Gelezen: Blogboek – Kelly Deriemaeker

Kelly blogt al jaren op haar vaste stek Tales from the Crib. Ze wist dus zeker waar ze het over had toen ze twee jaar geleden het eerste Blogboek uitbracht. Twee jaar later brengt ze een volledig herziene uitgave. Nog meer tips, nog meer tricks en aangepast aan de blogs van vandaag. Want in de digitale wereld gaat het bijzonder snel vooruit.

Kelly Deriemaecker - Blogboek

Auteur: Kelly Deriemaeker
Uitgeverij: Uitgeverij Vrijdag

Het Blogboek is een basiswerk voor iedereen die blogt of wil beginnen met bloggen. Kelly leert je de kneepjes van het vak en diept een aantal aspecten verder uit voor de ervaren blogger die meer uit z’n schrijfsels wil halen. Het is een ongelooflijk leuk boek om door te nemen. Je kiest of je het van voor naar achter lees of er gewoon wat hoofdstukjes uitpikt. De lay-out is grafisch sterk en bijzonder prettig om te lezen. De kleurtjes maken het vrolijk zonder té te zijn.

5 dingen die ik uit het Blogboek geleerd heb:

  1. Nog meer nadenken over het concept als ik aan een blog begin. Schrijven uit de losse pols is leuk maar zorgen voor een aantrekkelijk concept maakt je blogpost nog behapbaarder en dus interessanter.
  2. Dat ik toch maar eens een manifesto moet maken. Een soort van basistekst waar je blog voor staat. Misschien wat laat na 1,5 jaar Perfect Imperfect maar beter laat dan nooit zeker?
  3. Dat je uit TED-talks veel kan leren. Ik kende ze wel al maar ik kijk er eigenlijk nauwelijks naar. Hoog tijd om daar verandering in te brengen!
  4. Dat een mediakit maken misschien toch niet zo’n slecht idee is als je je blog op de kaart wil zetten en hier en daar wat samenwerkingen aangaat.
  5. Dat authenticiteit doorheen de jaren belangrijker wordt. De tijd van elke dag gratis producten aan te prijzen op je blog is stilaan door. Ik hou helemaal niet van blogs waar je dagelijks of wekelijks gratis producten kan bewonderen en ik zou het niet leuk vinden om te veel te moeten bloggen over bepaalde dingen. Ik ben tevreden met de (beperkte, selectieve) aanbiedingen waar ik nu op inga.

Heb jij het Blogboek ook gelezen? Wat neem jij er uit mee?

Leeslijst #14

De reviews van Leeslijst #13 zijn nog niet allemaal gepasseerd. Maar het lezen ging zo vlot vooruit dat ik toch al gewoon een nieuwe Leeslijst ga maken. Gezien de snelle vooruitgang van de vorige, kies ik toch voor zes boeken deze keer. Met het zicht op m’n verlof mag dat geen onmogelijke opgave zijn.

Leeslijst 14 (1)

Boeken

  • Fien De Meulder – Een redelijk gelukkig huwelijk: Dankzij Uitgeverij Polis kreeg ik een reviewexemplaar in de bus. Een redelijk gelukkig toeval 😉 want toen ik het persbericht in m’n mailbox kreeg, had ik het sowieso al op m’n wishlist gezet. Ik ben benieuwd wat het brengt en ik weet ook niet zo goed wat ik er moet van verwachten. Ik ben in elk geval geprikkeld!
  • Lize Spit – Het smelt: Dat boek ligt hier al schandalig lang te wachten op gelezen te worden. Ik kocht het niet zo heel lang nadat het uitkwam maar ik vond de tijd nog niet om het te lezen. Opvallendere exemplaren staken er telkens een stokje voor.
  • Amélie Nothomb – Petronilla: Nog eentje die hier al maanden ligt te wachten om gelezen te worden. Misschien zelfs al jaren want ik kocht em toen hij net uit was. Dat moet ik goed maken met het literaire genie Nothomb.

Welke boeken moet ik zeker eens op mijn Leeslijst zetten? Tips zijn welkom!

Monthly blessings #2

Nina van Liquid Skies post elke maand haar Monthly Blessings. Haar maandelijkse geluksmomentjes. Het bracht me op ideeën en ik ‘pik’ graag haar rubriek om zelf mee aan de slag te gaan. Want we staan al veel te veel stil bij de negatieve dingen. Hoog tijd voor wat meer positivisme.

