As we speak #8

Op woensdag plan ik standaard een boekreview. Helaas is het boek nog niet uit en zal de review nog even moeten wachten. Het ideale moment om ‘as we speak’ nog eens boven te halen. Korte berichtjes over de afgelopen weken.

Leest: De Val van Matthias M. R. Declercq, het verhaal over het Scheldepeloton. Poëtisch geschreven en best aangrijpend, meer binnenkort in mijn volgende boekreview! Daarna ga ik verder met Leeslijst #12, de stapel magazines en denk ik eens na over Leeslijst #13. Gewoon nood aan meer leestijd. Ik ga die echt voor mezelf moeten creëren. Het zonnige weer van de afgelopen dagen lokt me ook naar buiten met een boek!

Eet: Vooral veel zelfgekookte dingen. En daar ben ik wel blij om. Ook al is het niet noodzakelijk gezonder. Toch ben ik blij dat ik mijn kookkunsten wekelijks kan verfijnen. Af en toe eens iets nieuws proberen met een kookboek in de hand en daarnaast terugvallen op ‘gouwe oudjes’. De afgelopen weken en maanden toch twee topadresjes aan mijn lijstje kunnen toevoegen: Hof ter Herck in Hoepertingen (steppegras, hiphoi!) en Ellis Gourmet Burger in Hasselt (homemade limonade en ice-tea, njam!). Het smaakte!

Sport: Oh ja! Want zoals je hier al kon lezen, ben ik eindelijk terug aan het lopen. Het doet echt wel deugd om terug te bewegen. ’s Morgensvroeg blijkt echt mijn beste moment voor een looptochtje. Heerlijk ontspannen aan de dag beginnen en de conditie blijkt beter dan ik dacht. Toch afgezien die eerste lessen.

Luistert: Naar m’n iPod. Onlangs had ik het geniale idee om AL mijn nummers op mijn iPod op shuffle te zetten. Echt een geniale ingeving. Ik ontdek pareltjes waar ik geen weet meer van had. De ideale soundtrack voor op de trein. En af en toe verrast opkijken als er een vergeten topplaat passeert. Ik ga nog even op shuffle verder. Mijn ouwe iPod mag me nog een tijd verrassen.

Kijkt: Net zoals de vorige keer nog altijd een grote Jani-fan met ‘Jani gaat …’ en ‘Shopping Queens’. Maar daarnaast kijkt ik elke week ook uit naar Perfect met Karen Damen. Wat een ongelooflijk topwijf is me dat toch. Ook nu weer een zalig programma. Op de digicorder wordt ook steevast De Sollicitatie opgenomen. De gesprekken zijn fascinerend om mee te volgen.

Kijkt uit naar: de grote vakantie. Mijn verlof ligt intussen vast, drie weken lang. Ik kijk er naar uit om alles eens aan de kant te schuiven en gewoon te genieten van Costa Casa (= thuis) dus. Gewoon ff op adem komen van een druk jaar.

Het nieuwe culturele seizoen 2017-2018

Elk jaar kijk ik vol spanning uit naar de nieuwe boekjes van de culturele centra. In het bijzonder die van De Bogaard Sint-Truiden en cultuurcentrum Hasselt. Ik ben er intussen al een paar jaar vaste klant. Door de twee te combineren kan ik meestal wel een leuk cultureel programma samenstellen.

En binnenkort is het EINDELIJK weer zover. Dan vallen er twee versgedrukte boekjes in de brievenbus. Zo van die boekjes die nog heerlijk ruiken naar drukinkt en ‘boek’. Zalig vind ik dat. Nauwgezet doorblader ik dan beide boekjes op zoek naar dé optredens voor het komende jaar. De afgelopen jaren verschoof mijn interesse van stand-up-comedy naar muziek en concerten. Ik heb het wel even gehad met comedians van dertien in een dozijn. Voor Wim Helsen maak ik graag een uitzondering.

