Start 2 Run #2, een mentale strijd

Wauw, hoeveel deugd kan de zon doen voor mijn loopmotivatie. Dat kon je vorige week ook al lezen. Eén zonnestraal en ik trek met dubbel zoveel plezier mijn loopschoenen aan. Mijn Start 2 Run vaart er wel bij! Ik loop intussen lustig verder. Op het programma deze week les 8-9-10.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat mijn favoriete loopmoment van de dag is. De ochtend scoort hoog. De vroege ochtend zelfs nog net iets beter. Vorige week maandag trok ik om 7u ’s morgens mijn loopschoenen aan voor een tochtje. En deugd dat dat deed! Dat ik terwijl ook keihard afzag, verzwijg ik even. Daags nadien koos ik voor een looptochtje na het werk. Niet de beste zet aangezien de temperatuur toch nog rond de 25 graden schommelde, maar het paste nu eenmaal beter in mijn weekplanning. En al bij al ging het nog niet zo heel slecht.

Op het programma vorige week voor het eerst blokjes van 4 minuten. In mijn hoofd een eeuwigheid. En dat zorgt er misschien mee voor dat ik zo afzie. Zuchten en blazen, meer een mentale strijd dan een fysieke denk ik soms. Behalve als het bergaf is, want dan is alles een fluitje van een cent. De 4 minuten gingen trouwens beter dan het blokje van 3 dat er na kwam. Dat mijn huidig loopparcours ook geen meter vlak is, zal er ook wel voor iets tussen zitten. Maar goed, ik heb er mij bij neergelegd dat lopen bij mij wellicht nooit vanzelf zal gaan. Spijtig dat fietsen zoveel tijd vraagt als je het goed wil doen.

De komende week ga ik enkel nog voor blokjes van 3 en 4 minuten. De blokjes van 1 en 2 zijn verleden tijd (helaas). Ik hoop op een stiekem zonnestraaltje hier en daar en niet teveel regen want dat zou mijn planning echt wel in de war sturen. Mijn parcours moet ik ook dringend eens uitbreiden, de 3,5 km loop ik intussen toch al vol.

Vind jij lopen ook meer een mentale strijd dan een fysieke? Hoe los jij dat op?

Start 2 Run, let’s do this again

Eindelijk. Eindelijk heb ik mijn moed weer bijeen geraapt. Ik ben weer begonnen met Start 2 Run. Intussen heb ik les 4 al achter de rug. Dat zijn blokjes van 1, 2 en 3 minuten. En het was echt wel afzien, blijkbaar was het lang geleden.

Ik heb duidelijk veel te lang op m’n luie krent gezeten. Die eerste twee lessen waren the hell. Nochtans vielen de statistieken na de lessen best nog wel mee maar ik heb gewoon keihard afgezien. Het was doorbijten terwijl een half jaar geleden die eerste lessen een lachtertje waren. Maar goed, achteraf ben ik wel dolgelukkig dat ik herbegonnen ben. Het doet me duidelijk deugd.

Stiekem zoek ik nog een doel voor m’n looptochtjes. Een kleine uitdaging om naar toe te werken. Op Facebook zag ik Dwars door Hasselt passeren. Het zou niet slecht zijn aangezien dat ook het doel was van het begin van mijn ‘loopcarrière’. Ik twijfel nog wat. Geen idee of ik deze keer eindelijk nog eens de 5km kan uitlopen.

Eerste doel is vooral eens blijven volhouden en alles van Start 2 Run eens uitlopen. Daarna zal ik wel zien. Klaar voor les 5 in elk geval. Laat de zon maar schijnen, dat zorgt nog voor wat extra motivatie.

En hoe zit dat bij jullie? Kunnen jullie zulke dingen goed volhouden? Wat zijn de geheimen om regendagen of gebrek aan motivatie te overwinnen?

De gelegenheidsloper #4

Een schande is het. Mijn loopavonturen liggen helemaal stil. Eén keer heb ik nog gelopen sinds mijn vorige blog. Les 10 van Start 2 Run. Ik vraag me af hoe iemand anders dat doet? De moed is me intussen in de schoenen gezonken en het weer werkt niet echt meer mee. Help!

