Start 2 Run #6, door de muur!

Week 7 van Start 2 Run heb ik ongeveer afgerond. Een stevige week met een grote stap voorwaarts. Maar ook de eerste lessen waarin er pijntjes begonnen op te duiken. Het lijf had dringend nood aan verlof op alle fronten, dat was duidelijk. Maar ik loop intussen rustig verder want het einddoel is in zicht!

De blokjes van 5 en 7 minuten uit week 6 leek ik aanvankelijk vlot te verteren. Ik kon m’n tempo goed vasthouden, alleen de licht hellende stukken gingen iets moeilijker. Geen schande, gewoon even inhouden en daarna weer doorzetten. Al was het elke keer op diezelfde plek toch ook karakter tonen om niet gewoon naar wandelen over te schakelen. Maar op het einde van die week doken dan toch de eerste pijntjes op.

Mijn start was te goed. Die eerste 5 en die eerste 7 minuten kon ik aan een (voor mijn doen) sneltempo lopen. Keitrots ging ik de wandelminuten in, 10km/u en niet eens zo diep moeten gaan. Wauw! Het tij keerde toen ik aan de volgende 7 minuten begon. De knieën begonnen aan beide kanten tegen te spartelen. Maar goed, nie neute, nie pleuje, doorbijten en blijven gaan, dan maar aan een iets trager tempo. Maar beteren deed het niet meer. Toen ik aan het laatste blokje van 5 minuten begon, moest ik de strijd staken. De zeurderige pijn was te erg. Toch een beetje paniek. Maar gelukkig bracht een dag rust soelaas. Om daarna gewoon die les opnieuw te lopen, zonder pijntjes deze keer.

Na week 6 was het tijd om weer nieuwe mijlpalen te zetten. Week 7 bracht me blokjes van 8 en 10 minuten. Toch weer een grote stap voor mij, zowel fysiek als mentaal. Ik overwoog even om week 6 gewoon opnieuw te lopen voor een stevigere basis. Maar uiteindelijk gooide ik me gewoon in het diepe en begon er aan zonder al te veel na te denken. Wel met een voornemen: rustig aan Katrien!

Het ging beter als verwacht. Ik heb minder moeten vechten tegen mezelf dan ik op voorhand had gedacht. Mijn tempo had ik wel opmerkelijk lager gelegd dan de dagen er voor. Het lopen ging aan gemiddeld 8,6km/u en ik ging een paar keer op karakter door de muur. Het tempo probeerde ik in de volgende lessen terug op te bouwen en dat leek toch stilaan te lukken. Na week 7 begin ik nu aan week 8 met blokjes van 11 minuten en 8 minuten. De stap is nu gelukkig weer iets minder groot. Een minuutje extra moet ik er wel kunnen aanplakken. En de pijntjes blijven voorlopig gelukkig weg! Ik ga er nog geraken aan die 5km!

Start 2 Run #5, hernemen is niet falen!

Vandaag loop ik les 17 van Start 2 Run. Oh jawel, les 17! Razend trots ben ik dat ik daar al geraakt ben. Maar het was geen vlekkeloos parcours. Want ik voelde me belange niet zeker genoeg om zomaar die blokjes van 7 minuten aan te vangen. Ik hernam daarom een volledige week om zeker stevig genoeg in mijn schoenen te staan.

Ik had het in mijn vorige loopblog al aangekondigd. Ik twijfelde of ik week 5 van Start 2 Run nog eens zou hernemen of gewoon zou doorlopen. Het warme weer maakte de keuze voor mij. Ik kon noodgedwongen een week niet lopen en dus koos ik maar voor de zeker optie: hernemen. En dat was echt wel een goeie keuze. Hoewel ik aanvankelijk toch nog wat moeilijk had en een zwakkere tijd/afstand liep dan de week voordien, herpakte ik me daarna duidelijk. En nee, het gaat helemaal niet om ‘records’ maar ik was toch best wel fier dat ik m’n ‘persoonlijk record’ (voor wat het waard is) gewoon even brak bij de volgende les.

Voor het eerst loop ik op dit moment al meer dan 4km en dus met een gemiddelde dat boven de 8km/u ligt. Ik kan eindelijk blokjes van 5 minuten lopen aan 9 à 9,5km/u en in de bergaf haal ik zelfs de 10km/u. Daar kon ik vroeger alleen maar van dromen, strompelen aan 8km/u was meer mijn ding. Dus ik kan echt wel tevreden terugblikken op het hernemen van 3 lessen.

Het gaf me ook een iets stevigere basis om week 6 aan te vatten. 4 blokjes op het programma: 5-7-7-5. Goed voor 24 minuten lopen (say what?) en 8 minuten wandelen. Het serieuzere werk dus. Een overwinning op mezelf toch wel. Bijzonder trots dat ik al zover geraakt ben, ook al heb ik al keihard afgezien. Met het verlof ik het vooruitzicht hoop ik stilaan toch het einde van de reeks te bereiken. Zo kan ik in augustus-september-oktober gewoon m’n rondjes van 5km lopen. Misschien kweek ik daar wel enthousiasme genoeg om toch die 5km van Dwars door Hasselt nog eens te lopen.