Van zodra de boekjes op de salontafel liggen ga ik aan de slag met post-its. Elk optreden dat me interesseert duid ik aan met een briefje. Nadien maak ik dan een best-of met de dingen die ik écht wil zien en check ik even met mijn agenda of ik nog niks gepland heb voor die dag (niet onbelangrijk).

Eens de selectie gemaakt, wil ik er als de kippen bijzijn om tickets te bestellen. Goeie optreden zijn vaak als de bliksem uitverkocht. Ik ben gelukkig nog maar zelden met lege handen thuisgekomen omdat ik op vinkenslag zit. Het levert me ook elke keer weer mooie plekjes op in de zaal (win!)!

Ik ben benieuwd wat het nieuwe culturele seizoen zal brengen. Ik volg de nieuwste shows niet echt. Cultuurcentrum Hasselt lichtte al een tipje van de sluier op. Op mijn shortlist met stip Wim Helsen, Pieter Embrechts en misschien ook wel Warhaus. Een paar leuke, vernieuwende muzikale optredens zouden ook welkom zijn. Ik pik graag eens iets minder bekend mee. Hopelijk wordt het programma van De Bogaard even interessant.

Ook benieuwd naar het nieuwe programma? De Bogaard Sint-Truiden komt op 23 en 24 mei met het nieuwe programma. Cultuurcentrum Hasselt op 30 mei. Nog even aftellen dus!

Er op uit: gin-tasting

Ken je het? Zo van die uitjes die nog tien keer toffer blijken te zijn dan je je had ingebeeld? Wel, de gin-tasting was zo’n uitje. Zet 14 topwijven (moeders, dochters en wat losse toppers) bij elkaar, geef ze 9 verschillende soorten gin in 1,5u tijd en je krijgt een topdag.

Place to be was de gintonicshop in de Dorpsstraat  in Hasselt. Een klein, compact winkeltje volgestouwd met flessen gin en bijpassende tonics. We moesten nog even wachten op de laatkomers maar intussen konden we boven de winkel plaatsnemen in een zaaltje. De instructies waren duidelijk: laat alle glaasjes op hun plaats staan en wacht om te proeven. Ondanks wat ongeduldigen liep dat gelukkig nog redelijk goed af.

Een dik uur lang kregen we uitleg rond het maken van gin, de destillatieprocessen en de verschillende smaken die een gin kan hebben. Tijdens de uitleg mochten we 9 gins proeven. Eerst een nipje pure gin, daarna kregen we een aangepaste tonic voor erbij. Van die 9 mochten we uiteindelijk één favoriet kiezen. Met die favoriet zou dan een volledige gin-tonic gemaakt worden met bijbehorende botanicals.

Het ging van sloe gin over compound ging naar zoete, snoepjesachtige of citrus gin, afsluiten deden we met iets stevigere, meer kruidige ginsoorten. Eentje kiezen vond ik best wel moeilijk want ik had er niet meteen een echte favoriet tussen zitten. Normaal gezien houd ik wel van de iets zoetere, meer fruitige ginsoorten. Maar die miste ik wel in de selectie. Uiteindelijk koos ik voor de laatste, Navy Strenght.

Het was een superleuke namiddag die ’s avonds bij lekker eten nog een bijzonder tof vervolg kreeg. Ik heb heel wat opgestoken over gin. Maar ik blijf voorlopig toch nog bij mijn vast merk, de Double You van Brouwerij Wilderen, graag met een Fever Tree Mediterranean tonic.

Een dikke dank u wel aan die 13 andere topwijven voor organisatie, sfeer en gezelligheid. De zondagnamiddag was zelden zo plezant!

Concert: Laïs – Midwinter Tales #2

Een concert in een kerk. Het blijkt een nieuwe traditie te worden op mijn concertprogramma. Maar Laïs was dan toch wel de trendsetter. Een tijd geleden ging ik al naar hun Midwinter Tales #1, ook in de kerk. De Sint-Quintinuskathedraal van Hasselt was opnieuw the place to be voor Midwinter Tales #2.

