Concert: Florence & the Machine – High as hope Tour

Afgelopen donderdag stonden Florence & the Machine in het Sportpaleis. Na twee keer Rock Werchter, zag ik ze deze keer dus eens binnen aan het werk. Een andere setting maar daarom zeker niet minder goed. Florence was zoals ik hoopte één brok energie met een bomvolle zak zangtalent.

Florence_High_as_hope

Het concert bevestigde wel nog maar eens dat voorprogramma’s duidelijk niet mijn ding zijn. Voor mij eerder een zootje ongeregeld op een podium, die Young Fathers. Amai, het perfecte excuus om een drank je te halen. Maar Florence stelde uiteraard niet teleur. Het concert was alles wat ik er van verwachtte. Een brok energie op het podium, ze huppelt van links naar rechts van voor naar achter en blijft terwijl vlekkeloos zingen. Chapeau! Ik ben elke keer opnieuw onder de indruk.

Ze praat niet zo superveel tussen haar nummers door. Maar als ze dat doet, kan je denken dat je bent toegetreden tot één of andere sekte. Hoe krachtig ze in haar nummers klinkt, zo dromerig, zweverig en kwetsbaar klinkt ze in haar praten. Een séance, een poging tot hypnose. Een bosnimf die je probeert te betoveren in haar praten. Dat beeld kon ik het hele concert niet loslaten.

Maar haar muziek staat als een huis. Ze wisselt haar klassiekers feilloos af met nieuwe nummers. Ze zingt vlekkeloos. En terwijl loopt ze rond op dat podium met een conditie waar ik superjaloers op ben. Een topmadam die elke keer opnieuw zorgt voor een steengoed concert. Het was intussen al de derde keer dat ze mij van m’n sokken kon blazen. Ik ga met plezier nog eens terug als ze nog eens naar België afzakt.

Haar CD’s draai ik de komende weken nog een aantal keer op repeat. Je weet welke muziek er speelt als je mij tegenkomt met m’n iPod in m’n oren. Ik ga gewoon nog wat nagenieten van Florence. Het was weer een topavondje!

Ben jij fan van Florence? Was jij er ook bij in het Sportpaleis?

Advertenties

Gelezen: Has#tag – Dirk Bracke

Has#tag was een van die boeken die ik veel op boekenblogs tegenkwam maar waar de meningen verdeeld over waren. Een BIB-boek is dan perfect om me er zelf een mening over te vormen. Het was best een dun boekje, perfect voor mijn Kerstvakantie-marathon-leeslijst dus.

IMG_5444

Auteur: Dirk Bracke
Uitgeverij: Davidsfonds Infodok (zit nu onder Standaard Uitgeverij)

Marie is 17 jaar. Twee jaar geleden gebeurde er iets verschrikkelijks. Marie draagt het nog steeds met zich mee maar vertelde tot nu nog nooit de waarheid tegen iemand. Stap voor stap ontdek je doorheen het boek wat er zich twee jaar geleden afspeelde. Al vroeg in het boek ontdek je dat het iets is dat te maken heeft met de dood van haar jongere broertje Jason.

Marie is een mooi meisje en post graag wat uitdagendere foto’s op sociale media. Ze verzamelt zo heel wat likes en reacties. Maar helaas ook negatieve reacties. En ze ontvangt chatberichten via valse accounts. Ze vindt het niet grappig meer en wil uitvissen wie er achter die berichten zit. Haar beste vriendin Chloé staat gelukkig altijd aan haar zijde.

Maar gelukkig gebeuren er ook mooie dingen via sociale media. Want ze leert er Anton kennen. Een wat schuchtere jongen. Ze kan supergoed met hem praten, het voelt alsof ze hem al jaren kent. Maar heeft die Anton wel zo’n goeie bedoelingen? En zijn die naaktfoto’s echt wel nodig?

Has#tag is een boek rond cyberpesten, catfishing en steaming. Maar toch vroeg ik me bij momenten af of het er niet wat over ging. Ik ben er zeker van overtuigd dat die dingen voorkomen onder jongeren en dat het dus zeker gebaseerd is op de realiteit. Maar Marie krijgt in het verhaal wel alle bagger tegelijk over zich heen. Het lijkt wel teveel voor één mensenleven. Het boek echt heel vlot maar toen ik het boek toesloeg, hield ik er wel een dubbel gevoel aan over. Misschien waren er toch wel teveel dingen in één verhaaltje van 180 pagina’s gepropt.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 15,99 euro.

