Gelezen: De Val – Matthias M. R. Declercq

‘Dat boek moet je lezen.’ Ik heb het meermaals moeten horen toen ik De Val kocht. Daar moesten ze me nu echt niet meer van overtuigen, zo ver was ik al wel. Tijd vinden om het boek te lezen was een andere zaak. Maar het was absoluut de moeite. Zelden een boek van dat kaliber gelezen.

Matthias MR Declercq - De Val

Auteur: Matthias M.R. Declercq
Uitgeverij: Manteau

De Val vertelt het verhaal van het Scheldepeloton. Een peloton met Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Kurt Hovelynck en Bert De Backer. In de zijlijn komen ook Frederiek Nolf, Isaac Galvez, Frank Vandenbroucke en Kristof Goddaert aan bod. Een namenlijstje dat wellicht al doet vermoeden waar het verhaal naartoe gaat. De Val is vrij poëtisch geschreven, zeker in het begin. Maar het is een bijzonder sterk verhaal, ook al weet je perfect wat er zal gebeuren.

Het verhaal is bij momenten heel aangrijpend. De beschrijving van de aanrijding tussen Isaac Galvez en Dimitri De Fauw heeft me me even doen slikken. Ik beleefde even alles opnieuw. Die bewuste avond in het Gentse Kuipke staat ook bij mij voor eeuwig gegrift in mijn geheugen. Maar daarnaast is het ook een mooi verhaal. Een verhaal van vriendschap, ook wel van vrienden die komen en gaan en tijden die veranderen door kansen die je krijgt. Een verhaal van vallen en weer opstaan, van karakter en doorzettingsvermogen. Een verhaal van jeugdig enthousiasme dat heel wat tegenslagen te verwerken krijgt.

Zelden heeft een boek waarvan je weet hoe het afloopt, mij zo geboeid. Ik werd meegesleept en ontdekte zelfs verhalen die ik niet kende of al lang vergeten was. Een must-read voor elke wielerliefhebber. De eenvoud en tegelijkertijd diepgang van de cover laten perfect zien hoe het verhaal in elkaar zit. Donker, mistig maar tegelijk toch ruimte voor een stukje blauwe lucht. De eenzame fietser in al zijn facetten. En toch geruggensteund door een peloton. De Val is een verhaal van de strafste soort dat helaas volledig gebaseerd is op waargebeurde feiten. Gelukkig op een zeer respectvolle manier gebracht.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de hardcover betaal je 22,5 euro.

Start 2 Run #2, een mentale strijd

Wauw, hoeveel deugd kan de zon doen voor mijn loopmotivatie. Dat kon je vorige week ook al lezen. Eén zonnestraal en ik trek met dubbel zoveel plezier mijn loopschoenen aan. Mijn Start 2 Run vaart er wel bij! Ik loop intussen lustig verder. Op het programma deze week les 8-9-10.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat mijn favoriete loopmoment van de dag is. De ochtend scoort hoog. De vroege ochtend zelfs nog net iets beter. Vorige week maandag trok ik om 7u ’s morgens mijn loopschoenen aan voor een tochtje. En deugd dat dat deed! Dat ik terwijl ook keihard afzag, verzwijg ik even. Daags nadien koos ik voor een looptochtje na het werk. Niet de beste zet aangezien de temperatuur toch nog rond de 25 graden schommelde, maar het paste nu eenmaal beter in mijn weekplanning. En al bij al ging het nog niet zo heel slecht.

Op het programma vorige week voor het eerst blokjes van 4 minuten. In mijn hoofd een eeuwigheid. En dat zorgt er misschien mee voor dat ik zo afzie. Zuchten en blazen, meer een mentale strijd dan een fysieke denk ik soms. Behalve als het bergaf is, want dan is alles een fluitje van een cent. De 4 minuten gingen trouwens beter dan het blokje van 3 dat er na kwam. Dat mijn huidig loopparcours ook geen meter vlak is, zal er ook wel voor iets tussen zitten. Maar goed, ik heb er mij bij neergelegd dat lopen bij mij wellicht nooit vanzelf zal gaan. Spijtig dat fietsen zoveel tijd vraagt als je het goed wil doen.

De komende week ga ik enkel nog voor blokjes van 3 en 4 minuten. De blokjes van 1 en 2 zijn verleden tijd (helaas). Ik hoop op een stiekem zonnestraaltje hier en daar en niet teveel regen want dat zou mijn planning echt wel in de war sturen. Mijn parcours moet ik ook dringend eens uitbreiden, de 3,5 km loop ik intussen toch al vol.