Ik kom er gewoon niet meer toe. Zelfs in het weekend zijn er nog weinig kansen dankzij het wondermooie Belgische weer. Niet dat ik me vaak laat wegjagen door een spat regen maar koude én regen? Dat is me toch wel iets te veel van het goede. Hoe doe jij dat? Zo gaan lopen bij slecht weer en toch nog een fulltime job hebben? En vooral, hoe doe je dat als je thuis geen loopband staan hebt?

Qua planning ben ik nochtans een kei. Maar zelfs een uurtje (lopen + douchen) inplannen lukt niet meer. Maandag tot vrijdag is het vaak 18.30u of later als ik thuis kom, dan moet ik nog eten. Buiten is het pikkedonker en mijn eten verteert toch graag een uur of twee vooraleer ik m’n loopschoenen aantrek. Eerst gaan lopen en dan eten is geen optie, ik ben half uitgehongerd als ik thuiskom. ’s Morgens gaan lopen lukt ook niet, om 6.10u trek ik de deur achter me dicht om naar het station te rijden. De wekker om 5.30u zetten is al pijnlijk genoeg.

Ik zette m’n hoop dan maar op thuiswerkdagen, feestdagen, recup, verlof en de weekends. Dat ging goed, zolang het weer droog bleef. Maar viel letterlijk in het water eens de hemelsluizen opengingen én mijn agenda ook op die dagen bleek vol te stromen. Haspengouwse velden en regen zijn geen goeie combinatie. Modder en water overal, glijden en glibberen een zekerheid. De trip naar Het Speelhof in regenweer is een te grote stap.

En ja, die drukke agenda hielp dus ook niet echt. Al lijkt dat de komende weken wel weer wat te beteren. Misschien moet ik mijn hoop toch maar opnieuw vestigen op de niet-werkdagen. Geeft er iemand mij een duwtje in de rug? Dank je wel!

De gelegenheidsloper #3

De gelegenheidsloper is aan het stilvallen. Van lopen kwam er de afgelopen 3 weken niet veel in huis. Een sporadisch looptochtje in plaats van structurele loopjes. Niet goed bezig. Dringend tijd om me te herpakken.

De afgelopen weken waren druk. Misschien wel net iets te druk voor mij. Een combinatie van drukke werkdagen, opleiding en veel nevenactiviteiten. M’n eigen schuld, ik had die agenda misschien toch iets minder druk moeten maken. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik er vorige week nog een stevige verkoudheid bovenop. En die verkoudheid houdt me ook deze week nog binnen in plaats van buiten.

de-gelegenheidsloper-3

De verste les in de reeks die ik liep was les 14 van de Start 2 Run-app. Tussendoor liep ik dan nog eens opnieuw les 13 in een poging me te herpakken. Ik hoop daar in de komende dagen de draad weer op te pikken. Ik heb die stevige basis nodig om aan het vervolg te kunnen beginnen. De stap van week 5 naar week 6 was voor mij in het verleden altijd de grootste. Ik ben dus best wel benieuwd wat het nu zal geven. Daarom toch maar even hernemen en ervoor zorgen dat die basis stevig genoeg is om verder te gaan.

Ondertussen steken hier en daar de pijntjes ook de kop op. Mijn rechterknie en scheenbeen blijven de zwakke broertjes. Gelukkig trekt de pijn telkens even snel weer weg als hij kwam. Dat was in het verleden al eens anders. De rust was ook daar wel wat welkom, hopelijk konden ze terug op krachten komen om er de komende dagen en weken weer volledig voor te gaan. De motivatie is er nog steeds. Hopelijk werkt de gezondheid nu ook wat mee! Duimen mag nog steeds, net als aanmoedigen.