 

 

Gelezen: Black – Dirk Bracke

Een tijd geleden keek ik de film Black, een verfilming van Adil El Arbi en Bilall Fallah. Een straf verhaal, ik was onder de indruk. Dus toen ik onlangs nog eens in de plaatselijke bibliotheek kwam en daar Black zag liggen, moest die gewoon mee naar huis. Ik was superbenieuwd hoe het boek dan in elkaar zou zitten. Zou het even goed zijn?

IMG_5443

Auteur: Dirk Bracke
Uitgeverij: Davidsfonds Infodok (zit nu onder Standaard Uitgeverij)

Marie-Evelyne gaat in Brussel naar school. Ze haalt goeie punten op school maar ziet thuis dat een zwarte huidskleur een zware hinderpaal is in het uitbouwen van een succesvolle carrière. Haar vader werkt als taxichauffeur, ook al heeft hij een stevig diploma op zak. Haar moeder knoopt kuis- en horecabaantjes aan elkaar. Op een dag botst ze in de metro op haar neef. Die hangt er rond met wat vrienden: The Black Bronx. Een van de beruchte bendes in Brussel en voor Marie-Evelyne het goed en wel beseft, hangt ze meer rond met The Black Bronx dan dat ze op school zit.

Haar pad kruist dat van Marwan. Ook een van die straatjongeren en lid van de 1080’ers, een andere stadsbende. Hoe meer ze met elkaar optrekken, hoe meer ze verliefd worden. En zelfs plannen smeden om naar het buitenland te trekken. Want in Brussel zullen ze door hun achtergrond nooit een koppel kunnen zijn.

Het boek is geïllustreerd met shots uit de film. De personages zijn bijzonder goed gecast en passen echt heel goed bij het verhaal. Het is geen evident verhaal om te brengen. Bij momenten gaat het er echt heftig aan toe. Denk aan zinloos geweld, groepsverkrachtingen … Bracke schuwt het in zijn verhaal niet. Het is een bijzonder sterk verhaal. Het leest als een trein want je wil gewoon weten hoe het verhaal verder gaat (ook al had ik de film al gezien).

Ik werk al een jaar of 10 in Brussel. Het boek gaat over feiten waar je wel over leest maar waar ik gelukkig niet al te veel van zie in Brussel zelf. Het verhaal is niet meteen hoopgevend tegelijk wel omdat Mavela en Marwan mekaar wel respecteren en een toekomst zien, ook al komen ze uit een andere clan. Black is gewoon een must-read.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 15,95 euro.

Gelezen: My love story – Tina Turner

Bijna 3 jaar Perfect Imperfect en dit is mijn 500e blogbericht! *applausje voor mezelf* Later op de week meer daarover ;). Mijn 500e blog besteed ik aan een boek, hoe kan het ook anders. Eentje over Tina Turner. My love story brengt haar levensverhaal, vooral gericht op haar liefdesleven uiteraard. En hoewel ik geen uitgesproken Tina Turnerfan was, vond ik het wel een heel boeiend boek. De volledige review vind je binnenkort bij het Leesmagazine van Bol.com.

IMG_5325

Auteur: Tina Turner
Uitgeverij: Lev.

Van zodra je My love story in handen krijgt, merk je dat het een bijzonder kwalitatief boek is geworden. De hardcover straalt alles uit was Turner ooit geweest is. Een diva, zonder divastreken, een klassevrouw met een stem als een klok. Het is een boek dat elke muziekliefhebber eens gelezen zou moeten hebben. Fan van Tina of niet.

Het verhaal start met een fast forward naar haar leven nu. Een van de mooiste momenten is haar huwelijk met Erwin Bach. Het werd een sprookjeshuwelijk, ze verdiende het na zoveel ongeluk. Een hoogtepunt. Om daarna terug te keren naar hoe het allemaal begon. Een verhaal met vallen en opstaan, met succes en tegenslag.

My love story vertelt het verhaal van Tina Turner in een aantal hoogte- en dieptepunten in haar leven. Ze kreeg het hard te verduren maar wist zich los te maken. En ze slaagde er vooral in om terug succesvol te worden zonder Ike. Het is bij momenten best een heavy verhaal. Mijn respect voor de mens en artiest Tina Turner is alleen maar gegroeid na het lezen van het boek. In het boek zit ook heel wat afbeeldingsmateriaal wat je een mooie blik in het leven van Turner geeft. Het is een must-read voor elke muziekliefhebber.

