Start 2 Run #9, laatste les!

Wauw, wauw, wauw! Een licht euforisch gevoel maakt zich van mij meester nu ik de hele reeks Start 2 Run uitgelopen heb. Die laatste les was wel een opgave en kostte veel moeite. Maar vanaf nu loop ik steeds tochtjes van 30-35min. En trots dat ik ben, op mezelf uiteraard ;). Mag het ff? 😉

Eigenlijk liep ik vorige week zondag al die laatste les van Start 2 Run. Maar na 16 minuten had ik zo een ontzettend zwaar gevoel in de benen, dat ik uit veiligheidsoverweging gestopt ben. Mijn knieën en bovenbenen stonden op ontploffen. Les 29 daags voordien zat toch meer in de kleren dan ik gedacht had. Op woensdag dan nog maar eens opnieuw proberen. En op zaterdag nog meer eens wegens poging mislukt. Met meer geluk op zaterdag dus! Een kunstje dat ik op zondag graag nog eens herhaalde.

Voortaan loop ik dus blokjes van 30-35min en als ik nog wat overschot heb gewoon die 5km. Dat wil ik nu gewoon even volhouden. Die 5km wat steviger uitbouwen zodat ik wat meer op m’n gemak kan lopen en de looptochtjes misschien net iets minder een strijd worden :). Daarna zie ik wel. Misschien hou ik de volgende ambities gewoon tot volgend jaar. Die 5km blijft mijn eerste en voornaamste doel en dat is er nu zo ongeveer.

Ik ben best wel trots op mezelf. Ik had niet gedacht dat ik het nog eens ging kunnen uitlopen. Maar blijkbaar kan ik meer dan ik zelf dacht en dat geeft wel een motivatieboost. Een beloning voor het weken afzien. Al ben ik blij dat ik toch regelmatig een week opnieuw gelopen heb, het geeft me toch een iets stevigere basis heb ik de indruk.

Heb jij tips hoe ik de komende weken mijn blokjes van 5km/30min toch boeiend genoeg kan houden?

Advertenties

Start 2 Run #8, de magische grens van de 5km!

Wauw, ik ben stilaan aan de allerlaatste lessen van Start 2 Run toe. Ik heb mezelf verbaasd de afgelopen weken. Eigenlijk nooit gedacht dat ik heel de reeks nog eens zou uitlopen. Maar kom, ik ben het aan ’t doen. En het voelt bijzonder goed, ik loop al meer dan 5km en ik heb nog een paar lessen te gaan. Kom op!

Ik ben echt aan de allerlaatste week van Start 2 Run toe. Dé grote test! De afgelopen weken waren stevig met blokjes van 10, 11 en op het einde 13 minuten. Het was doorbijten bij momenten maar ook inzien dat ik het best wel kon. De beloning kwam er ook wel.

Bestand_000-2

Want sinds les 25 loop ik meer dan 5km en daar verbaas ik mezelf toch wat. Ik kan me niet herinneren dat ik de vorige keren al aan 5km zat bij de laatste lessen. Dus pluim voor mij dat dat deze keer wel lukt. Het motiveert ook wel om dat de komende week nog ff vol te houden. Al hoop ik stiekem daarna het tempo nog wat op te drijven om toch die 5km rond de 30min te kunnen lopen.

Dat de knie afgelopen weekend opspeelde is wel minder nieuws. Zelfs niet eens een idee van waar het komt want het is op een hele andere plaats dan de standaard pijntjes die al eens opduiken. Maar goed ik laste een extra dag rust in en herneem morgen opnieuw met les 28.  Deel 1 van de grote test met 2 x 15 min en dan nog een uitloopje van 5 min. Ik ben echt heel benieuwd wat komende week brengt. Ik probeer er in elk geval nog een serieuze lap op te geven!

Heb jij jezelf al eens verbaasd met sporten?

My running essentials

Inspiratie voor deze blogpost haalde ik bij Josefien van Josie’s Little Things. Aangezien ik de laatste maanden toch stevig aan het lopen ben, vond ik het tijd om een paar essentials op een rijtje te zetten. Ik geef je graag een overzichtje van de dingen waar ik nogal aan gehecht ben als ik ga lopen.