De geluksmomentjes in juni:

  • Ik startte de maand met een personeelsuitstap naar Bokrijk. Ik mocht hem zelf organiseren. Het werd een doldwaze dag met topcollega’s.
  • In het Pinksterweekend deden we maar even 2 BBQ’s. Op zondagavond met de vrienden, op maandagavond met de harmonie. Twee prachtige avonden waar ik oprecht gelukkig van word.
  • Sterk looptochtjes begin juni, met als toppertje Start 2 Run les 14 met meer dan 4km en gemiddeld meer dan 8km/u (lopen en wandelen samengeteld). Zo ongelooflijk trots op mezelf.
  • Op weg naar een vergadering nog eens voorbij Manneke Pis wandelen in Brussel. Hoelang was dat geleden?
  • ‘De vloer is lava’ doen op ’t werk. Dank je wel Benjamin en Veerle! Hilariteit alom. En ook andere collega’s die bijzonder vreemd kijken.
  • Oude bekenden tegenkomen op vormingsdagen en bijbabbelen. Hoe leuk is dat!
  • I love deadlines. I love the whooshing noise they make as they go by. Dat!
  • Zomers avonden met vrienden in eigen huis. En zelfgemaakte hapjes die enthousiast onthaald worden.
  • Leuke reacties van andere bloggers krijgen! Dank jullie wel!
  • Vogeltjes in onze tuin: drie mussen, een kwikstaart en een roodborstje.
  • Pakketjes krijgen met een gratis boek. Een boek dat ik dan zelf ook nog eens had willen lezen. Toeval bestaat niet. En cadeautjes zijn fijn!
  • Op bloedhete dagen onverwachts op een trein met airco kunnen stappen. Op diezelfde hete dagen de garage binnenwandelen voor een onderhoud van je auto en ontdekken dat ze binnen airco hebben.
  • Al zingend buiten stappen op een concert. Coldplay it was!
  • Met de collega’s een uur lang plaatjes aanvragen bij Studio Brussel. En een kort interviewtje krijgen bij Christophe Lambrecht.
  • Ontdekken dat Ed Sheeran terug naar België komt volgend jaar, kaarten vanaf morgen te koop! Woop woop!

En wat waren jouw geluksmomentjes in juni?

Gelezen: Like my like – Hannes Coudenys

Een van m’n missies als ik naar de Boekenbeurs ga, is vakliteratuur vinden. Boeken waar ik nog iets van kan bijleren. Ze zijn niet zo dik gezaaid eigenlijk, de boeken waar ik echt veel van opsteek. Meestal teveel basis of zo specifiek dat ik er niets aan heb. Maar Like my like is eentje van de goeie soort. Een must voor elke communicatiemedewerker.

Hannes Coudenys - Like my like

Auteur: Hannes Coudenys
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Een boek over sociale media. Een onderwerp waar de afgelopen jaren heel wat over gezegd en geschreven is. Het ene boek al beter dan het andere. Ik ben dus altijd wat sceptisch als ik aan een nieuwe reeks ‘vakliteratuur’ begin. Maar Like my like wist me heel snel te overtuigen. Het is de juiste mix van basiskennis en uitbreiding, van kort nog even samenvatten en nieuwe dingen bijleren.

Like my like overloopt heel wat sociale media en geeft je de voor- en nadelen maar vooral ook recente ontwikkelingen waardoor je mee bent. Nu is dat natuurlijk relatief voor sociale media die elke dag nieuwe features brengen en toch had ik op geen enkel moment het gevoel dat het boek al gedateerd was. Behalve alle basisinfo nog eens op een rijtje te zien, heb ik toch nog wat dingen kunnen bijleren. Tips & tricks die ik dagelijks meenemen voor m’n job of hier op m’n blog.

Kortom, Like my like is een aanrader voor elke communicatiemedewerker die sociale media nog meer wil inzetten voor z’n communicatie. Het boek is kort, bondig, to the point maar toch uitgebreid genoeg om mee te zijn in het verhaal. Alles zit in een leuke lay-out en in een wip heb je het helemaal uit en kan je aan de slag.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 22,95 euro.

Start 2 Run #5, hernemen is niet falen!

Vandaag loop ik les 17 van Start 2 Run. Oh jawel, les 17! Razend trots ben ik dat ik daar al geraakt ben. Maar het was geen vlekkeloos parcours. Want ik voelde me belange niet zeker genoeg om zomaar die blokjes van 7 minuten aan te vangen. Ik hernam daarom een volledige week om zeker stevig genoeg in mijn schoenen te staan.

Ik had het in mijn vorige loopblog al aangekondigd. Ik twijfelde of ik week 5 van Start 2 Run nog eens zou hernemen of gewoon zou doorlopen. Het warme weer maakte de keuze voor mij. Ik kon noodgedwongen een week niet lopen en dus koos ik maar voor de zeker optie: hernemen. En dat was echt wel een goeie keuze. Hoewel ik aanvankelijk toch nog wat moeilijk had en een zwakkere tijd/afstand liep dan de week voordien, herpakte ik me daarna duidelijk. En nee, het gaat helemaal niet om ‘records’ maar ik was toch best wel fier dat ik m’n ‘persoonlijk record’ (voor wat het waard is) gewoon even brak bij de volgende les.

Voor het eerst loop ik op dit moment al meer dan 4km en dus met een gemiddelde dat boven de 8km/u ligt. Ik kan eindelijk blokjes van 5 minuten lopen aan 9 à 9,5km/u en in de bergaf haal ik zelfs de 10km/u. Daar kon ik vroeger alleen maar van dromen, strompelen aan 8km/u was meer mijn ding. Dus ik kan echt wel tevreden terugblikken op het hernemen van 3 lessen.

