Hoe tante Mariette mij ooit aan een job hielp

Ik ben leergierig. Ik leer graag bij over m’n vak. Of dat nu muziek spelen is, bloggen of mijn communicatiewerk, het maakt niet uit. Als ik maar kan bijleren. En dus hou ik wel van wat vakliteratuur zo nu en dan. Tante Mariette groeide ondertussen uit tot een basiswerk in de communicatiewereld. Een allround communicatieboek. Alom geprezen. En dus moest ik dat boek gewoon eens lezen. Van voor tot achter.

IMG_6048

Auteur: Eric Goubin
Uitgeverij: Vanden Broele

Laat me beginnen met een leuke anekdote rond dit boek. Eind 2009 ging ik solliciteren bij KSA. Ik moest er een korte praktische proef doen en aansluitend volgde er een gesprek met een aantal toekomstige collega’s. Tijdens dat gesprek werd mijn parate communicatiekennis getest aan de hand van een aantal termen. Een van die termen ‘Tante Mariette en haar fiets’. Ik hoorde het in Keulen donderen, eerlijk. Al snel bleek waarom. Het boek bleek toen veel gebruikt aan de UGent. Ik, als KULeuven-meisje, had er nog nooit van gehoord. Gelukkig had het geen invloed op de beoordeling want daags nadien hing mijn toekomstige baas aan de telefoon met de melding dat ik de job had. Zo zie je maar.

Sinds 2017 is er een volledig vernieuwde versie van het boek op de ‘boekenmarkt’. Drie (of vier) keer zo dik ook als zijn voorganger. Een van mijn laatste wapenfeiten voor KSA was het boek bestellen voor onze bib. Voor mijn vertrek wilde ik het dan ook nog graag eens doorlezen. Het was een hele klus. Meer dan 500 pagina’s, daar ben je wel even zoet mee.

Wie is tante Mariette? Ze is de tante van de auteur. En in haar tijd communiceerde (lees: promo maken) ze door met haar fiets door het dorp te rijden en overal briefjes te bezorgen. Ze maakte praatjes met de mensen en deelde achtergrondinformatie uit. Doorheen de jaren is de communicatiewereld enorm geëvolueerd en komt er veel meer bij kijken uiteraard.

Het boek bevat zowat alle aspecten van de communicatiewereld. Van beleid over pers en PR, van crisiscommunicatie tot participatie. Je kan het lezen van voor naar achter zoals ik deed maar je kan er ook die delen uitplukken die voor jou op dat moment van toepassing zijn. Laat duidelijk zijn dat het een basiswerk is. Maar het lijkt me vooral geschikt voor mensen die starten in de communicatiewereld of mensen zonder een communicatie-opleiding die zich toch willen inwerken in de sector. Zij zullen enorm veel leren uit het boek. Iemand met al wat meer ervaring in de sector die alle onderdelen al eens in de praktijk heeft moeten brengen, zal er veel minder uit leren.

En hoewel ik er dus niet echt veel nieuwe dingen van op stak, was het wel leerrijk om alles eens op een rijtje te zien. Het confronteerde me ook wat met mezelf. Ik besefte plotseling met hoeveel communicatie-aspecten ik de afgelopen jaren mee bezig geweest ben. Als (enige) allround-communicatiemedewerker stond ik in voor alles. Het besef kwam plotseling dat dat toch wel heel veel was. Ik hoop mij de komende jaren toch wat meer te kunnen verdiepen in een paar aspecten in plaats van allemaal. Eigenlijk zou je het boek als allereerste boek moeten lezen en je daarna deel per deel meer en meer verdiepen in het thema.

Het is dus zeker de moeite om het boek door te nemen, stuk per stuk of in zijn geheel. Maar toch heb ik één puntje van kritiek op het boek. Voor een communicatieboek vind ik het altijd doodzonde dat er veel typfoutjes inzitten. En dat is hier wel het geval. Als reactie op een instagrampost kreeg ik al de melding dat er een review komt waarin die foutjes opgelost worden. Dus dat zou mijn enige puntje van kritiek ook al van tafel vegen ;).

Advertenties

Gelezen: Geen Commentaar – Sara Vercauteren

Goeie vakliteratuur is dun gezaaid. En zeker rond pers verschijnt er niet zo bijzonder veel. Dus toen Geen Commentaar mijn pad kruiste was ik wel benieuwd. Kon het een basiswerk worden of werd het eerder een afknapper? Laat duidelijk zijn, het werd het eerste.

IMG_6047

Auteur: Sara Vercauteren
Uitgeverij: Pelckmans Pro

Geen Commentaar bundelt 101 tips rond pers, woordvoerderschap en in de media komen. 101 tips maar het verveelt geen seconde. Door de opdeling in tips leest het boek bijzonder vlot en heb je het boek in no-time uitgelezen. De lay-out is licht en overzichtelijk en dat helpt zeker. Het is gewoon een basiswerk als communicatiemedewerker of persverantwoordelijke. Ik vind het trouwens bijzonder straf dat Sara er in geslaagd is om bijna 350 pagina’s aan tips bijeen te pennen.

Ik moet toegeven dat ik niet echt veel nieuwe dingen nog bijgeleerd heb. Veel van de tips die opgesomd staan weet ik, doe ik of heb ik op z’n minst al eens eerder gehoord. Maar dat heeft ook wel met persoonlijke ervaring te maken. Pers is van bij de start wel mijn dada geweest, ik stond ooit aan de andere kant van de microfoon. En ik volgde regelmatig vormingen over het onderwerp. Waarvan de meeste recente zelfs gebaseerd waren op het boek van Sara. Dat verklaart veel natuurlijk.

