor m’n verbouwing, nestelden we ons op het terras van 5th Avenue, vlakbij het Ethias Theater. Dubbele win.

Ik zag Stan Van Samang vorig jaar op de Ladies City Day in Sint-Truiden al eens aan het werk. Het werd toen best een gezellige avond, ik was dus wel benieuwd naar zijn ‘indoor’-concert. Ik ben geen grote kenner van z’n singles maar ik kan het wel appreciëren en de grote hits kan ik wel meekwelen. Ik liet me graag verrassen.

In z’n voorprogramma nog zo’n ijzersterke stem: Udo. Ik blijf het zonde vinden dat hij er niet in slaagt om echt met straffe singles uit te pakken die catchy genoeg zijn om het grote publiek mee te krijgen. Want amai, er zijn er weinigen die kunnen tippen aan zo’n stem. Van zacht en breekbaar naar ferme, stevige uithalen. Hij kan het allemaal. Zijn programma sprak me niet zo aan maar ik bleef wel bewonderend luisteren naar die klok van een stem. Het was zonde dat het publiek niet meer respect (en dus stilte) aan de dag kon leggen.

Na een korte pauze was het dan aan de grote ster van de avond. Als ik Stan over dat podium zie lopen, kan ik maar één ding denken: even hyperkinetisch als Bart Peeters. Zo’n vat bomvol energie, niet te geloven dat hij dan nog zo ongelooflijk goed kan blijven zingen. Veel bewondering voor wat hij doet. Hij is trouwens een van de weinige zangers die het zich kan permitteren om zowel in het Nederlands als het Engels te zingen. Hij komt in beide talen even goed uit de verf. Toch best wel straf voor iemand die toevallig begon als Steracteur Sterartiest.

Van Samang vulde de avond met een resem oude en nieuwe hits, aangevuld met wat (voor mij) minder bekend materiaal van z’n laatste album. Hij had het publiek op z’n hand en vulde zelfs zijn podium met een rits overenthousiaste dames. Hij trok meermaals de zaal in en wond z’n aanbidsters moeiteloos om z’n vinger. In bisnummers uiteraard ‘een ster’, het nummer waar velen al de hele avond op zaten te wachten. Maar het programma in zijn geheel had wel wat opfrissing of extra verrassingen kunnen gebruiken om net iets minder op dat van vorig jaar te trekken.

Kortom, een leuke, avondvullende show die nood heeft aan een grondige update om het publiek terug te verrassen. Dan kom ik graag nog eens Stan.

Zag jij Stan Van Samang al eens aan het werk? Wat vond je er van?

Zoveel nieuwe muziekjes!

Wauw, de afgelopen dagen waren toppers op muziekvlak. Zoveel bands die een nieuw nummers lanceerden. Ik kon m’n geluk niet op toen de ene na de andere verrassing opdook. Het begon allemaal bij Muse vorige week donderdag en intussen heb ik toch al drie nieuwe favoriete nummers! Ik laat jullie graag meegenieten.

1. Muse  – Dig down

Van bij de eerste noot een herkenbaar Muse-nummer. Stevig en goed, meer heb ik niet nodig. Ongelooflijk content dat Muse terug uitpakt met nieuwe muziek. Ze beloofden op Studio Brussel trouwens dat ze in de komende twee jaar weer naar België afzakken, ik hoop in elk geval dat ik er bij kan zijn.

2. Oscar and the Wolf – So Real

Oh wat heb ik hier lang op gewacht. Ze stelden me een beetje teleur door hun concert in Antwerpen uit te stellen naar het najaar. Maar als ze ons dan al trakteren op nieuw werk, is het hen allemaal vergeten. Een van de optredens waar ik ooit het hardst in opging. Max, hetzelfde in oktober aub!

3. Absynthe Minded – The Execution

Ik had geen idee dat de band terug samen was en nieuwe nummers maakte. En plots was ie daar dan, een spiksplinternieuwe single. Voor mij misschien nog wel de grootste verrassing van de afgelopen week. Maar ik ben echt blij dat ze terug muziek maken. Absynthe Minder is toch nog steeds een van de betere Belgische bands.

Daarnaast kwamen ook Triggerfinger en Channel Zero met nieuw werk op de proppen. Iets te ruig voor mij. Maar het gaat goed met de Belgische muziekscene.

Welke single laat jou niet los de afgelopen maand?