Start 2 Run #10, blijven volhouden!

Soms wou ik dat ik een topatleet was. Dan kon ik ff 5 km uit mijn mouw schudden alsof het niks was. Helaas, ben ik dat niet en is lopen dus nog steeds afzien en hard werken. En zeker nu de werkdagen ook weer wat drukker worden, blijft lopen een opgave. Ik neem je even mee door de afge-LOPEN twee weken (heb je ‘em, flauw mopje ;)).

Het weer weet niet echt wat het wil de afgelopen weken. Eerst quasi tropische temperaturen en nu regen met hopen. Niet goed voor mijn loopplanning in elk geval. Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat ik beter niet kan lopen boven de 20 graden. Ik zweet dan keihard, verlies veel zout om dan uiteindelijk zwarte plekken te zien in het ergste geval.

Ochtendloopjes blijven dus absoluut m’n ding. Maar echt aanmoedigend is het ook niet als je op zaterdagochtend wakker wordt en het regent redelijk hard. Maar goed, kiezen voor de korte pijn, wachten op een iets droger momentje en gewoon vertrekken. Dat blijkt nog altijd de beste oplossing.

Start 2 Run - vrije training

Als het niet bolt, dring je beter niet aan.

De afgelopen twee weken kon ik enkel in het weekend lopen. De NMBS werkte door de week niet echt mee om mij op tijd thuis af te leveren om nog te kunnen gaan lopen. Met als gevolg: enkel lopen op zaterdag en zondag. Niet goed dus. En dat heb ik afgelopen zaterdag gevoeld. De eerste 15 min gingen nog behoorlijk maar daarna slabakte het serieus. Het bolde voor geen meter meer en de hemelsluizen gingen groot open. Na 23 min Start 2 Run gaf ik de pijp aan Maarten. Daags nadien probeerde ik opnieuw met meer succes.

Ik zal helaas moeten leren leven met de regendagen. Daarom ga ik ook op zoek naar alternatieven. Vanavond start de BBB terug en wie weet kruip ik komende winter toch maar eens op de fiets. Dan kan ik in het weekend gewoon mijn looptochtjes van 30 min blijven doen om volgend voorjaar de lat misschien toch iets hoger te kunnen leggen.

Hoe zit het met jouw sportieve prestaties?

Advertenties

Start 2 Run #9, laatste les!

Wauw, wauw, wauw! Een licht euforisch gevoel maakt zich van mij meester nu ik de hele reeks Start 2 Run uitgelopen heb. Die laatste les was wel een opgave en kostte veel moeite. Maar vanaf nu loop ik steeds tochtjes van 30-35min. En trots dat ik ben, op mezelf uiteraard ;). Mag het ff? ūüėČ

Eigenlijk liep ik vorige week zondag al die laatste les van Start 2 Run. Maar na 16 minuten had ik zo een ontzettend zwaar gevoel in de benen, dat ik uit veiligheidsoverweging gestopt ben. Mijn knie√ęn en bovenbenen stonden op ontploffen. Les 29 daags voordien zat toch meer in de kleren dan ik gedacht had. Op woensdag dan nog maar eens opnieuw proberen. En op zaterdag nog meer eens wegens poging mislukt. Met meer geluk op zaterdag dus! Een kunstje dat ik op zondag graag nog eens herhaalde.

Voortaan loop ik dus blokjes van 30-35min en als ik nog wat overschot heb gewoon die 5km. Dat wil ik nu gewoon even volhouden. Die 5km wat steviger uitbouwen zodat ik wat meer op m’n gemak kan lopen en de looptochtjes misschien net iets minder een strijd worden :). Daarna zie ik wel. Misschien hou ik de volgende ambities gewoon tot volgend jaar. Die 5km blijft mijn eerste en voornaamste doel en dat is er nu zo ongeveer.

Ik ben best wel trots op mezelf. Ik had niet gedacht dat ik het nog eens ging kunnen uitlopen. Maar blijkbaar kan ik meer dan ik zelf dacht en dat geeft wel een motivatieboost. Een beloning voor het weken afzien. Al ben ik blij dat ik toch regelmatig een week opnieuw gelopen heb, het geeft me toch een iets stevigere basis heb ik de indruk.

Heb jij tips hoe ik de komende weken mijn blokjes van 5km/30min toch boeiend genoeg kan houden?

Start 2 Run #8, de magische grens van de 5km!