Bestand_003

Looptruitjes
Hier kies ik resoluut voor goedkope oplossingen. Ik loop veel met gewone katoenen T-shirts of topjes. Die absorberen het zweet en die voelen voor mij nu eenmaal prettiger aan. Na één loopbeurt gaan ze gewoon de was in. Ik heb geluk dat ik niet echt een ‘stinkende’ zweter ben waardoor de geur niet echt in mijn katoenen looptruitjes kruipt. Ik heb ook een paar T-shirts uit de Decathlon in loopstof. Om de een of andere reden ben ik daar minder fan van. Die stinken echt wel veel sneller ook.

Bestand_005

Loopbroeken
Ik meng de merkkledij met goedkopere alternatieven. En dat werkt perfect voor mij. Ik ben enorm gehecht aan de loopbroeken van Nike. Die zitten als gegoten, behouden hun vorm en zijn warm als het koud is en omgekeerd. Ik heb drie broeken van Nike. Een korte, een middelmaatje en een lange. Vooral de lange is mijn absolute favoriet op koudere dagen. Op de kuiten zit er een dunner stofje in dat nog voldoende (frisse) lucht binnenlaat. Op warmere dagen combineer ik twee broekjes van de Decathlon omdat ik me daar iets beter invoel dat de korte broek van Nike.

Loopschoenen en -sokken
De loopschoenen waren een investering als beloning voor Dwars door Hasselt in 2012. Ze gaan dus al een tijdje mee. Maar aangezien ik geen doorwinterde loper ben, zijn ze nog in perfecte staat. Ik kocht ze toen in het Runningcenter in Leuven omdat ik aan Dwars door Hasselt ook wat blessures overhield. Het was hoog tijd om te investeren in degelijke schoenen. Mijn schoenen zijn licht verhard aan de binnenkanten omdat m’n rechterenkel naar binnen knikt bij het neerkomen. Dat verklaarde ook ineens de blessures aan de rechterknie. Brooks 11 voor de kenners. De zwarte, naadloze loopkousen kocht ik ook daar. Ik heb ook nog een paar knalroze koerskousen van Sidi die ik gebruik om te lopen. Vederlicht zijn ze en superleuk om mee te lopen.

Regen- en winterkledij
Voor lichte regen kocht ik een licht regenvestje. Ik zocht lang achter een leuk exemplaar. In Londen botste ik uiteindelijk op dit knalroze vestje van Asics. Voor de koudere dagen blijf ik trouw aan Nike. Dit grijze truitje met lange mouwen is het beste wat ik ooit kocht. Ook al is het niet helemaal geurvrij na een wasbeurt (daar kunnen sportmerken echt nog wel werk van maken), ik draag het steeds opnieuw want zweten doe je toch gewoon opnieuw na een nieuw looptochtje.

Accessoires
Sinds 2012 loop ik met een kniebandje. Scheenbeenvliesontsteking, patellapeesontsteking … Been there, done that. Maar gelukkig blijft het weg sinds ik goed zorg draag voor mijn knieën (rust en ijs leggen indien nodig) en ik met zo’n kniebandje loop. De GSM-band kocht ik ooit toevallig in de H&M voor 10 euro, hij gaat al een hele tijd mee en is nog in uitstekende staat. Hij is eigenlijk net iets te klein voor m’n iPhone 6s (die trouwens niet op de foto staat maar écht wel mijn trouwste running essential is!) maar het stoort niet echt, ik kan hem ongestoord meenemen en dat telt. Een jaar of 3 geleden kocht ik in de Decathlon een basic loopklok om te weten hoe snel ik liep en hoe ver ik liep. De klok werkt met een sensor die je aan je schoen bevestigt en geeft een goed idee van snelheid en afstand. Na 3 jaar trouwe dienst, kreeg ik een early birthdaypresent van het lief: een Garmin Vivoactive HR. Een activitytracker en loophorloge in één. Superbenieuwd naar wat het dingetje allemaal kan want ik heb em nog maar pas.

Geef jij veel geld uit aan loopessentials? Of kies je net als ik soms voor de budgetvriendelijke versie?

Start 2 Run #7, doelen stellen en twijfelen

Het gaat vooruit met die Start 2 Run. Intussen heb ik week 8 al aangevat. 11-11-8 zijn de loopminuten. Tussendoor wandel ik nog een beetje. De enige dag al iets sneller dan de andere. Het bolt de ene dag ook al iets beter dan de andere. En dat doet me toch twijfelen. Want ik zou toch graag eens een doel voor ogen hebben. Maar is dat wel iets voor mij?