Vind jij lopen ook meer een mentale strijd dan een fysieke? Hoe los jij dat op?

Start 2 Run, let’s do this again

Eindelijk. Eindelijk heb ik mijn moed weer bijeen geraapt. Ik ben weer begonnen met Start 2 Run. Intussen heb ik les 4 al achter de rug. Dat zijn blokjes van 1, 2 en 3 minuten. En het was echt wel afzien, blijkbaar was het lang geleden.

Ik heb duidelijk veel te lang op m’n luie krent gezeten. Die eerste twee lessen waren the hell. Nochtans vielen de statistieken na de lessen best nog wel mee maar ik heb gewoon keihard afgezien. Het was doorbijten terwijl een half jaar geleden die eerste lessen een lachtertje waren. Maar goed, achteraf ben ik wel dolgelukkig dat ik herbegonnen ben. Het doet me duidelijk deugd.

Stiekem zoek ik nog een doel voor m’n looptochtjes. Een kleine uitdaging om naar toe te werken. Op Facebook zag ik Dwars door Hasselt passeren. Het zou niet slecht zijn aangezien dat ook het doel was van het begin van mijn ‘loopcarrière’. Ik twijfel nog wat. Geen idee of ik deze keer eindelijk nog eens de 5km kan uitlopen.

Eerste doel is vooral eens blijven volhouden en alles van Start 2 Run eens uitlopen. Daarna zal ik wel zien. Klaar voor les 5 in elk geval. Laat de zon maar schijnen, dat zorgt nog voor wat extra motivatie.

En hoe zit dat bij jullie? Kunnen jullie zulke dingen goed volhouden? Wat zijn de geheimen om regendagen of gebrek aan motivatie te overwinnen?

Goeie voornemens #4 – BBB

Still going strong. Ik hou lustig vol. En ik heb best wel naar mijn zin. BBB lijkt echt nog wel iets voor mij. Volgende week de laatste les, dan een weekje rust tijdens de Krokusvakantie. Even tijd voor andere dingen.

Ondertussen heb ik weer twee lessen achter de rug. Er werd heel wat gedanst, gesquad en rond gehost tijdens de lessen. En vooral ook heel wat afgelachen. Het helpt echt om met een kliek van bijna 10 aan die lessen mee te doen. Het motiveert en het helpt relativeren. Dus voldoende eer voor die enthousiastelingen die mij vergezellen elke maandagavond. We doen het toch maar mooi!

De oefeningen neem ik mee naar huis om ook daar nog twee keer per week te doen. Het kost me 10 à 15 minuten tijd maar het lijkt wel te helpen. Mijn benen lijken er alvast wel bij te varen. Laat ons dat zo houden ;).

Komende maandag vieren we carnaval op de BBB. Ik ben razendbenieuwd naar dat zootje ongeregeld. Dat moet echt kostelijk zijn om de kostuumpjes te combineren met de danspasjes. Hopelijk worden er daar toch niet teveel filmpjes of foto’s van gemaakt. What happens op de BBB, stays op de BBB.

 

Goeie voornemens #3 – BBB

Hoera, applausje voor mezelf. Ik ben toch een beetje terug aan het sporten. Ik heb intussen al 2 BBB-lessen achter de rug. Trots op mezelf dat ik eindelijk wat beweging heb. Al is het nog in beperkte mate.

De BBB-lessen bestaan uit twee delen. Het eerste half uur wordt er een dansje aangeleerd. Stap voor stap doorlopen we de verschillende dancemoves. En na een half uurtje krijg je dan een kort dansje dat verschillende keren herhaald wordt binnen hetzelfde liedje. Het stukje dans wordt afgesloten met een cooling down.

Deel twee zijn specifieke oefeningen. Denk aan squads, buikspieroefeningen, beenoefeningen etc. Het lijkt allemaal piece of cake als je elke oefening apart bekijkt. Maar als je alles achter elkaar doet, wordt het best wel inspannend en uiteindelijk echt wel afzien.

Gelukkig voor mij heb ik achteraf bijzonder weinig last van spierpijn. Enkel na m’n eerste les had ik wat nekpijn maar die kon er even goed komen door slapen op een slecht kussen. Hopelijk levert het ook allemaal op op termijn. Ik hoop er toch wel wat de vruchten van te plukken. Keep you posted.