Laïs is altijd wat sfeerschepping. En hun Midwinter Tales zijn niet anders. Ik hou enorm van de meerstemmigheid in de nummers die ze brengen. Drie stemmen die op de een of andere manier ongelooflijk goed matchen. En hoewel ik vooral grote fan ben van hun eerste CD’s, kan ook hun Midwinter Tales enorm appreciëren.

lais

Ze worden in hun nummers bijgestaan voor een contrabassist en een celliste/harpiste. Back to basics in de muziek. Maar brengen ook een aantal nummers volledig akoestisch. Een beetje back to the roots dus. Bij sommige nummers ging het haar rechtstaan op m’n armen omdat het zo goed klonk. Ik ben wel fan dus.

Toch blijf ik het zonde vinden dat er geen enkel oeroud Laïs-nummer in de set zat. Ik blijf er toch een beetje naar hunkeren. Het zou alles nog net iets beter maken. Een stukje herkenning werkt immers enorm goed naar je publiek toe. Helaas zat dat er niet in. Zonde. Maar het bleef wel een goed Laïs-optreden.

 

Concert: Trixie Whitley

Hoe kan je je verlof beter inzetten dan met een concertje? Afgelopen vrijdag trokken we naar het cultuurcentrum van Hasselt voor Trixie Whitley. Ik zag haar al eens in de Klub C van Rock Werchter afgelopen zomer. Ik was dus razendbenieuwd om haar eens in een totaal andere setting aan het werk te zien.

trixie-whitley

In het voorprogramma van Trixie Whitley stond Chris Morissey. Bassist bij Trixie, vergezeld van de drummer en toetsenist. Trixie zonder Trixie zelf dus. Maar best wel een leuk bandje. Een aangename opwarmer om in the mood te komen. Ze vulden een half uurtje en ik kon het wel smaken.

Na een korte pauze om de podiuminvulling wat aan te passen, was het dan eindelijk de beurt aan Trixie Whitley. In een zwart gewaad kwam ze het podium op gewandeld. Haar vestimentaire keuzes blijf ik nog steeds wat raar vinden. Al van bij de eerste noten had ik door dat het een stevig optreden zou worden. Ik dook snel in mijn handtas voor oordoppen. Geen overbodige luxe want de eerste nummers waren best wel luid. Te luid voor sommigen, die dan ook misnoegd de zaal verlieten. Het was ook best wel vreemd om haar in de setting van een cultuurcentrum te zien. Het kwam ook niet helemaal over zoals het moest.

Toch was een goed en degelijk optreden. Whitley heeft een bijzonder straffe stem. En haar nummers blijven beklijven. Zelfs al kende ik de beginnummers helemaal niet zo goed. Ze grijpt je vast en laat je in geen enkel nummer nog los. En dat vind ik best wel sterk. Toch miste ik wel iets. Ik kan het niet echt benoemen maar je merkte wel dat het niet was zoals het moest. Het kwam niet over zoals Rock Werchter bijvoorbeeld wel heel erg deed. Nu  ja, appelen en peren vergelijken heeft geen zin. Maar toch had ik er nog net iets meer van verwacht. Dat ze al haar pareltjes opspaarde tot het einde van het concert kon ik wel pruimen. Zo werd het toch nog een half uurtje meekwelen en op en top genieten om af te sluiten.

Concert: Radio Guga

Een paar jaar geleden ging ik al eens naar Guga Baul. Een geniale show met z’n beste typetjes. Vooral de slotronde liet toen een diepe indruk op me na. Een avond die ik graag nog eens over deed, met een nieuwe show van Guga.

Ik werd niet teleurgesteld, het was er van de eerste seconde boenk op. Baul combineert goeie muziek met z’n gekende typetjes. Een ode aan de muziek gecombineerd met de nodige dosis humor. En dat met steengoede muzikanten aan je zijde. Want met Joost Van de Broeck en Bert Embrechts had hij toch twee toppertjes in z’n band zitten.