Start 2 Run #4, prachtig Limburg!

5 weken Start 2 Run heb ik intussen achter de rug. Stiekem zijn het meer weken, omdat ik niet altijd drie keer per week loop. Maar het is het idee dat telt zeker ;). Intussen heb ik dus les 15 achter de rug. De ‘makkelijke’ lessen liggen dus definitief achter mij helaas. De serieuze stukken komen er aan.

Zoals ik al eens vertelde, is lopen voor mij afzien zoals de beesten. Een ‘easy’ looptochtje zal er bij mij nog niet meteen inzitten. De nodige dosis karakter en doorzettingsvermogen heb ik wel, opgeven staat niet in mijn woordenboek. Maar gelukkig liggen er op mijn looppad nog wel wat andere motivatieaspecten die er voor zorgen dat ik toch gewoon elke keer mijn loopschoenen aantrek en vertrek.

De prachtige streek waar ik in kan lopen is zeker een bepalende factor. Ik kan enorm genieten van een mooi landschap. De prachtige Haspengouwse velden hebben mijn hart gestolen. Ik ben wild van de boomgaarden met kersen, appels en peren in het bloesemseizoen maar even goed van de uitgestrekte akkers waar het graan in volle bloei staat.

Haspengouwse graanveld

Niks mooiers dan Haspengouwse velden bij de opkomende of ondergaande zon. Licht heuvelachtig en dus best wel uitdagend maar ongelooflijk de moeite als je toch boven op dat bultje geraakt. Een beloning voor de inspanning die ik deed, elke keer opnieuw. Een klein beetje genieten tussen het afzien door. Heerlijk.

Ik twijfel nog aan mijn loopprogramma voor deze week. Herneem ik toch nog maar eens les 13-14-15 om een stevigere basis op te bouwen of begeef ik me toch maar ineens aan les 16, met blokjes van 7!!! minuten. Ik ga er nog eens een nachtje over slapen voor ik me zomaar in het ondiepe stort :).

Start 2 Run #3, een vat vol verrassingen!

Elf lessen heb ik intussen achter de rug. Dat zijn al meer dan drie weken loopplezier. Het ging eigenlijk vlotter vooruit dan ik had gedacht. En ook de conditie staat er toch iets beter voor dan ik had gehoopt. Wat niet wil zeggen dat ik niet meer keihard afzie. Dat zal nooit veranderen vrees ik.

Ik ben intussen aan les 12 beland, het einde van de vierde week Start 2 Run. Ik loop blokjes van 3 en 4 minuten. Geen ‘vingers-in-de-neus’-blokjes van 1 en 2 minuten meer. Het serieuzere werk is begonnen. En hoewel ik intussen misschien wel aan mijn 10e keer  (of meer) Start 2 Run bezig ben, heb ik me toch nog serieus laten verrassen door het schema. Ik die dacht dat het geen geheimen meer voor me had.

Vorige week zaterdag liep ik vol goede moed les 10 van Start 2 Run. In mijn hoofd 4 blokjes lopen: 3-4-4-3 en tussenin wat wandelminuten. Een zware dobber maar kom, ik zou wel ff worstelen met mezelf om dat uit te lopen. So far, so good, alles ging nog bijzonder vlot. En die laatste 3 minuten kon ik zelfs 10km/u halen dankzij een lichtaflopende straat. Ronduit euforisch was ik, lang geleden dat ik nog zo sterk kon afsluiten. Nog rustig uitwandelen en dan naar huis voor een douche.

Maar dat was buiten Evy en de app gerekend. Uit het niets doken daar plots nog 3 extra loopminuten op. Met mijn smartphone al los in de hand, kon ik niets anders doen dan toch maar terug beginnen lopen. En dat terwijl net alles gegeven had in dat laatste blokje (ook niet echt verstandig, maar het ging nu zo goed). Heel onhandig en veel te traag, quasi sukkelend, heb ik die drie extra minuten toch wel mooi volgemaakt. De wandelminuten heb ik dan maar volgemaakt op het terras aangezien mijn loopparcours niet voorzien was op drie extra loopminuten. Een kleine, onverwachte verrassing dus. Een troost, na les 11 zouden er sowieso meer kilometers op mijn tellertje staan aangezien ik beter voorbereid was!

Heb jij de Start 2 Run-community al ontdekt? Je kan er door te lopen en deel te nemen aan de uitdagingen, leuke prijzen winnen!

Start 2 Run, let’s do this again

Eindelijk. Eindelijk heb ik mijn moed weer bijeen geraapt. Ik ben weer begonnen met Start 2 Run. Intussen heb ik les 4 al achter de rug. Dat zijn blokjes van 1, 2 en 3 minuten. En het was echt wel afzien, blijkbaar was het lang geleden.

Ik heb duidelijk veel te lang op m’n luie krent gezeten. Die eerste twee lessen waren the hell. Nochtans vielen de statistieken na de lessen best nog wel mee maar ik heb gewoon keihard afgezien. Het was doorbijten terwijl een half jaar geleden die eerste lessen een lachtertje waren. Maar goed, achteraf ben ik wel dolgelukkig dat ik herbegonnen ben. Het doet me duidelijk deugd.