Wauw, ik ben stilaan aan de allerlaatste lessen van Start 2 Run toe. Ik heb mezelf verbaasd de afgelopen weken. Eigenlijk nooit gedacht dat ik heel de reeks nog eens zou uitlopen. Maar kom, ik ben het aan ’t doen. En het voelt bijzonder goed, ik loop al meer dan 5km en ik heb nog een paar lessen te gaan. Kom op!

Ik ben echt aan de allerlaatste week van Start 2 Run toe. Dé grote test! De afgelopen weken waren stevig met blokjes van 10, 11 en op het einde 13 minuten. Het was doorbijten bij momenten maar ook inzien dat ik het best wel kon. De beloning kwam er ook wel.

Bestand_000-2

Want sinds les 25 loop ik meer dan 5km en daar verbaas ik mezelf toch wat. Ik kan me niet herinneren dat ik de vorige keren al aan 5km zat bij de laatste lessen. Dus pluim voor mij dat dat deze keer wel lukt. Het motiveert ook wel om dat de komende week nog ff vol te houden. Al hoop ik stiekem daarna het tempo nog wat op te drijven om toch die 5km rond de 30min te kunnen lopen.

Dat de knie afgelopen weekend opspeelde is wel minder nieuws. Zelfs niet eens een idee van waar het komt want het is op een hele andere plaats dan de standaard pijntjes die al eens opduiken. Maar goed ik laste een extra dag rust in en herneem morgen opnieuw met les 28.  Deel 1 van de grote test met 2 x 15 min en dan nog een uitloopje van 5 min. Ik ben echt heel benieuwd wat komende week brengt. Ik probeer er in elk geval nog een serieuze lap op te geven!

Heb jij jezelf al eens verbaasd met sporten?

Gelezen: De weg naar de wielerdroom – Tim Wellens, Paul Van Den Bosch en Wim Van Hoolst

Toen er eind maart een boek over Tim Wellens uitkwam, moest ik dat toch gewoon even bij Bol.com bestellen. Ik was echt wel benieuwd naar het boek. Want een jongeling met een eigen boek, dat is toch altijd even bang afwachten. Net als wat ik van de trainingsleer zou opsteken, want dat was voor mij toch wel bijkomstig om het boek te kopen.

Tim Wellens, Paul Van Den Bosch en Wim Van Hoolst - De weg naar de wielerdroom

Auteur: Tim Wellens, Paul Van Den Bosch en Wim Van Hoolst
Uitgeverij: Kannibaal

Het meerendeel van het boek gaat over de carrière van Tim. Hoe hij als kleine drebber in de lokale koersen zich liet gelden, ook al was hij veruit de kleinste en de lichtste van de hoop. Dat kan je intussen niet meer zeggen, hij steekt ruim met kop en schouders boven mij uit :). Je leest er hoe hij het de jaren nadien iets lastiger kreeg, winnen werd net iets moeilijker. Maar hij bleef doorbijten en vooral genieten van zijn sport. Het bracht op want hij verdiende er een profcontract bij Lotto-Soudal mee.

Het is geweldig leuk om in een dikke 100 pagina’s de hoogtepunten uit Tim z’n nog jonge carri√®re eens op een rijtje te zien. En eigenlijk niet enkel de hoogtepunten, er passeren ook een aantal minder leuke momenten uit z’n carri√®re. En die hebben hem gemaakt tot de renner die hij nu is. Niet opgeven, rustig verder bouwen en je vooral niet laten ontmoedigen. Dat is de weg die Tim gekozen heeft. En dat is absoluut bewonderenswaardig.

Het tweede deel van het boek gaat specifiek over training. Ik had wat tijd nodig om er in te komen. Het stuk over aeroob en anaeroob heb ik toch twee keer moeten lezen om het helemaal te snappen. Maar intussen heb ik de kern meegekregen en kon ik er verder mee aan de slag. De trainingsschema’s zijn uiteraard specifiek voor het wielrennen gemaakt. Zo staat er voor elke leeftijdscategorie in het wielrennen een aangepast stukje in. Maar toch kon ik er een aantal principes uithalen om te gebruiken tijdens het lopen.

Samengevat, dit boek is een aanrader voor elke wielerfan, wielertoerist of jongeling die een wielercarrière ambieert. De korte biografie over Tim is leuk geschreven, het tweede deel bevat heel wat handige tips voor elke sportieveling om toe te passen.

Je kan het boek bestellen bij Bol.com. Voor de hardcover betaal je 22,50 euro.