De volledige review verschijnt binnenkort in het Leesmagazine van Bol.com. Van zodra hij daar online staat vind je hier uiteraard het linkje terug.

Ik kreeg een reviewexemplaar van Bol.com, dat verandert niks aan mijn eerlijke mening. Je vindt het boek bij Bol.com. Voor de hardcover betaal je 21,99 euro.

Gelezen: Handlettering & illustratie in je bullet journal – Anne Jorinde Kuiper

Sinds ik begin dit jaar een bullet journal begon, blijf ik geboeid door het systeem erachter. Ik ben en blijf vooral een functionele bullet journaller (is dat een woord?). Maar meer en meer zie ik in dat het niet zo moeilijk is om er hier en daar wat extra elementen in te steken. En ik leer er graag over bij.

IMG_5033

Auteur: Anne Jorinde Kuiper
Uitgeverij: Van Halewyck

Om de een of andere reden zijn boeken over bullet journal en handlettering telkens ook gewoon pareltjes van boeken. Het zijn leuke, handige boekjes die uitnodigen om te lezen. Het boekje van Anne Jorinde Kuiper is daarop geen uitzondering. Het is echt een supermooi boekje geworden vol goeie en leuke illustraties en praktische toelichtingen.

Op basis van de titel had ik wel totaal andere verwachtingen dan wat het boekje in eerste instantie geeft. Anne Jorinde start met de basis van bullet journaling. Wat is het systeem, hoe zit het in elkaar en hoe kan je er optimaal gebruik van maken? Daarvoor kocht ik in het verleden al eens wat handleidingen en dat had ik bij dit boekje niet meteen opnieuw verwacht. Daardoor bleef er nog weinig ruimte over om diep in te gaan op handlettering en illustratie. En dat is best wel een gemiste kans. Want dat waren net de thema’s waarom ik het boekje zou kopen.

Gelukkig spat het enthousiasme wel van de pagina’s af. Je merkt dat er iemand achterzit die heel gepassioneerd is door wat ze doet. De voorbeelden die ze aanhaalt zijn ook altijd haalbaar en niet een te-ver-van-mijn-bed-show. En dat vind ik wel leuk. Zo blijf je zelf ook gemotiveerd om het eens te proberen ipv ontmoedigd te zijn omdat je die kunstige pareltjes toch nooit zelf op de wereld getoverd krijgt.

Het boek is het perfecte boek voor newbies en beginners. Een eerste kennismaking met bullet journaling, handlettering en illustratietechnieken. Het boek bij uitstek om zelf zin te krijgen om te beginnen. Maar het miste voor mij wat uitwerking in de diepte om er net iets meer van op te kunnen steken. Het had gerust dubbel zo dik mogen zijn om toch wat meer plaats te geven aan diepgang van technieken.

Bedankt Uitgeverij Van Halewyck voor een reviewexemplaar. Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 17,99 euro.

Gelezen: Digitale Nieuwsbrieven – Kristof D’hanens

Als ex-concullega’s (of hoe moet je dat noemen?) een boek schrijven, dan ben ik daar wel benieuwd naar. Zeker als het over een thema gaat waar ik nog niet helemaal van overtuigd ben. Voor onze bibliotheek op ’t werk liet ik dus nog eens wat vakliteratuur bestellen.

IMG_5064

Auteur: Kristof D’hanens
Uitgeverij: Politeia

Ik ben een non-believer wat digitale nieuwsbrieven betreft. Ik geloof niet in de kracht van een nieuwsbrief en ik haat zelf de talloze nieuwsbrieven die toch in mijn mailbox verschijnen zonder dat ik me er ooit voor inschreef. Grote fan van Unroll.me dus. Maar tegelijk fascineert het mij enorm dat veel mensen, organisaties en bedrijven toch blijven inzetten op nieuwsbrieven. Waarom doen ze dat? Wat levert het hen op? En hoe pakken ze dat dan aan? Dat was mijn drijfveer om me toch eens te verdiepen in digitale nieuwsbrieven.