Stiekem zoek ik nog een doel voor m’n looptochtjes. Een kleine uitdaging om naar toe te werken. Op Facebook zag ik Dwars door Hasselt passeren. Het zou niet slecht zijn aangezien dat ook het doel was van het begin van mijn ‘loopcarrière’. Ik twijfel nog wat. Geen idee of ik deze keer eindelijk nog eens de 5km kan uitlopen.

Eerste doel is vooral eens blijven volhouden en alles van Start 2 Run eens uitlopen. Daarna zal ik wel zien. Klaar voor les 5 in elk geval. Laat de zon maar schijnen, dat zorgt nog voor wat extra motivatie.

En hoe zit dat bij jullie? Kunnen jullie zulke dingen goed volhouden? Wat zijn de geheimen om regendagen of gebrek aan motivatie te overwinnen?

De gelegenheidsloper #4

Een schande is het. Mijn loopavonturen liggen helemaal stil. Eén keer heb ik nog gelopen sinds mijn vorige blog. Les 10 van Start 2 Run. Ik vraag me af hoe iemand anders dat doet? De moed is me intussen in de schoenen gezonken en het weer werkt niet echt meer mee. Help!

Ik kom er gewoon niet meer toe. Zelfs in het weekend zijn er nog weinig kansen dankzij het wondermooie Belgische weer. Niet dat ik me vaak laat wegjagen door een spat regen maar koude én regen? Dat is me toch wel iets te veel van het goede. Hoe doe jij dat? Zo gaan lopen bij slecht weer en toch nog een fulltime job hebben? En vooral, hoe doe je dat als je thuis geen loopband staan hebt?

Qua planning ben ik nochtans een kei. Maar zelfs een uurtje (lopen + douchen) inplannen lukt niet meer. Maandag tot vrijdag is het vaak 18.30u of later als ik thuis kom, dan moet ik nog eten. Buiten is het pikkedonker en mijn eten verteert toch graag een uur of twee vooraleer ik m’n loopschoenen aantrek. Eerst gaan lopen en dan eten is geen optie, ik ben half uitgehongerd als ik thuiskom. ’s Morgens gaan lopen lukt ook niet, om 6.10u trek ik de deur achter me dicht om naar het station te rijden. De wekker om 5.30u zetten is al pijnlijk genoeg.

Ik zette m’n hoop dan maar op thuiswerkdagen, feestdagen, recup, verlof en de weekends. Dat ging goed, zolang het weer droog bleef. Maar viel letterlijk in het water eens de hemelsluizen opengingen én mijn agenda ook op die dagen bleek vol te stromen. Haspengouwse velden en regen zijn geen goeie combinatie. Modder en water overal, glijden en glibberen een zekerheid. De trip naar Het Speelhof in regenweer is een te grote stap.

En ja, die drukke agenda hielp dus ook niet echt. Al lijkt dat de komende weken wel weer wat te beteren. Misschien moet ik mijn hoop toch maar opnieuw vestigen op de niet-werkdagen. Geeft er iemand mij een duwtje in de rug? Dank je wel!

De gelegenheidsloper #3

De gelegenheidsloper is aan het stilvallen. Van lopen kwam er de afgelopen 3 weken niet veel in huis. Een sporadisch looptochtje in plaats van structurele loopjes. Niet goed bezig. Dringend tijd om me te herpakken.

De afgelopen weken waren druk. Misschien wel net iets te druk voor mij. Een combinatie van drukke werkdagen, opleiding en veel nevenactiviteiten. M’n eigen schuld, ik had die agenda misschien toch iets minder druk moeten maken. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik er vorige week nog een stevige verkoudheid bovenop. En die verkoudheid houdt me ook deze week nog binnen in plaats van buiten.

de-gelegenheidsloper-3

De verste les in de reeks die ik liep was les 14 van de Start 2 Run-app. Tussendoor liep ik dan nog eens opnieuw les 13 in een poging me te herpakken. Ik hoop daar in de komende dagen de draad weer op te pikken. Ik heb die stevige basis nodig om aan het vervolg te kunnen beginnen. De stap van week 5 naar week 6 was voor mij in het verleden altijd de grootste. Ik ben dus best wel benieuwd wat het nu zal geven. Daarom toch maar even hernemen en ervoor zorgen dat die basis stevig genoeg is om verder te gaan.

Ondertussen steken hier en daar de pijntjes ook de kop op. Mijn rechterknie en scheenbeen blijven de zwakke broertjes. Gelukkig trekt de pijn telkens even snel weer weg als hij kwam. Dat was in het verleden al eens anders. De rust was ook daar wel wat welkom, hopelijk konden ze terug op krachten komen om er de komende dagen en weken weer volledig voor te gaan. De motivatie is er nog steeds. Hopelijk werkt de gezondheid nu ook wat mee! Duimen mag nog steeds, net als aanmoedigen.