My running essentials

Inspiratie voor deze blogpost haalde ik bij Josefien van Josie’s Little Things. Aangezien ik de laatste maanden toch stevig aan het lopen ben, vond ik het tijd om een paar essentials op een rijtje te zetten. Ik geef je graag een overzichtje van de dingen waar ik nogal aan gehecht ben als ik ga lopen.

Bestand_003

Looptruitjes
Hier kies ik resoluut voor goedkope oplossingen. Ik loop veel met gewone katoenen T-shirts of topjes. Die absorberen het zweet en die voelen voor mij nu eenmaal prettiger aan. Na √©√©n loopbeurt gaan ze gewoon de was in. Ik heb geluk dat ik niet echt een ‘stinkende’ zweter ben waardoor de geur niet echt in mijn katoenen looptruitjes kruipt. Ik heb ook een paar T-shirts uit de Decathlon in loopstof. Om de een of andere reden ben ik daar minder fan van. Die stinken echt wel veel sneller ook.

Bestand_005

Loopbroeken
Ik meng de merkkledij met goedkopere alternatieven. En dat werkt perfect voor mij. Ik ben enorm gehecht aan de loopbroeken van Nike. Die zitten als gegoten, behouden hun vorm en zijn warm als het koud is en omgekeerd. Ik heb drie broeken van Nike. Een korte, een middelmaatje en een lange. Vooral de lange is mijn absolute favoriet op koudere dagen. Op de kuiten zit er een dunner stofje in dat nog voldoende (frisse) lucht binnenlaat. Op warmere dagen combineer ik twee broekjes van de Decathlon omdat ik me daar iets beter invoel dat de korte broek van Nike.

Loopschoenen en -sokken
De loopschoenen waren een investering als beloning voor Dwars door Hasselt in 2012. Ze gaan dus al een tijdje mee. Maar aangezien ik geen doorwinterde loper ben, zijn ze nog in perfecte staat. Ik kocht ze toen in het Runningcenter in Leuven omdat ik aan Dwars door Hasselt ook wat blessures overhield. Het was hoog tijd om te investeren in degelijke schoenen. Mijn schoenen zijn licht verhard aan de binnenkanten omdat m’n rechterenkel naar binnen knikt bij het neerkomen. Dat verklaarde ook ineens de blessures aan de rechterknie. Brooks 11 voor de kenners. De zwarte, naadloze loopkousen kocht ik ook daar. Ik heb ook nog een paar knalroze koerskousen van Sidi die ik gebruik om te lopen. Vederlicht zijn ze en superleuk om mee te lopen.

Regen- en winterkledij
Voor lichte regen kocht ik een licht regenvestje. Ik zocht lang achter een leuk exemplaar. In Londen botste ik uiteindelijk op dit knalroze vestje van Asics. Voor de koudere dagen blijf ik trouw aan Nike. Dit grijze truitje met lange mouwen is het beste wat ik ooit kocht. Ook al is het niet helemaal geurvrij na een wasbeurt (daar kunnen sportmerken echt nog wel werk van maken), ik draag het steeds opnieuw want zweten doe je toch gewoon opnieuw na een nieuw looptochtje.

Accessoires
Sinds 2012 loop ik met een kniebandje. Scheenbeenvliesontsteking, patellapeesontsteking … Been there, done that. Maar gelukkig blijft het weg sinds ik goed zorg draag voor mijn knie√ęn (rust en ijs leggen indien nodig) en ik met zo’n kniebandje loop. De GSM-band kocht ik ooit toevallig in de H&M voor 10 euro, hij gaat al een hele tijd mee en is nog in uitstekende staat. Hij is eigenlijk net iets te klein voor m’n iPhone 6s (die trouwens niet op de foto staat maar √©cht wel mijn trouwste running essential is!) maar het stoort niet echt, ik kan hem ongestoord meenemen en dat telt. Een jaar of 3 geleden kocht ik in de Decathlon een basic loopklok om te weten hoe snel ik liep en hoe ver ik liep. De klok werkt met een sensor die je aan je schoen bevestigt en geeft een goed idee van snelheid en afstand. Na 3 jaar trouwe dienst, kreeg ik een early birthdaypresent van het lief: een Garmin Vivoactive HR. Een activitytracker en loophorloge in √©√©n. Superbenieuwd naar wat het dingetje allemaal kan want ik heb em nog maar pas.

Geef jij veel geld uit aan loopessentials? Of kies je net als ik soms voor de budgetvriendelijke versie?