In 2012 liep ik de 5km van Dwars door Hasselt. En stiekem zou ik dat nog eens opnieuw willen lopen. Maar al bij al was het niet helemaal een succeservaring toen. Ik heb tussenin moeten wandelen want ik was veel te snel gestart, ik werd onderweg door een oudere vrouw uitgemaakt omdat ik ‘niet kon volgen’ en zo’n massa-event is niet altijd echt m’n ding. Anderzijds was ik achteraf wel ongelooflijk trots dat ik het gedaan had. De voorbereiding was toen ook bijzonder kort, net 10 weken vermoed ik. Echt goed voorbereid was ik toen dus niet. Het zet me dus stevig aan het twijfelen.

Niet alleen de mindere ervaring doet me twijfelen. Dit jaar valt Dwars door Hasselt immers samen met Levensloop in Sint-Truiden. Ik liep/wandelde vorig jaar op zaterdagavond een uurtje voor Levensloop, in de gietende regen. Daarna kon ik de hele wereld aan. Wat een leuk gevoel was dat! Na dat uur mezelf belonen met een frietje en wat genieten van de sfeer daar. Het was een heerlijke avond. Maar ik heb geen zin om beide te combineren in één weekend. Dat is wat van het goede teveel.

Grote dilemma’s dus. En dat terwijl ik niet eens weet of ik tegen dan wel vlot 5km zou kunnen lopen. Misschien moet ik de boel gewoon de boel laten en zien waar ik uitkom tegen oktober. In het Levensloopteam zoeken ze toch vaak nog last-minute mensen om de gaten te dichten en wie weet kan ik een week voor Dwars door Hasselt toch nog inschrijven. Dan hoef ik daar m’n hoofd al niet over te breken en kan ik gewoon zien wat het brengt.

En jij? Stel jij doelen voor jezelf als je gaat sporten? Of is het puur recreatief, om te kunnen sporten?

Start 2 Run #6, door de muur!

Week 7 van Start 2 Run heb ik ongeveer afgerond. Een stevige week met een grote stap voorwaarts. Maar ook de eerste lessen waarin er pijntjes begonnen op te duiken. Het lijf had dringend nood aan verlof op alle fronten, dat was duidelijk. Maar ik loop intussen rustig verder want het einddoel is in zicht!

De blokjes van 5 en 7 minuten uit week 6 leek ik aanvankelijk vlot te verteren. Ik kon m’n tempo goed vasthouden, alleen de licht hellende stukken gingen iets moeilijker. Geen schande, gewoon even inhouden en daarna weer doorzetten. Al was het elke keer op diezelfde plek toch ook karakter tonen om niet gewoon naar wandelen over te schakelen. Maar op het einde van die week doken dan toch de eerste pijntjes op.

Mijn start was te goed. Die eerste 5 en die eerste 7 minuten kon ik aan een (voor mijn doen) sneltempo lopen. Keitrots ging ik de wandelminuten in, 10km/u en niet eens zo diep moeten gaan. Wauw! Het tij keerde toen ik aan de volgende 7 minuten begon. De knieën begonnen aan beide kanten tegen te spartelen. Maar goed, nie neute, nie pleuje, doorbijten en blijven gaan, dan maar aan een iets trager tempo. Maar beteren deed het niet meer. Toen ik aan het laatste blokje van 5 minuten begon, moest ik de strijd staken. De zeurderige pijn was te erg. Toch een beetje paniek. Maar gelukkig bracht een dag rust soelaas. Om daarna gewoon die les opnieuw te lopen, zonder pijntjes deze keer.

Na week 6 was het tijd om weer nieuwe mijlpalen te zetten. Week 7 bracht me blokjes van 8 en 10 minuten. Toch weer een grote stap voor mij, zowel fysiek als mentaal. Ik overwoog even om week 6 gewoon opnieuw te lopen voor een stevigere basis. Maar uiteindelijk gooide ik me gewoon in het diepe en begon er aan zonder al te veel na te denken. Wel met een voornemen: rustig aan Katrien!

Het ging beter als verwacht. Ik heb minder moeten vechten tegen mezelf dan ik op voorhand had gedacht. Mijn tempo had ik wel opmerkelijk lager gelegd dan de dagen er voor. Het lopen ging aan gemiddeld 8,6km/u en ik ging een paar keer op karakter door de muur. Het tempo probeerde ik in de volgende lessen terug op te bouwen en dat leek toch stilaan te lukken. Na week 7 begin ik nu aan week 8 met blokjes van 11 minuten en 8 minuten. De stap is nu gelukkig weer iets minder groot. Een minuutje extra moet ik er wel kunnen aanplakken. En de pijntjes blijven voorlopig gelukkig weg! Ik ga er nog geraken aan die 5km!