Op magische wijze weet Guga Baul gouwe oudjes en hedendaagse toppers te combineren. Hij draait z’n hand niet om voor een andere stijl en gaat van Vlaamse schlagers naar dance over rock naar pop en zelfs wat opera-achtige dingen. Hoedje af voor hoe hij alles weet te combineren.

guga-baul-3

Baul heeft een vrij unieke gave om zowel de stem als de gedragingen van iemand feilloos na te bootsen. En dat weet hij ook over te brengen in de muziek. Het zorgt er voor dat je je 90 minuten lang geweldig amuseert. Het is een programma voor jong en oud doorspekt met heel wat mopjes. Kortom, een aanrader voor wie een streepje Guga Baul wel weet te appreciëren.

Het nieuwe culturele seizoen

Elk jaar kijk reikhalzend uit naar eind mei. Dan vallen de boekjes van de culturele centra in de bus. Heerlijk vind ik het om daar door te bladeren. Telkens weer hopen dat er toppers komen optreden om weer leuke avondjes te beleven. Komend jaar ziet er weer veelbelovend uit.

  • Bart Peeters treedt solo op. Ik denk dat ik hem intussen al een keer of 5 aan het werk zag, weliswaar met band. Nog niet zo heel lang geleden trouwens nog. Een waar genot, elke keer opnieuw.
  • Radio Guga is ook zo een van die toppers. Ik zag Guga Baul een paar jaar geleden ook al eens aan het werk met zijn vorige show. Met open mond heb ik zitten kijken. Wat hij zomaar eventjes uit de losse pols schudt, is bewonderenswaardig.
  • An Pierlé treedt op in de kerk van Gelinden. Laat dat nu vlakbij thuis zijn. Dat moet gewoon een heel leuk optreden worden. Alleen al qua setting helemaal geslaagd.
  • Eburon Quintet & Hubert Damen, eentje waar ik vroeg voor uit de veren zal moeten. Een ochtendconcertje, maar eentje waar ik wel naar uitkijk.
  • Trixie Whitley komt naar Hasselt. Ik zal ze binnenkort op Werchter wellicht al aan het werk zien, maar hoe meer ik van haar hoor, hoe beter ik het ga vinden. Ik zal tegen dan kunnen vergelijken wat een grote setting versus kleine setting doet. Trixie, je mag we verrassen.
  • Laïs komt terug naar de kathedraal van Hasselt. Ze waren er een tijd geleden al eens te gast. Een best of van hun werk stond toen op het programma, benieuwd wat ze dit jaar zullen brengen.
  • Muziekkapel van de Luchtmacht treedt nog eens op samen met plaatselijke vedette Christophe Elen. Topmuzikanten, daar ga ik al eens met plezier naar kijken.
  • Marble Sounds is een van die bands die ik niet zo goed ken maar ik wel wil ontdekken. Geen verwachtingen maar ze mogen me aangenaam verrassen.
  • Bent Van Looy kwam al eens naar Hasselt met zijn piano en orgeltje. Een bijzonder aangename avond toen. Hopelijk kan hij dat dit jaar nog eens herhalen!
  • Hooverphonic is eerder een haat-liefdeverhouding. Ik was een grote fan van Geike Arnaert. En sinds haar vertrek miste ik de magie een beetje bij Hooverphonic. Toch zijn de recente nummers weer blijven hangen en vind ik het hoog tijd om het nog eens een kans te geven.

Kortom, veel muziek op mijn programma. De andere culturele dingen vallen meer en meer uit de boot. Het aanbod kan me nog weinig bekoren. Gelukkig nog heel wat steengoeie muzikale dingen op het programma! Het wordt weer een cultureel jaar om van te smullen, ik voel het.

En jij? Ook al plannen voor het komende culturele jaar?