Goeie voornemens #2 -BBB

Een van mijn goeie voornemens voor dit jaar was meer bewegen. Ik had stiekem gehoopt wat wandelingetjes in de Haspengouwse velden maar uit onverwachte hoek kwam een aanbod om BBB te gaan. Ik zei niet nee, ik hou wel van sporten die op dans gebaseerd zijn.


Vanavond staat mijn eerste les op het programma. Vorige week was de eerste les van de reeks maar toen lag ik uitgeteld met griep in de zetel. Dus ik ben best wel benieuwd wat het gaat geven. Er spoken een heleboel vragen door mijn hoofd: gaat het zwaar zijn, gaat het leuk zijn, hoe ga ik mij de dag nadien voelen enz?

Ik deed in het verleden al een paar keer Zumba maar echt zwaar afgezien heb ik daar nooit. Het was soms even doorbijten maar wel steeds een haalbare kaart. Het verven afgelopen weekend zorgt er in elk geval al voor dat mijn armspieren al goed geoefend zijn. Hopelijk kan ik morgen mijn armen nog altijd even vlot gebruiken dan na een paar dagen verven :).

Hebben jullie al eens BBB gedaan? Of andere groepslessen? Hoe beviel het jullie?

Weg koers, weg traditie

Vorige week botste ik op wiellimb.be toevallig op een artikeltje dat m’n hart raakte.’Hoe degouteer je inrichters’ kopte wiellimb.be. Daaronder een artikel waarin stond dat mijn allerliefste thuiskoers weer zal moeten knippen en schuiven in haar programma. Ik ben er toch even voor moeten gaan zitten.

Aalst-bij-Sint-Truiden is een dorpje met een wielertraditie. Net zoals veel van de omliggende dorpen. Ik heb nooit anders geweten dan dat er in ons dorp wielerwedstrijden werden georganiseerd. Het hele dorp stond dan in rep en roer. Het dorpsplein werd een openluchtkleedkamer. In het begin nog met auto’s en tentjes, de afgelopen jaren met campers, camions en busjes (de vooruitgang, weet je wel). Het dorp leefde en ik genoot van het mierennest rond de kerktoren.

Als ik naar het verleden kijk, herinner ik me vooral Trofee van Haspengouw. Drie koersen op één dag. Drie verschillende categorieën streden voor de overwinning. Wielerhoogdag. Maar al snel kwamen daar nog twee extra kermiskoersen bij, gespreid over het jaar. En nog wat later een volledige dag voor aspiranten en later nog aangevuld met miniemenkoersen. Dat geeft 4 dagen koers op een jaar. Alles bij elkaar goed voor 12 wedstrijden.

Kleine Katrien ging vooral naar de koers om de familie te zien meewerken. Grote Katrien speelde webmaster/bloemenmeisje/inschrijfster/fotografe. Kortom, al mijn hele leven lang zijn die koersen hoogtepunten in mijn agenda. Topdagen waarvoor ik met plezier andere dingen verschoof (inclusief concerten).

Koers voor koers, breken ze die topdagen af. Eerst sneuvelden de kermiskoersen om financiële redenen, wat later de dag voor miniemen en aspiranten en onlangs ook dé Trofee van Haspengouw voor beloften en elite zc. Dit jaar nemen ze ons blijkbaar ook de Topcompetitie voor nieuwelingen af. Eén schamele koers blijft er nog over, de Beker van België voor Juniores. En die koers moet dan schuiven in de kalender.

Al jaren is het laatste weekend van maart dé afspraak in ons dorp. Niet meer in 2017 dus. Dank u wel Gent-Wevelgem. Dank u wel Flanders Classic of is het dank u wel Wielerbond Vlaanderen? In welke hoek we de schuldigen ook moeten zoeken, ze zijn in elk geval goed bezig om van Aalst stilaan een koersloos dorp te maken. En dat is doodzonde. 30 jaar koerstraditie (en wie weet wel meer) is stilaan in verval. Enkel 27 augustus staat nu nog met stip in mijn agenda aangeduid, voor één schamele koers. Een koers die wellicht bij de eerste de beste reden ook nog van de kaart zal geveegd worden.

En dat is zo zonde. Het raakt me best wel hard. Het is een stukje wielernostalgie dat stilaan helemaal verdwijnt. En ik kan er alleen maar op toekijken en niks aan doen.