Het boek geeft je een hele hoop tips & tricks, do’s & don’ts rond digitale nieuwsbrieven. Kristof maakt gebruik van praktijkcases om de theorie te illustreren. Het maakt het boek toch net iets concreter en een stuk minder anoniem. Mijn complimenten trouwens voor de lay-out en de set-up voor het boek. De tekstjes zijn kort, de tekst is superscanbaar en je weet in een oogopslag wat je moet weten. Het oog wil ook wat, niewaar? Vakliteratuur zoals ik het graag heb. Geen saaie, droge, theoretische verhalen waarvan je je afvraagt hoe dat dan eigenlijk in de praktijk zit. Wél een boek dat in de praktijk staat en waar je na het lezen gewoon goesting van krijgt om er aan te beginnen.

Welke drie dingen heb ik nu uit het boek geleerd?

  1. Waar ik vroeger dacht dat je eigenlijk alle informatie in de nieuwsbrief moest kunnen vinden, heb ik nu geleerd dat de nieuwsbrief perfect een wegwijzer naar de website mag zijn. Kort je punt aanhalen, meer toelichting op de website. En ik die dacht dat lezers lui waren en niet zouden doorklikken.
  2. Dat je beter een kleine maar trouwe en lezende fanbase kan hebben dan een grote lijst van mensen die toch niet lezen. 100 contacten waarvan er 85 lezen is beter dan 1000 waarvan er maar 200 lezen. Teveel ballast is dus niet goed. Kwaliteit dus, niet kwantiteit.
  3. Dat call to actions in buttons beter werken dan die in tekst. Omdat ze meer opvallen. Dus ook in nieuwsbrieven.

Na het lezen van het boek ben ik nog steeds geen grote believer van nieuwsbrieven. Maar ik begin er wel stilaan het nut van in te zien voor sommige bedrijven of organisaties. Een nieuwsbrief mag niet zomaar het zoveelste kanaal zijn waar je moet op aanwezig zijn. Maar een weloverwogen nieuwsbrief waar je bewust tijd in steekt, kan wel opbrengen voor jou als organisatie. Maar de eerste die mij kan overtuigen met een goeie nieuwsbrief die ik trouw zal lezen, die moet ik nog tegenkomen ;).

Gelezen: De veertiende brief – Marc de Bel & Gino Marchal

Geef toe, het was lang geleden dat ik hier nog eens een boek van Marc de Bel besprak. Onlangs vulde ik mijn collectie nog wat verder aan. Het duwtje dat ik nodig had om het toch nog eens over mijn all-time favo auteur te hebben. En laat het boek dan ook nog eens over De Rechtvaardige Rechters gaan. Een match made in heaven en ik vertel je waarom.

IMG_5029

Auteur: Marc de Bel
Uitgeverij: Van Halewyck

Na een voetbalmatch tegen de leerkrachten geraakt Wannes aan de praat met zijn geschiedenisleerkracht. En vooral met zijn dochter Nina. Al snel blijkt meneer Vangoidsenhove een fascinatie te hebben voor Arsène Goedertier. Die werd er van verdacht het paneel van De Rechtvaardige Rechters gestolen te hebben. Helaas werd het paneel nooit teruggevonden.

Door de ontmoetingen geraakt Wannes niet alleen meer in de ban van de verdwijning van het paneel maar ook van Nina. Samen proberen ze verder uit te pluizen wat er gebeurd kan zijn en botsen ze op een aantal pistes die nog niet werden uitgeprobeerd. Geraken Koen en Wannes op het juiste spoor? En vinden ze het verdwenen paneel? Daarvoor moet je uiteraard het boek lezen.

Maar De Veertiende Brief is weer een onversneden Marc de Bel-boek. Een succesrecept dat zelfs zoveel jaren later nog steeds smaakt. In het boek maakt hij ook de verwijzing naar het boek van Patrick Bernauw over De Rechtvaardige Rechters. En laat dat boek nu net één van favoriete boeken zijn uit mijn jeugdjaren. Ontelbare keren heb ik het ontleend uit de bib. Superleuk om die kruisverwijzingen tegen te komen.

Het is een relatief dun boek en leest als een trein. Het verhaal wordt afgewisseld met brieven van Arsène Goedertier. Dat breekt het verhaal af en toe een beetje maar zorgt er ook voor dat je wat meer achtergrond krijgt bij de verdwijning van het schilderij. Hoe accuraat alles is, laat ik wat in het midden maar het is in elk geval een leuke manier om kennis te maken met een verdwijning die al jaren voor animo zorgt.

Bedankt Uitgeverij Van Halewyck voor een recensie-exemplaar.