Start 2 Run #7, doelen stellen en twijfelen

Het gaat vooruit met die Start 2 Run. Intussen heb ik week 8 al aangevat. 11-11-8 zijn de loopminuten. Tussendoor wandel ik nog een beetje. De enige dag al iets sneller dan de andere. Het bolt de ene dag ook al iets beter dan de andere. En dat doet me toch twijfelen. Want ik zou toch graag eens een doel voor ogen hebben. Maar is dat wel iets voor mij?

In 2012 liep ik de 5km van Dwars door Hasselt. En stiekem zou ik dat nog eens opnieuw willen lopen. Maar al bij al was het niet helemaal een succeservaring toen. Ik heb tussenin moeten wandelen want ik was veel te snel gestart, ik werd onderweg door een oudere vrouw uitgemaakt omdat ik ‘niet kon volgen’ en zo’n massa-event is niet altijd echt m’n ding. Anderzijds was ik achteraf wel ongelooflijk trots dat ik het gedaan had. De voorbereiding was toen ook bijzonder kort, net 10 weken vermoed ik. Echt goed voorbereid was ik toen dus niet. Het zet me dus stevig aan het twijfelen.

Niet alleen de mindere ervaring doet me twijfelen. Dit jaar valt Dwars door Hasselt immers samen met Levensloop in Sint-Truiden. Ik liep/wandelde vorig jaar op zaterdagavond een uurtje voor Levensloop, in de gietende regen. Daarna kon ik de hele wereld aan. Wat een leuk gevoel was dat! Na dat uur mezelf belonen met een frietje en wat genieten van de sfeer daar. Het was een heerlijke avond. Maar ik heb geen zin om beide te combineren in één weekend. Dat is wat van het goede teveel.

Grote dilemma’s dus. En dat terwijl ik niet eens weet of ik tegen dan wel vlot 5km zou kunnen lopen. Misschien moet ik de boel gewoon de boel laten en zien waar ik uitkom tegen oktober. In het Levensloopteam zoeken ze toch vaak nog last-minute mensen om de gaten te dichten en wie weet kan ik een week voor Dwars door Hasselt toch nog inschrijven. Dan hoef ik daar m’n hoofd al niet over te breken en kan ik gewoon zien wat het brengt.

En jij? Stel jij doelen voor jezelf als je gaat sporten? Of is het puur recreatief, om te kunnen sporten?

Gelezen: Op eigen benen – Yanina Wickmayer

Nog een van die Boekenbeursboeken die veel te lang blijven liggen zijn. Dus was het hoog tijd om de koe bij de horens te vatten. Yanina Wickmayer bleek een boek te zijn dat mijn verwachtingen makkelijk overtrof.

Yanina Wickmayer - Op eigen benen

Auteur: Yanina Wickmayer en Inge Van Meensel
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Ik ben niet echt een grote tennisfan. De hoogdagen van Kim en Justine heb ik van kortbij gevolgd maar daarna nam het fanatisme wat af zoals bij zoveel Belgen. Toch konden de Belgische tennissers mij en toe nog wat triggeren met hun sterke prestaties. Ik pikte hier en daar nog wat matchen mee en was blij met elke Belgische zege. Om maar te zeggen dat ik veel sympathie heb voor Yanina maar zeker geen grote fan ben.

En daar wist het boek me wel in te verrassen. Het is geen standaard biografie. Wickmayer heeft dan ook al wel stevige watertjes doorstomen om te geraken waar ze nu staat. Op jonge leeftijd je moeder verliezen draag je de rest van je leven mee. Uit Belgi√ę wegtrekken om te tennissen, toch terugkomen, door de Vlaamse tennisbond weer de laan uitgestuurd worden en je toch een weg naar de top knokken. Je moet het toch maar doen.

Op eigen benen vertelt hoe Yanina zich doorheen de jaren loswrikt van het juk van haar vader. Hoe ze stilaan haar eigen weg kiest en niet langer haar papa haar leven laat bepalen. Een parcours met vallen en opstaan. Met pijnlijke stiltes tussen haar en haar vader. Maar even goed het vinden van de liefde bij Jerome. Het combineert laagtepunten en hoogtepunten.

Het boek is enorm vlot geschreven en is opgedeeld in veel kortere stukjes waardoor het lezen snel vooruit gaat. Bij momenten is het best wel aangrijpend en moest ik toch even slikken bij de zoveelste tegenslag. Het is een sterk boek op Yanina toch ook eens van een andere kant te leren kennen. Ik was aangenaam verrast en had vooraf de lat toch heel wat lager gelegd. Ten onrechte, want is echt wel sterk geschreven.

Je vindt het boek ook bij Bol.com. Voor de paperback betaal je 22,95 euro.