Het gaf me ook een iets stevigere basis om week 6 aan te vatten. 4 blokjes op het programma: 5-7-7-5. Goed voor 24 minuten lopen (say what?) en 8 minuten wandelen. Het serieuzere werk dus. Een overwinning op mezelf toch wel. Bijzonder trots dat ik al zover geraakt ben, ook al heb ik al keihard afgezien. Met het verlof ik het vooruitzicht hoop ik stilaan toch het einde van de reeks te bereiken. Zo kan ik in augustus-september-oktober gewoon m’n rondjes van 5km lopen. Misschien kweek ik daar wel enthousiasme genoeg om toch die 5km van Dwars door Hasselt nog eens te lopen.

Perfect Imperfect goes social maar twijfelt

Perfect Imperfect startte 1,5 jaar geleden als een losse blog. Ik wilde terug wat gaan schrijven en mijn oude blogdraad weer oppikken. Maar intussen is dit digitale plekje toch een hele hoop meer voor mij gaan betekenen en kreeg ik dankzij m’n blog toch wat leuke kansen. Hoog tijd om Perfect Imperfect op sociale media wat meer op de kaart te zetten!

Dus startte ik een paar weken terug mijn eigen Facebookpagina op (Liken die handel! Oh ja, sluikreclame!). Ietwat onwennig want zo speciaal is die blog van mij nu toch ook weer niet, denk ik dan. Maar wel noodzakelijk omdat ik hoop om tegen september mijn eigen Facebookprofiel wat minder vol te spammen met blogposts. Niet helemaal, want mijn vrienden zijn nu eenmaal mijn trouwste lezers. En daar ben ik ze ook enorm dankbaar voor! Maar ik hoop het zo toch wat allemaal beter te scheiden omdat ik merk dat intussen toch ook een hoop andere mensen de weg naar mijn blog gevonden hebben

Ik probeer intussen van die Facebookpagina een eigen plekje te maken. Meer dan m’n blog. Uiteraard spelen m’n blogposts een belangrijke rol maar ik steek er ook wat extra elementen in om toch wat inkijk in m’n bezigheden te geven. M’n persoonlijk account kan je trouwens volgen op Twitter of Instagram en ik zit ook op Goodreads (voor de boekenfanaten). Die zijn volledig openbaar.

Die eerste knoop hakte ik dus eindelijk door, een eigen Facebookpagina. Een tweede knoop steekt nog steeds vast in m’n maag. Het klinkt serieuzer dan het is. Maar het is toch iets wat al een tijdje door m’n hoofd spookt: een eigen domeinnaam. Niet zozeer om m’n naam in een domeinnaam te zien, wel om over meer WordPress-opties te kunnen beschikken, bv. een Google Analytics om m’n statistieken beter te kunnen analyseren want die basisstatistiekjes van de huidige (gratis) WordPress brengen me helaas niet zoveel bij. Anderzijds schrikt het me ook enorm af want het is weer zoveel extra werk. Werk dat ik liever gewoon in schrijven en lezen steek. En zo helt de weegschaal in mijn hoofd al een hele tijd over naar de ene of de andere kant. Maar een definitieve beslissing heb ik nog steeds niet genomen. Ik denk dat ik nog wat ga twijfelen.

Wat denk jij? Is een eigen Facebookpagina een goeie beslissing voor je blog? En waarom zou je wel/niet kiezen voor een eigen domeinnaam?

Gelezen: World Wide – Matthias Soberon

Met World Wide brengt Matthias Soberon zijn tweede boek uit. Het vervolg op BackStage. Een fanfiction verhaal rond Emma en haar grote idool Josh, zanger bij de (boys)band Drift. Emma en Josh starten een relatie maar worden in WorldWide aan verschillende uitdagingen onderworpen. Ik was benieuwd naar het vervolg en liet het boek graag aan huis brengen door Bol.com.

Matthias Soberon - WorldWide

Auteur: Matthias Soberon
Uitgeverij: TagMag – Borgerhoff & Lamberigts

In BackStage maakten we kennis met Emma. Na lang aandringen mag ze naar het concert van Drift. In haar eentje vat ze post op de eerste rij en kweelt ze elk nummer mee. Ze trekt daarmee de aandacht van zanger Josh zonder dat ze het beseft. Als ze na het optreden een alternatieve route naar huis kiest, duikt Josh plots op. De twee lijken het goed te kunnen vinden en beginnen een relatie.

Dat een langeafstandsrelatie niet altijd rozengeur en maneschijn is, lees je in WorldWide. Emma moet heel wat obstakels overwinnen: wantrouwen, fake news, steukers … Ook de andere omstandigheden maken het er niet makkelijker op. Haar ouders gaan scheiden, een van haar beste vriendinnen moet anorexia proberen te overwinnen en haar ex-liefje duikt ook op. Kortom, om te blijven geloven in hun relatie is er werk aan de winkel voor Josh en Emma.

WorldWide is een echt tienerverhaal. Het leest al een trein maar voor mij zat er net iets te weinig diepgang in, iets wat me in een het eerste deel niet echt stoorde maar in het vervolg toch wel zijn meerwaarde had gehad. Dat neemt niet weg dat het een aangenaam en luchtig tussendoortje is dat je in No time uitgelezen hebt.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 17,50 euro.