Start 2 Run #5, hernemen is niet falen!

Vandaag loop ik les 17 van Start 2 Run. Oh jawel, les 17! Razend trots ben ik dat ik daar al geraakt ben. Maar het was geen vlekkeloos parcours. Want ik voelde me belange niet zeker genoeg om zomaar die blokjes van 7 minuten aan te vangen. Ik hernam daarom een volledige week om zeker stevig genoeg in mijn schoenen te staan.

Ik had het in mijn vorige loopblog al aangekondigd. Ik twijfelde of ik week 5 van Start 2 Run nog eens zou hernemen of gewoon zou doorlopen. Het warme weer maakte de keuze voor mij. Ik kon noodgedwongen een week niet lopen en dus koos ik maar voor de zeker optie: hernemen. En dat was echt wel een goeie keuze. Hoewel ik aanvankelijk toch nog wat moeilijk had en een zwakkere tijd/afstand liep dan de week voordien, herpakte ik me daarna duidelijk. En nee, het gaat helemaal niet om ‘records’ maar ik was toch best wel fier dat ik m’n ‘persoonlijk record’ (voor wat het waard is) gewoon even brak bij de volgende les.

Voor het eerst loop ik op dit moment al meer dan 4km en dus met een gemiddelde dat boven de 8km/u ligt. Ik kan eindelijk blokjes van 5 minuten lopen aan 9 à 9,5km/u en in de bergaf haal ik zelfs de 10km/u. Daar kon ik vroeger alleen maar van dromen, strompelen aan 8km/u was meer mijn ding. Dus ik kan echt wel tevreden terugblikken op het hernemen van 3 lessen.

Het gaf me ook een iets stevigere basis om week 6 aan te vatten. 4 blokjes op het programma: 5-7-7-5. Goed voor 24 minuten lopen (say what?) en 8 minuten wandelen. Het serieuzere werk dus. Een overwinning op mezelf toch wel. Bijzonder trots dat ik al zover geraakt ben, ook al heb ik al keihard afgezien. Met het verlof ik het vooruitzicht hoop ik stilaan toch het einde van de reeks te bereiken. Zo kan ik in augustus-september-oktober gewoon m’n rondjes van 5km lopen. Misschien kweek ik daar wel enthousiasme genoeg om toch die 5km van Dwars door Hasselt nog eens te lopen.

Start 2 Run #4, prachtig Limburg!

5 weken Start 2 Run heb ik intussen achter de rug. Stiekem zijn het meer weken, omdat ik niet altijd drie keer per week loop. Maar het is het idee dat telt zeker ;). Intussen heb ik dus les 15 achter de rug. De ‘makkelijke’ lessen liggen dus definitief achter mij helaas. De serieuze stukken komen er aan.

Zoals ik al eens vertelde, is lopen voor mij afzien zoals de beesten. Een ‘easy’ looptochtje zal er bij mij nog niet meteen inzitten. De nodige dosis karakter en doorzettingsvermogen heb ik wel, opgeven staat niet in mijn woordenboek. Maar gelukkig liggen er op mijn looppad nog wel wat andere motivatieaspecten die er voor zorgen dat ik toch gewoon elke keer mijn loopschoenen aantrek en vertrek.

De prachtige streek waar ik in kan lopen is zeker een bepalende factor. Ik kan enorm genieten van een mooi landschap. De prachtige Haspengouwse velden hebben mijn hart gestolen. Ik ben wild van de boomgaarden met kersen, appels en peren in het bloesemseizoen maar even goed van de uitgestrekte akkers waar het graan in volle bloei staat.

Haspengouwse graanveld

Niks mooiers dan Haspengouwse velden bij de opkomende of ondergaande zon. Licht heuvelachtig en dus best wel uitdagend maar ongelooflijk de moeite als je toch boven op dat bultje geraakt. Een beloning voor de inspanning die ik deed, elke keer opnieuw. Een klein beetje genieten tussen het afzien door. Heerlijk.

Ik twijfel nog aan mijn loopprogramma voor deze week. Herneem ik toch nog maar eens les 13-14-15 om een stevigere basis op te bouwen of begeef ik me toch maar ineens aan les 16, met blokjes van 7!!! minuten. Ik ga er nog eens een nachtje over slapen voor ik me zomaar in het ondiepe stort :).