De gelegenheidsloper #2

Amai, mijn vorige blog zorgde voor heel wat aanmoedigingen. Een dikke merci! Met zoveel support kon ik natuurlijk niet anders dan dapper blijven doorzetten. En dat deed ik. Intussen zit ik al aan les 12 van Start 2 Run.

Ik kan terugblikken op 2 vrij geslaagde weken. Alles gaat vlot. Af en toe zie ik nog wel eens af, vaak tijdens de eerste les van een nieuwe week. Maar al vrij snel gaat het heel wat beter en kan ik zelfs redelijk ontspannen lopen zonder echt diep te moeten gaan.

De meest heldhaftige les, moet wel les 10 geweest zijn. Die liep ik tijdens Levensloop. Chinese vrijwilliger om het gat van 18 tot 19u op te vullen. Het plan: eerst les 10 lopen en dan het uur rond maken met wandelen. Rond 18u vertrok ik dus vrij gezwind met Start 2 Run in de oren. Alles liep volgens plan en na het eerste rondje op het parcours had ik wel door dat ik de les redelijk vlot zou kunnen uitlopen.

Door de sfeer in het hele Levensloopdorp lag mijn tempo wel wat hoger dan ik vooropstelde, maar ik voelde dat ik niet meteen op m’n adem trapte en zette door. Op de drukste punten moest ik wel gedwongen gas terugnemen, ik geraakte gewoon niet sneller door het volk. Gewoon volhouden en doorlopen. Tot de hemelsluizen groot open gingen.

Plots kwam het water met ettelijke liters uit de lucht gevallen. Ik had de keuze: schuilen in een portaal of doorlopen. Schuilen wilde ook zeggen afkoelen en dat vond ik niet meteen een optie. Ik koos dus voor doorgaan. Niet meteen de makkelijkste opgave aangezien er af en toe ook een stevig windje kwam opzetten. Maar ik hield vol en kon ook het tweede rondje nog vrij vlot afronden. Even de tent binnenlopen, afdrogen, natte kleren uittrekken, droge trui aan en dan maar verder wandelen (zonder regen intussen). Ik was trots op mezelf. De koudeklop heb ik ’s avonds nog wel gekregen. Maar goed, niets wat een paar fleecen dekentjes niet konden oplossen.


De afgelopen weken liep ik vooral blokjes van 3 en 4 minuten. Les 13 brengt me voor het eerst bij blokjes van 5 minuten. Ik ben heel benieuwd wat het brengt. Maar aangezien de afgelopen weken zo goed gingen (beter dan ooit eigenlijk), zie ik het helemaal zitten. Aanmoedigingen blijven welkom uiteraard!

De gelegenheidsloper #1

Ik ben niet bepaald een goede loper. Ik ben ook niet bepaald een trouwe loper. Maar ik loop omdat ik daarna de wereld aan kan én het goed is voor mijn (nu onbestaande) conditie. Start 2 Run ken ik dus vanbinnen en vanbuiten na een keer of 50 herbeginnen. Maar goed, de afgelopen weken zat ik weer vol goede moed.

Begin september hervond ik de motivatie om deftig te herbeginnen. Ik kreeg de nodige stimulansen aangereikt en met de nodige support, begon ik er weer aan. Niet onverdienstelijk. Want twee weken later heb ik er toch al mooi 6 lessen opzitten. Zo ver ben ik de afgelopen maanden al lang niet meer geraakt.

start-2-run

Het zal een uitdaging worden om de koudere maanden door te komen. Maar mijn uitstapjes naar de Finse piste op ’t Speelhof waren met succes de afgelopen 2 weken. Misschien wel een optie om de modderige Haspengouwse velden te kunnen vermijden de komende weken. Ik zal genoeg motivatie moeten vinden om door te bijten. En mezelf af en toe eens belonen omdat ik heb volgehouden.

Aanmoedigingen welkom. Want als ik de winter vlot zou kunnen doorkomen, kan ik in het voorjaar eindelijk eens een deftige 5km neerzetten. En wie weet plak ik er daarna nog een paar kilometer meer aan vast. Ik droom er lang van, nu alleen nog weten vol te houden natuurlijk.