Toch heb ik er best nog wel veel aan gehad. De cases maken het heel concreet en je kan leren uit de manier van aanpak van anderen. En doordat alles gewoon al eens mooi op een rijtje wordt gezet, is het een goeie reminder om alles nog eens opnieuw door te nemen. Noem het een geheugensteuntje. De leestijd was dus zeker niet verloren. En ik zou collega’s het boek zeker aanraden. Het gaat de bib van KSA in, een perfecte start voor mijn opvolg(st)er.

Je vindt het boek op Bol.com. Voor de paperback betaal je 24,99 euro.

 

 

Gelezen: Scanbaar schrijven – Mark Van Bogaert

Op mijn ‘Boekenbeurs‘-aanwinsten-stapeltje (wat een woord!) ook wat vakliteratuur. Ik las eerder al ‘Met woorden verleiden’ van dezelfde auteur en ik kon er heel wat van op steken. Hoge verwachtingen dus bij zijn nieuwe boek. Ik geef je ineens ook 9 dingen mee die ik uit het boek onthou.

Mark Van Bogaert - Scanbaar schrijven

Auteur: Mark Van Bogaert
Uitgeverij: Lannoo Campus

‘Scanbaar schrijven’ is het handboek om betere teksten te maken. Zelden kon ik me zo hard in een visie vinden als in die van Mark Van Bogaert. Gooi je ballast in je tekst overboord en keer terug naar de kern van een tekst: een boodschap overbrengen en de aandacht van je publiek trekken. Van Bogaert geeft je 220 pagina’s vol tips en tricks om betere teksten te maken. En die durven al eens te zondigen tegen taalkundige correctheid, een man naar m’n hart. Want er is wel degelijk een verschil tussen schrijven volgens de regels en journalistiek schrijven.

Hoewel veel dingen in het boek niet nieuw waren voor mij (na een opleiding journalistiek en heel wat bijkomende vormingen mag dat wel), stak ik er toch nog heel wat van op. Ik geef je graag de 9 dingen mee die ik uit het boek ga meenemen om in de praktijk om te zetten:

  • Een opsomming moet niet noodzakelijk inspringen om op te vallen. Gewoon het feit dat het een opsomming is met bullets is al voldoende om iets in het oog te laten springen.
  • Welke symbolen je gebruikt voor je bulletlist, speelt een rol. ‘Koppeltekens’ zijn subtieler, pijltjes zuigen de aandacht als je de aandacht echt naar iets toe wil zuigen.
  • Cijfers zijn er om mee te spelen. 1.000 lijkt meer dan 1000, gebruik ze dus in je voordeel.
  • Een PS onderaan een brief werkt. Je kan er best nog een stukje belangrijke informatie in kwijt, de kans is groot dat het gelezen wordt.
  • Een powerpoint met tekst werkt niet. Maak een powerpoint met enkel beelden die je verhaal ondersteunen.
  • Titels zijn belangrijk. Vragen in een titel trekken aan want de lezer wil het antwoord kennen. En noem een voorwoord geen voorwoord maar gebruik een titel die zegt waar het voorwoord over gaat.
  • Een onderschrift bij foto’s mag niet onderschat worden. Ook daar kan je nog wat belangrijke info in kwijt want het wordt meer gelezen dan gewone tekst.
  • Schreefletters blijven nog altijd uitermate belangrijk voor print. Ook al wint digitaal terrein, het leesgemak blijft voorop staan!
  • Op een website kies je beter door donkergrijze letters op een witte achtergrond. Dat is zachter voor de ogen en leest aangenamer. Voor tekst blijft zwart op wit de topper.

Samengevat, het boek is een must-read voor iedereen die regelmatig met teksten werkt. Ongeacht welke tekst. In het boek vind je tips voor webteksten, magazines, brieven, menu’s etc. Je zal er echt betere teksten door schrijven.

Je vindt het boek ook op Bol.com. Voor de paperback betaal je 24,99 euro.

Gelezen: Storytelling – Guido Everaert

Ik leer graag bij op communicatievlak. En ik ben zowel in mijn job als daarnaast gebeten door Storytelling. Maar gepaste vormingsmomenten vinden is soms moeilijk. Gelukkig kon ik de laatste jaren wel wat boeken op de kop tikken die daar een antwoord op boden. Dit was er zo eentje van.

Guido Everaert - Story Telling

Auteur: Guido Everaert
Uitgeverij: Lannoo Campus

Het is geen boek voor beginners. Dan loop je wat verloren in de hoofdstukken en ben je het Noorden kwijt. Ik zou er ook niet meteen goesting van krijgen om te bloggen of me op verhalen te smijten als ik juiste weg nog niet kende. Daarvoor neemt het boek je niet genoeg bij de hand. Wie dus denkt om in dit boek een checklist met tips & tricks te vinden, komt wat bedrogen uit.

Wie al wat kaas heeft gegeten van bloggen, copywriting of andere verhaalgerelateerde bezigheden, vindt in dit boek wel een goeie verdieping van de huidige kennis. Het nodige voer om je huidige activiteiten nog meer op punt te stellen. Het boek doet je stilstaan bij je eigen schrijfvaardigheid. Het legt je enkele schrijftechnieken uit die je kan gebruiken en vult het aan met heel wat voorbeelden uit de praktijk.

Het is een relatief dun boekje dat ik in korte tijd uitlas. Toch staat het bol van de informatie. Ik ben er van overtuigd dat ik na één lezing nog lang niet alles heb kunnen vatten en dat ik het nog een aantal keer zal moeten vastnemen om de finesse helemaal mee te hebben. Maar zoals het boek ook aangeeft, is er maar een manier om nog beter te worden en dat is blijven schrijven!

Je kan het boek bestellen bij Bol.com. Voor de paperback betaal je 19,99 euro.